Nie ma dymu bez morderstwa. Niemożliwe zbrodnie. Tom 2 Jenny Blackhurst Książka

Czy można znaleźć bardziej skomplikowane relacje rodzinne niż te w cyklu „Niemożliwe zbrodnie” Jenny Blackhurst? Oj, byłoby ciężko. Bo mimo że to thriller, to powiązania rodzinne są niczym z tureckiej czy brazylijskiej telenoweli! „Nie ma dymu bez morderstwa” to druga część tej zawiłej historii, a w pierwszej „Do trzech razy śmierć” mieliśmy okazję poznać dwie przyrodnie siostry stojące po przeciwnych stronach barykady. Tess Fox jest policjantką z ambicjami, Sarah Jacobs zawodową oszustką, a tym, co je łączy, jest prowadzone wspólnie śledztwo i wzajemne podejrzenia wynikające z ich przeszłości. W drugim tomie siostry ponownie stają ramię w ramię, by rozwiązać kolejną zagadkę „zamkniętego pokoju”, a świadomość, że popełnione zbrodnie (o tak, jest ich więcej!) w dziwny sposób łączą się z członkami ich rodziny, staje się dodatkową motywacją. Jakby mało było Tess balansowania na linie między lojalnością wobec bliskich a sprawiedliwością, dochodzi jeszcze strach, że jeśli jej rodzinne powiązania wyjdą na jaw, pożegna się z pracą. A na domiar złego jej były podwładny, teraz szef, wykorzystuje każdą okazję, by dać jej odczuć swoją władzę i osobistą urazę. Spodobał mi się małomiasteczkowy klimat tej powieści. W Lewes lokalne niesnaski urastają do rangi wojny, za nieszczęścia obwinia się miejscową „czarownicę”, a wszyscy skrywają swoje małe sekrety -choć to często tajemnica poliszynela. Dużo się dzieje w tej części, może nawet trochę za dużo, a na pierwszy plan wysuwają się rodzinne relacje te z trzecią siostrą, którą Tess powinna aresztować za zabójstwo ich ojca, i te z cudownie odnalezioną, choć zamieszaną w kolejną zbrodnię, macochą. Jeśli przez chwilę wydawało mi się, Autorka już wykorzystała wszystkie możliwe zwroty akcji, to zakończenie tej książki sprawiło, że po prostu wyskoczyłam z kapci. I choć tej powieści nie nazwę moją ulubioną, to rozwiązania tej zawiłej historii rodzinnej wyczekuję z niecierpliwością i napięciem, jakie potrafi zbudować tylko Jenny Blackhurst. Trzeci tom? Poproszę już teraz. A najlepiej na wczoraj!

Jenny Blackhurst, długo znana jako twórczyni thrillerów psychologicznych, pokusiła się o stworzenie serii kryminalnej! “Nie ma dymu bez morderstwa” to tomu drugi Niemożliwych zbrodni, ale chętni mogą po niego sięgnąć równie dobrze i bez znajomości pierwszego. Powieść bazuje na klasycznym nurcie gatunku - akcja toczy się spokojnie, dialogi są lekkie, podszyte nawet momentami subtelnym humorem, a śledztwo oparte jest o rozmowy ze świadkami i podejrzanymi, jak i na dedukcji. Klimat jest przyjemnie małomiasteczkowy, osadzony w niewielkiej brytyjskiej społeczności, gdzie mieszkańcy nawzajem kryją swoje tajemnice. Zresztą sama brytyjskość też podkreślana jest czy to codziennymi subtelnościami czy tradycją, która całą intrygę początkuje - obchodami Dnia Guya Fawkesa. Tym jednak, co podkręca całą historię, jest ten motyw pozornej niemożliwości, który rozsupłujemy dzięki bohaterce-oszustce, siostrze policjantki, która sprawę morderstwa bada. To dzięki niemu możemy spojrzeć baczniej, głębiej, zastanowić się nad pozornością iluzji, a zarazem odsłonić trochę tajniki tego, co wydaje nam się magią. Sama ogromnie lubię historie kryminalne oparte o wszelkiego typu oszustwa, więc wprowadzenie w intrygę tego wątku ogromnie mnie ucieszyło. Chemia pomiędzy głównymi bohaterkami zbudowana jest świetnie, wprowadza lekkość, ale i ciepło. Jedynie samo zakończenie nie usatysfakcjonowało mnie tak w stu procentach, pewnie dlatego, że lubię dokładnie zbadać wszystkie motywy. Niemniej jednak jest logiczne, a ja jestem z lektury bardzo zadowolona, mocno przypadła mi ta seria do gustu!