Książka

Ostatni szczyt Emilia Szelest

Długo zastanawiałam się, co napisać o tej książce, bo mam wobec niej mieszane uczucia. Nastawiłam się na kryminał, dokładnie taki, do jakiego przyzwyczaiła nas autorka. Tymczasem dostałam zupełnie inną historię. I choć początkowo było to dla mnie zaskoczeniem, z każdą kolejną stroną coraz bardziej doceniałam pomysł na poprowadzenie fabuły. To książka przede wszystkim dla tych, którzy kochają góry i chcą zrozumieć, jak bardzo potrafią one wejść w człowieka, zawładnąć jego myślami i podporządkować sobie całe życie. Ale to również opowieść dla miłośników literatury psychologicznej. O sławie, która zamiast dawać szczęście, potrafi je odebrać. O presji, ambicji, wypaleniu i samotności. O nieustannym pościgu za rekordami, sponsorami, wywiadami i kolejnymi sukcesami. O tym, jak łatwo w pewnym momencie przestać robić coś z miłości, a zacząć z poczucia obowiązku, oczekiwań i konieczności udowadniania swojej wartości. Alicja Wysocka miała zdobyć Nangę Parbat – górę, która dla wielu wspinaczy jest granicą między marzeniem a obsesją. Była jedną z najwybitniejszych himalaistek swojego pokolenia. Kobietą, która udowodniła, że największe szczyty świata nie mają płci. Kiedy podczas wyprawy znika bez śladu, pozostawia po sobie mnóstwo pytań i tajemnic. Po latach dziennikarz próbuje odtworzyć jej historię. Rozmawia z rodziną, przyjaciółmi i ludźmi, którzy towarzyszyli jej na górskich szlakach. Z tych rozmów wyłania się portret kobiety niezwykłej, silnej, ambitnej, ale też pełnej sprzeczności. Bo przecież za każdą legendą kryje się człowiek, którego nie zawsze potrafimy dostrzec. I okazuje się, że nawet najbliżsi mogą wiedzieć o nas znacznie mniej, niż im się wydaje. Bardzo podobało mi się również to, że możemy zajrzeć za kulisy wypraw wysokogórskich. Jako osoby, które nie mają z tym światem wiele wspólnego, często nie zdajemy sobie sprawy, jak ogromna machina musi zostać uruchomiona, żeby kilka osób mogło dotrzeć na szczyt, a czasami choćby spróbować go zdobyć. To nie tylko wspinaczka, odwaga i walka z własnymi słabościami, ale też logistyka, pieniądze, organizacja i presja, której z zewnątrz często nie widać. Czy zmarnowałam czas na czytanie tej książki? Nie. Czy wiedząc, jaka historia na mnie czeka, sięgnęłabym po nią? Tak! Książkę czyta się bardzo szybko, a pomysł na poprowadzenie fabuły uważam za naprawdę świetny. To thriller psychologiczny, który zamiast skupiać się wyłącznie na zagadce zaginięcia, prowadzi nas znacznie głębiej – do ludzkiej psychiki, ambicji, niespełnionych pragnień i ceny, jaką czasami płacimy za realizację marzeń. Nie dostałam kryminału, na który się nastawiałam, ale dostałam historię, która skłoniła mnie do refleksji. A czasami właśnie takie książkowe niespodzianki zostają z nami na dłużej.