Oliwkowy labirynt Eduardo Mendoza Książka

Oliwkowy labirynt, to chuligaństwa ciąg dalszy! Znowu spotkamy tu starych, dobrych znajomych, jak doktor Sugranes, siostra-prostytutka Candida, komisarz Flores i nasz hiszpański lump, rzecz jasna. Każda opowieść w tak doborowym towarzystwie (pełnym komicznie skreślonych postaci) musi zachwycać, zaskakiwać zwrotem akcji i zwyczajnie bawić.

Co czytać, kiedy za oknem 30 stopni, asfalt na ulicach topi się od gorąca, a słońce praży niemiłosiernie? Opisy mroźnych krain skutych lodem? Instrukcję obsługi maszynki do robienia lodu? Czy w ogóle czytać, czy może wejść do lodówki? Wcale bym się nie zdziwiła, gdybym w owej lodówce spotkała głównego bohatera „Oliwkowego labiryntu", ekscentrycznego detektywa, stałego bywalca zakładu dla psychicznie chorych, eufemistycznie określanego w książce jako sanatorium.

Co czytać, kiedy za oknem 30 stopni, asfalt na ulicach topi się od gorąca, a słońce praży niemiłosiernie? Opisy mroźnych krain skutych lodem? Instrukcję obsługi maszynki do robienia lodu? Czy w ogóle czytać, czy może wejść do lodówki? Wcale bym się nie zdziwiła, gdybym w owej lodówce spotkała głównego bohatera „Oliwkowego labiryntu", ekscentrycznego detektywa, stałego bywalca zakładu dla psychicznie chorych, eufemistycznie określanego w książce jako sanatorium.

Oliwkowy labirynt, to chuligaństwa ciąg dalszy! Znowu spotkamy tu starych, dobrych znajomych, jak doktor Sugranes, siostra-prostytutka Candida, komisarz Flores i nasz hiszpański lump, rzecz jasna. Każda opowieść w tak doborowym towarzystwie (pełnym komicznie skreślonych postaci) musi zachwycać, zaskakiwać zwrotem akcji i zwyczajnie bawić.