Książka

Schizma Krzysztof Bochus

Wolne miasto Gdańsk to widmo, panuje bieda, głód, społeczeństwo kona powolną śmiercią. Pod władzą Francuzów oblężone przez pruskie wojsko i rosyjskich sabotażystów. W Gdańsku dochodzi do śmierci trzech oficerów, śledztwo prowadzi francuski agent Victor. Samobójstwo czy morderstwo, fakt jest taki że wokół tych śmierci nasuwają się pytania, które na początku śledztwa pozostają bez odpowiedzi. Hamilkar hipnotyzer i wynalazca machiny do wykrywania kłamstw, ciągle pracuje nad swoimi wynalazkami. Jego pięcioletnia córka ma wyjątkowe zdolności, pewnej nocy zostaje uprowadzona z domu. Viktor i Hamilkar po sześciu latach znów będą pracować razem nad rozwiązaniem samobójstw oficerów, w zamian francuski agent obiecuje pomóc w poszukiwaniu dziewczynki. Mężczyźni szukają dziewczynki wszędzie, a tropów jest wiele. Śledztwo samobójstw i porwanie córki hipnotyzera może coś łączyć, wychodzą na jaw brudne sekrety, zdrady w obozie Francuzów. Jeden z tropów pozornie nieważny okazuje się kluczem do rozwiązania śledztwa. Córka hipnotyzera znajduje się w niebezpieczeństwie, mężczyźni są o krok od rozwiązania śledztwa i uwolnienia dziewczynki, jest niebezpiecznie, czas ucieka. Czy uda się agentowi francuskiemu i hipnotyzerowi zakończyć śledztwo sukcesem. Schizma jest kontynuacja Hipnozy, ponownie Viktor i Hamilkar staną przed trudnym śledztwem śmierci oficerów, oraz uprowadzenie córki hipnotyzera, która dla pewnej grupy osób jest bardzo ważnym ogniwem. Śledztwo ma wiele tropów, więc do końca trzyma czytelnika w niepewności. Schizma kryminał retro jest mrocznie, brutalnie, tajemniczo. Wolny miasto Gdańsk upada, wielkie mocarstwa toczą pomiędzy sobą walkę, ludzie umierają z głodu, tracą nadzieję na lepsze jutro. Wśród społeczeństwa rodzi się bunt wobec Cesarza i jego rządów, pruskie oblężenie i rosyjscy sabotażyści, fałszywi prorocy, to miasto to piekło, a karty rozdaje szatan. Polecam .

Mroczny kryminał noir w kostiumie z epoki. Szpiedzy, duchy przeszłości, gra wielkich mocarstw i agonia niegdyś złotego Gdańska. Brzmi intrygująco? Dla mnie zdecydowanie tak! Jesień 1813 roku. Wielka Armia Napoleona liże rany po klęsce pod Moskwą, a Gdańsk znajduje się w oblężeniu wojsk rosyjskich i pruskich. W mieście szerzą się panika i głód, mnożą się fałszywi prorocy, a na domiar złego dochodzi do serii tajemniczych samobójstw. Życie odbierają sobie francuscy oficerowie, co jeszcze bardziej podkopuje morale garnizonu. W tym samym czasie z domu Hamilkara Sterlinga, gdańszczanina, hipnotyzera i konstruktora prototypowych machin do wykrywania kłamstw, zostaje uprowadzona jego pięcioletnia córka. Dziewczynka obdarzona jest wyjątkowymi umiejętnościami… Policyjne śledztwo prowadzi Victor, francuski agent i dawny znajomy Sterlinga. Mężczyźni łączą siły. Victor obiecuje pomóc gdańszczaninowi w odnalezieniu córki, jeśli ten wesprze go w rozwikłaniu zagadki tajemniczych śmierci. I tak zaczyna się historia, która wciąga czytelnika w mroczny świat pełen niebezpieczeństw, tajemnic i ludzkich dramatów. Polubiłam twórczość Krzysztofa Bochusa i jego mroczne kryminały. Lubię ten charakterystyczny klimat, w którym nawet uśmiech nie daje poczucia bezpieczeństwa. Wszystko wydaje się czarne, szare, spowite mgłą i beznadzieją. A jednak ludzie wciąż walczą. O siebie, o bliskich, o resztki godności i nadzieję na lepsze jutro. Tak właśnie jest w „Schizmie. Kryminale noir”. Mrok jest tutaj niemal namacalny. Czuć go w uliczkach oblężonego miasta, w ludzkich spojrzeniach, w rozmowach i przemilczeniach. Bohaterowie są świetnie zarysowani, różnorodni i wyraziści. Nie są jednoznaczni. Nie da się ich łatwo podzielić na dobrych i złych. Każdy ma swoją historię, swoje motywacje i swoje demony. Są tacy, którzy mimo wszystko pozostają honorowi i dotrzymują obietnic. Są też tacy, którzy w obliczu strachu i desperacji przekraczają granice, których wcześniej nawet nie brali pod uwagę. Ale dla mnie największym bohaterem tej historii jest… Gdańsk. Miasto nie stanowi jedynie tła dla wydarzeń. Ono żyje, oddycha, cierpi i walczy. Jest upodlone, atakowane, oblężone, a mimo to nie chce się poddać. Kiedy wybiorę się teraz do Gdańska, będę patrzeć na niego trochę przez pryzmat tej książki. Bo właśnie tak działa dobra literatura – sprawia, że miejsca, które znamy, nabierają zupełnie nowego znaczenia. Aż trudno uwierzyć, że to miasto, zamknięte w zaklętym kręgu wojny, głodu i strachu, wciąż próbuje żyć. I żyje! W karczmie pulsuje życie. Trupa cyrkowa daje ludziom odrobinę zapomnienia. Każdy szuka czegoś, co pozwoli mu choć na chwilę odciągnąć myśli od zła, które czai się wokół. W tym wszystkim jest coś niezwykle poruszającego. Bo nawet w najciemniejszych czasach człowiek potrzebuje drugiego człowieka, odrobiny radości i nadziei, że jeszcze nie wszystko stracone. „Schizma” to książka, która mocno oddziałuje na wyobraźnię i emocje. Czytelnik nie tylko obserwuje wydarzenia, ale wręcz je przeżywa. Czuje mrok, mgłę, smród, głód i wściekłość. Towarzyszy bohaterom w ich strachu, bezsilności i desperackiej walce o przetrwanie. nie tylko kryminał, w którym trzeba powstrzymać mordercę, ale też historia oblężonego miasta i postaw ludzi, którzy znaleźli się w niemal beznadziejnej sytuacji. Komu uda się zachować człowieczeństwo? To nie jest lekka, przyjemna opowieść na jeden wieczór. To historia, która wciąga, przytłacza swoim klimatem, a jednocześnie nie pozwala się od niej oderwać. Polubiłam kryminały noir, w których historia splata się z tajemnicą, a miasto staje się pełnoprawnym bohaterem, a Krzysztof Bochus stał się mistrzem tego gatunku. Po raz kolejny udowadnia, że potrafi stworzyć opowieść, która zostaje w głowie na długo po przeczytaniu ostatniej strony. Bardzo polecam. A Gdańsk? Po tej lekturze już nigdy nie będzie dla mnie tylko pięknym miastem nad Bałtykiem.