72 pory roku. Kalendarz japoński drogą do odporności psychicznej i siły Antonio Antefermo Książka

„72 pory roku. Kalendarz japoński drogą do odporności psychicznej i siły” to książka, która naprawdę mnie zatrzymała. Sięgnąłem po nią z ciekawości, a dostałem coś więcej – spokojną, refleksyjną podróż w głąb siebie. Autor wykorzystuje japoński kalendarz podzielony na 72 mikrosezony, by pokazać, że zmiana jest naturalna i potrzebna . Najbardziej urzekło mnie to, że nie jest to typowy poradnik. Nie ma tu presji ani gotowych recept. Zamiast tego są krótkie refleksje, ćwiczenia i haiku, które pomagają zwolnić i spojrzeć na codzienność z większą uważnością. Czytając, miałem wrażenie, że uczę się akceptować rzeczy, na które nie mam wpływu. To książka o odporności psychicznej, ale budowanej spokojnie – krok po kroku. Idealna dla osób zmęczonych pośpiechem i szukających równowagi. Dla mnie to lektura, do której chce się wracać.

„72 pory roku. Kalendarz japoński drogą do odporności psychicznej i siły” autorstwa Antonio Antefermo (Wydawnictwo Otwarte) Książka otrzymana w ramach współpracy barterowej. Autor „Drogi samuraja” pokazuje, jak dzięki japońskiej filozofii oraz koncepcji 72 mikrosezonów żyć uważniej i z większą akceptacją wobec zmian. Antefermo łączy refleksję, ćwiczenia i haiku, ucząc spokoju, odporności psychicznej oraz zgody na to, czego nie jesteśmy w stanie kontrolować. Każdy, kto mnie zna, wie, że takie książki są mi szczególnie bliskie. Filozofia japońska, buddyzm zen czy shintō to nurty, w których odnajduję ważne dla siebie wartości. Nie określam się jako buddysta, ale czerpię z tych nauk w codziennym życiu, rozwijając się na własnych zasadach. Jednym z najważniejszych autorów w tym obszarze pozostaje dla mnie Shunmyō Masuno, dlatego z dużym zainteresowaniem sięgnąłem po książkę Antefermo – włoskiego psychologa, który w swojej pracy inspiruje się myślą Wschodu. „72 pory roku” to bardzo dobry poradnik, który pomaga spojrzeć na codzienność w rytmie natury i odnaleźć w niej spokój. Jednocześnie jego forma sprawia, że nie jest to książka do jednorazowego przeczytania. Najwięcej zyskuje się, obcując z nią zgodnie z założeniem autora - wracając do niej co kilka dni, wraz z kolejnymi mikrosezonami. Każdy z nich niesie krótką refleksję i konkretne ćwiczenie. Przykładowo „Tsubame kitaru” (powrót jaskółek) przypomina, że po każdej zimie przychodzi odrodzenie i nowe możliwości. To lektura, którą warto „dawkować” - najlepiej z notesem pod ręką, w ciszy i skupieniu. Czytana w całości traci część swojej siły, bo wiele motywów naturalnie się powtarza: akceptacja zmian, uważność, wdzięczność czy pogodzenie się z trudniejszymi momentami. Choć przeczytałem książkę od początku do końca, traktuję to jako wstęp. Właściwa praca z nią dopiero przede mną - poprzez regularne powroty do kolejnych rozdziałów, zgodnie z rytmem mikrosezonów. Zdecydowanie polecam „72 pory roku. Kalendarz japoński drogą do odporności psychicznej i siły” wszystkim, którzy szukają spokojniejszego, bardziej świadomego podejścia do życia. To wartościowa propozycja dla osób otwartych na rozwój duchowy - niezależnie od światopoglądu.