Obsesja B.A. Paris Książka

Można mnie nazwać wierną fanką B.A. Paris, bo nie odpuściłam żadnemu z jej thrillerów. To oczywiste więc, że na „Obsesję” czekałam z olbrzymią niecierpliwością, ale też lekką obawą. Bo czy przy obecnym zalewie rynku thrillerami o stalkingu, Autorka „Za zamkniętymi drzwiami” zdoła mnie jeszcze czymś zaskoczyć? Niepotrzebnie wątpiłam, to była jazda bez trzymanki! Czytając, czułam ten sam duszny klimat, za który pokochałam jej debiut. To narastające poczucie osaczenia i napięcie nie pozwalające odłożyć książki przed poznaniem finału. Bo Autorka jak nikt inny potrafi wprawić czytelnika w stan permanentnego niepokoju, przenosząc na niego emocje swoich bohaterów. Jeśli znacie to uczucie, gdy idziecie ciemną ulicą i wydaje Wam się, że ktoś podąża za Wami krok w krok, to doskonale wiecie, co nasza bohaterka Nell czuje przez cały czas. A Nell skrywa mroczną tajemnicę. Latami uciekała przed przeszłością, zmieniła nazwisko, aż w końcu zaczęła budować życie u boku Alexa. Sekrety mają jednak to do siebie, że zawsze wypływają na wierzch. Śledząc dwie linie czasowe, odkrywamy przeszłość kobiety i moment, w którym stała się świadkiem tragedii i w dobrej wierze przekroczyła granicę, za co zapłaciła wysoką cenę. Ktoś jednak uznaje, że rachunki nie zostały jeszcze wyrównane. Nell czuje na plecach czyjś wzrok, a czytelnik, dzięki wglądowi w notatnik stalkera, wie, że ten na śledzeniu nie poprzestanie. Chce zapędzić ją w róg niczym przerażone zwierzę, bo przecież „lęk przed śmiercią może być gorszy od niej samej”. Autorka genialnie gra na naszych emocjach. Tu każdy wydaje się podejrzany, a napięcie można kroić nożem. I jak zawsze okazuje się, że kłamstwa i niedopowiedzenia niszczą relacje w związku, potęgując wzajemną nieufność. Poznajemy dwa oblicza obsesji i choć każde z nich wyrasta z innych motywacji, oba są niszczycielskie, a granica między sprawiedliwością a obsesją okazuje się cieńsza niż lukier na pączku. Czy znajomość wcześniejszych powieści autorki pozwoliła mi przewidzieć zakończenie? Nie tym razem! I właśnie na to liczyłam. Jeśli szukacie thrillera, który nie pozwoli Wam odetchnąć i wbije Was w fotel, sięgajcie po „Obsesję”. Gwarantuję, że pochłoniecie ją równie szybko, jak pączka w Tłusty Czwartek!

Ósma książka B.A. Paris dla polskich czytelników okazała się wyjątkowa - to my pierwsi na świecie mogliśmy zmierzyć się z “Obsesją”! Mistrzyni thrillera psychologicznego domestic noir nadal doskonale zachowuje ramy gatunkowe, równocześnie przedstawiając temat od niebanalnej strony. Bo choć ciągle skupiamy się na prywatnych tajemnicach relacji damsko-męskich, to jednak przede wszystkim przyglądamy się tytułowej obsesji. Obsesji, która pojawia się nieproszona, która może i wynikać z dobrych zamiarów, ale czy to znaczy, że jest usprawiedliwiona? I w jej finalnym stadium, w chwili, gdy prześladowca szykuje się do czynu ostatecznego, ale czy na pewno nie da się już z tej ścieżki zawrócić? Historia snuje się umiarkowanym tempem, w której napięcie budowane jest nie tylko przez pomniejsze fabularne twisty, ale też po prostu przez zmianę perspektywy - trzy postacie, z czego dwie to tak naprawdę jedna osoba, tylko w dwóch różnych fazach życia. Trzecia to prześladowca, autor notatnika, którego każdy wpis kończy się groźbą śmierci. Kreacje tych postaci są dopracowane, bogate w emocje, które warto przeanalizować, zastanowić się nad tym, z czego wynikają. Sama intryga zbudowana jest w klasyczny sposób, wąskie grono podejrzanych pozwala czytelnikowi samodzielnie pobawić się w detektywa. Czy uda Wam się wytypować sprawcę? Bez względu na to, “Obsesja” to solidna dawka świetnie czytającej się rozrywki!