Jak zostałem premierem. Rozmowy pełne Moralnego Niepokoju Robert Górski, Mariusz Cieślik Książka

Doprawy, ciekawie czyta się książkę najlepszego polskiego kabareciarza. Zwłaszcza, że człowiek w głowie ciągle słyszy jego charakterystyczny głos, wypowiadający wszystkie kwestie.

Będzie krótko. Ja jestem krótka, to i tekst będzie krótki.Niewątpliwie należę do drugiej kategorii wspomnianej przez pana Roberta - czyli istot stroniących od „zaliczania" książek. Mogłabym nawet rzec, że w tej dziedzinie życia balansuję na krawędzi cnotliwości. Nie, że całkiem. Doświadczenie, jako takie mam,

Mało kto z was wie (a może i nawet nikt), że jestem fanką sztuki kabaretowej odkąd tylko byłam zdolna z niej cokolwiek zrozumieć. A przypada to na czas, mniej więcej, okresu, w którym triumf na scenie kabaretowej wiódł osławiony Kabaret Potem. Nie wiem, co było po okresie panowania Joanny Kołaczkowskiej wraz z jej teamem, bo po ich skeczach mam w pamięci ogromną, kabaretową wyrwę. Może nikt im do pięt nie dorastał? Może Bajki dla Potłuczonych zakasowały wszystkie inne skecze? A może zwyczajnie panowanie kabaretów w telewizji się skończyło? Tak, to było to (plus dwa poprzednie uzasadnienia), ale na szczęście sztuka ta została jedynie troszkę uśpiona, by ze zdwojoną mocą powrócić na salony w ostatnich latach.

Mało kto z was wie (a może i nawet nikt), że jestem fanką sztuki kabaretowej odkąd tylko byłam zdolna z niej cokolwiek zrozumieć. A przypada to na czas, mniej więcej, okresu, w którym triumf na scenie kabaretowej wiódł osławiony Kabaret Potem. Nie wiem, co było po okresie panowania Joanny Kołaczkowskiej wraz z jej teamem, bo po ich skeczach mam w pamięci ogromną, kabaretową wyrwę. Może nikt im do pięt nie dorastał? Może Bajki dla Potłuczonych zakasowały wszystkie inne skecze? A może zwyczajnie panowanie kabaretów w telewizji się skończyło? Tak, to było to (plus dwa poprzednie uzasadnienia), ale na szczęście sztuka ta została jedynie troszkę uśpiona, by ze zdwojoną mocą powrócić na salony w ostatnich latach.

Będzie krótko. Ja jestem krótka, to i tekst będzie krótki.Niewątpliwie należę do drugiej kategorii wspomnianej przez pana Roberta - czyli istot stroniących od „zaliczania" książek. Mogłabym nawet rzec, że w tej dziedzinie życia balansuję na krawędzi cnotliwości. Nie, że całkiem. Doświadczenie, jako takie mam,

Doprawy, ciekawie czyta się książkę najlepszego polskiego kabareciarza. Zwłaszcza, że człowiek w głowie ciągle słyszy jego charakterystyczny głos, wypowiadający wszystkie kwestie.