Książka

Ronnnie nie wierzyła w przyszłość Kamila Kolińska, Zocharett

Po raz ostatni wracamy do ekipy z Clevelnad. Kto jeszcze nie zna tej serii dla nastolatków, powinien zwrócić na nią uwagę. Sama raczej nie jestem jej grupą docelową i pewnie dlatego mam z tą serią pewne hate-love. Bardzo dominujący jest tu wątek rodziny z wyboru i to jeden z głównych powodów, dlaczego tak lubię tę serię. Mamy tu wielu bohaterów, którzy są w jakiś sposób skrzywdzeni przez życie. Na główny plan wychodzi oczywiście Ben, Dom i teraz Ronnie, a ten tom skupia się bardziej na niej, choć dostajemy też wiele o innych bohaterach, bo nie ma nudy. Ben i Gen zaczynają studia, Louis na pierwszą dziewczynę, wkrótce pojawi się dziecko Tiny, a Dom próbuje dotrzeć do najmłodszej siostry. Ronnie natomiast zaczyna naukę w nowej szkole. Musi się zmierzyć nie tylko z wyższym poziomem i presją nauki, ale też tęsknotą za najbliższymi. Przytłoczona dziewczyna popełnia szereg błędów, za które będzie musiała zapłacić. I choć chciałabym szczerze jej współczuć, to Ronnie nie jest bohaterką, którą polubiłam. Może właśnie ze względu na wiek. Jestem już chyba za stara na młodzieńcze dylematy, a rzeczy takie, jak zdrada są dla mnie nie wybaczalne, więc z każdą kolejną sceną z tą dziewczyną, byłam bardziej znużona. Gdyby nie to, że jej perspektywa przeplata się z historią reszty rodziny, to nie wiem, czy bym to dokończyła. Ale pewnie osoby bliższe jej wiekiem, odbiorą to inaczej. Tym tomem kończymy tetralogię No better friends. Mimo wzlotów i upadków będę ją miło wspominać. Najlepsze dla mnie były tomy drugi i trzeci, ale dla kontekstu warto czytać po kolei.