Książka

Po prostu bądź Magdalena Witkiewicz

Paulina już od dziecka miała zaplanowaną przyszłość. Jak tylko skończy szkołę, ślub z chłopakiem sąsiadów, dom nad jeziorem i gospodarstwo po rodzicach. Jednak nauczycielka, która dostrzegła w niej wielki talent, rozbudziła w sercu dziewczyny pragnienie o studiach. Gdy zdała na wymarzoną architekturę i wbrew rodzicom wyjechała do Gdańska, zaczęła pisać życie własnym piórem. Tam poznała wielką miłość, która miała trwać, aż po grób... "Po prostu bądź" to powieść Magdaleny Witkiewicz w nowym wydaniu. Nie miała okazji czytać pierwszego, więc z dużym zainteresowaniem sięgnęłam po ten tytuł. I wiecie co? To książka, którą musicie koniecznie!!! przeczytać. Piękna, z ogromną dawką czułości i tak bardzo poruszająca!! Złamała mi serce, wycisnęła z oczu łzy, by później utulić w ramionach i dać ukojenie. Już od samego początku fabuła mnie pochłonęła. Choć pozornie niespieszna, tocząca się własnym rytmem, to jednak przyciąga uwagę jak magnes i nie pozwala przerwać czytania. Tak bardzo współczułam Poli jej nie łatwego losu, a jednocześnie podziwiałam za odwagę i pierwszy krok ku życiu na własnych zasadach. Wbrew oczekiwaniom najbliższych. Kibicowałam jej z całego serca. I choć wszystko tak pięknie się poukładało, czułam, że coś się musi wydarzyć. Nie chciałam... a gdy już się wydarzyło poczułam złość do autorki. Jedna historia, a skrywa w sobie tyle emocji, uczuć, porusza tak ważne tematy. Rodzinne relacje, przyjaźń, strata, ból, odważne podążanie własną drogą... Wszystko takie życiowe, ubrane w cudowną opowieść, którą czytałam całą sobą. Odkładałam, gdy musiałam, ale myślami byłam przy niej. I nawet teraz, gdy już minęła chwila od zakończenia, czuję jakby mi czegoś brakowało. Odcisnęła ona w mojej pamięci, wierzę w to, że trwały ślad... A napewno przypomniała dobitnie, że nie można odkładać życia na później. Bo później może nigdy nie nadejść... Bardzo polecam !

Pola postanowiła żyć inaczej niż zaplanowali to rodzice. Przez swoje decyzje straciła kontakt z najbliższymi. Studia architektoniczne to jej marzenie i zostawia wszystko co znane aby je spełnić. W Gdańsku buduje swój świat na nowo, ale to wymaga wielu poświęceń i odwagi. Gdy wpada w oko jednemu z wykładowców nie wie jeszcze, że czeka ją czas pełen szczęścia i niespodzianek, a jedna chwila, jedna noc odmieni całą zaplanowaną przyszłość. Kolejna powieść Magdaleny Witkiewicz, która została wznowiona z czego bardzo się cieszę. W innym wypadku mogłabym jej nigdy nie poznać. A to wielka szkoda, bo historia jest piękna. Chociaż nie cukierkowo różowa to jednak i przede wszystkim pełna rzeczywistych sytuacji. Pola, czy raczej Paulina, jest bohaterką, która nie ulega presji otoczenia i stawia na siebie. Chociaż się boi, wie, że jeśli nie spróbuje może kiedyś żałować. Relacje nie tylko z rodzicami ale też z jedną z sióstr ochładzają się. Później doszłam do wniosku,że siostra była po prostu zazdrosna o tę odwagę, bo ona sama jej w tamtym momencie nie miała. Potem przychodzi miłość, niespodziewanie i przez pewien czas jest zakazana. Kiedy wszystko już się układa, jeden moment sprawia, że przyszłość staje się niepewna. Potrzeba modyfikacji. Potrzeba kogoś, kto nas wesprze. Tylko warto tego kogoś docenić, zauważyć...bo jakże często szczęście jest w zasięgu naszej ręki, a my go nie widzimy. Pełna różnorakich emocji, w sumie przekrój całej jej gamy. Ze szczęściem bijącym z kartek, poprzez nieustanną nutę niepokoju, aż po chwile smutne. Historia jak i wydanie są cudowne. Prawdziwe, pełne nadziei i nieprzewidywalności życia. Polecam.