Nigdy nie gasną Alexandra Bracken

Książka

Czytanie „Nigdy nie gasną" Alexandry Bracken było mieszaniną euforii, zdumienia, ale i niekiedy zniecierpliwienia. Drugi tom cyklu „Mrocznych umysłów" jest pełen kontrastów, odrobiny niedorzeczności i sporej dawki akcji. Jak dla mnie, to trochę gorsza pozycja od pierwszego tomu i zaraz wyjaśnię dlaczego.

Ruby ponownie wpadła w szpony Ligi Dzieci i tym razem nie ma jak stamtąd uciec. Jako jedna z ostatnich Pomarańczowych jest bardzo cenną zdobyczą nie tylko dla Ligi, ale też żołnierzy czy łowców nagród. Odbywa trening i zostaje przydzielona do jednego z zespołów dzieci.

"Nigdy nie gasną" zaczynają się pół roku po wydarzeniach przedstawionych w "Mrocznych umysłach". Ruby przez całe sześć miesięcy znajdowała się w Lidze Dzieci - organizacji, której pierwotnym celem było ratowanie dzieci z obozów, a która przekwalifikowała się na zupełnie inne działanie. Od czasu, gdy "porzuciła" Liama, działa na rzecz LD, by odkryć prawdę o OMNI. I powoli się zmienia. Pamiętamy, jaka była w pierwszej części - zagubiona, samotna, zakompleksiona, przerażona i nieakceptująca samej siebie. Na samym początku drugiej części widzimy ją, jako tę, która przyzwyczaiła się do swojej mocy i za wszelką cenę chcę wykonać zadanie (nawet gdyby miało to oznaczać przeciwstawienie się rozkazom). A później zmiany w jej zachowaniu idą jeszcze dalej. Według mnie są to zmiany na lepsze. Lubię taką Ruby - walczącą, opryskliwą i nieustępliwą. Zdecydowanie zasługuje na miano Liderki.

Ruby próbuje się odizolować od przeszłości i... od siebie samej. Wie, że to jedyny możliwy sposób na przetrwanie. Kiedy jednak do akcji wkracza brat Liama, a dziewczyna zyskuje realną szansę na odzyskanie ukochanego, ostatnia pomarańczowa podejmuje ryzyko, które okazuje się być jeszcze większe, niż przypuszczała.

Po przeczytaniu pierwszego tomu od razu zamówiłam sobie drugi i przez te 2-3 dni nie mogłam usiedzieć na miejscu. Miałam tak mocnego "kaca książkowego", że nie mogłam przestać myśleć o tym, co będzie dalej. Od razu mogę powiedzieć, że czekanie opłaciło się.

Jeżeli chcesz przeczytać powieść pełną nieokrzesanych uczuć - tych pozytywnych jak i negatywnych, to właśnie one są skumulowane w tym świetnym bestsellerze. Niebanalna historia i dobrze napisana lektura wzbudza w czytelniku miłość do tego cyklu od pierwszej strony. Czyta się ją bardzo szybko. Pochłania się kolejne rozdziały w ekstremalnym tempie.W całej serii znajduje się dużo wspaniałych cytatów skłaniających do głębokich przemyśleń.Jedynym minusem tej książki jest to, że od początku przewidziałem co się stanie z Rubi i jej kolegami z wcześniejszej części.Jak ktoś jej jeszcze nie czytał to gorąco polecam!DALSZA CZĘŚĆ RECENZJI NA BLOGU: http://miedzykropkami.blogspot.com/2017/05/w-gebi-mroku-kryje-sie-niegasnace-dobro.html