Książka

Negocjator Marek Stelar

„Negocjator” Marka Stelara to książka, która wbija w fotel i nie puszcza do ostatniej strony. Wszystko zaczyna się w Szczecinie, gdzie podczas koncertu w hali widowiskowej grupa uzbrojonych napastników bierze dwa i pół tysiąca zakładników. Na oczach wszystkich ginie pierwsza ofiara. Od tego momentu akcja pędzi w zawrotnym tempie, a my razem z komisarzem Kamilem Russek, policyjnym negocjatorem próbujemy znaleźć wyjście z tej koszmarnej sytuacji. To, co najbardziej mnie zachwyciło, to realizm i niesamowicie wyczuwalne napięcie. Autor tak oddał atmosferę, że dosłownie czułam na plecach oddech porywaczy i słyszałam strach zakładników. Czytałam i miałam ciarki. Dawno żadna książka nie wstrząsnęła mną aż tak mocno. Marek Stelar mistrzowsko buduje napięcie, prowadzi nas przez psychologiczną grę negocjatora z przywódcą napastników, Alfą i sprawia, że każda decyzja ma wagę życia lub śmierci. Bohaterowie są prawdziwi, z krwi i kości. Komisarz Russek to postać, której kibicujemy z zapartym tchem – widzimy jego dylematy, presję i walkę z czasem. Z kolei Alfa jest przeciwnikiem, którego motywy są dużo bardziej złożone, niż mogłoby się wydawać. Autor nie idzie utartą ścieżką – pokazuje, że w kryzysie nic nie jest czarno-białe. Styl Marka Stelara to czysta przyjemność dla fana szybkiego tempa. Akcja rozwija się dynamicznie i nie zwalnia ani na chwilę. Autor umiejętnie balansuje między dialogami, które brzmią naturalnie, a opisami pełnymi emocji. Momentami miałam wrażenie, że oglądam świetny film akcji – tyle że w mojej głowie. To książka, która zostaje w głowie na długo po odłożeniu na półkę. Dla kogo jest ta książka? Dla każdego, kto kocha thrillery sensacyjne z mocnym psychologicznym pazurem. Jeśli lubisz Fredericka Forsytha, historie, gdzie liczy się każda sekunda, a stawką jest życie niewinnych ludzi – to pozycja obowiązkowa. Fani Stelara i tak już pewnie czekają niecierpliwie i nie będą zawiedzeni! Moja ocena: 9/10 BRUNETTE BOOKS

Ależ to było dobre! Ta powieść tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że Marek Stelar to marka sama w sobie i bez względu na to, jaki temat weźmie na tapet, zrobi to z ogromnym znawstwem i rozmachem. I za tę moc przykucia mnie do fotela, za niesamowicie wiarygodną kreację postaci i w końcu za niebotyczne zaskoczenie, gdy straciłam czujność i wydawało mi się, że wiem, jakim torem podąży historia - za to właśnie kocham jego powieści! A zaczynamy z wysokiego C. Miał być koncert, a zrobiło się zupełnie inne, mroczne show. Ponad dwa tysiące osób w szczecińskiej hali staje się zakładnikami. I co ciekawe, to praktycznie jedyny moment, w którym obserwujemy tę perspektywę. Autor nie skupia się bowiem na emocjach uwięzionego tłumu ani samych napastników. Pokazuje nam to, co rozgrywa się po drugiej stronie, gdzie zespół ludzi koordynujących akcję zaczyna wielogodzinną walkę o życie zakładników. Co więcej, niesamowicie wiarygodnie wprowadza nas w tajniki pracy policyjnych negocjatorów, prokuratora czy dowódcy kontrterrorystów. W samym centrum wydarzeń staje negocjator Kamil Russek i jego zespół. Dzięki tej powieści choć trochę zbliżyłam się do wyobrażenia sobie, jakiego kalibru musi to być presja! Jakie potężne obciążenie psychiczne spada na barki człowieka, który wie, że od każdego jego słowa zależy życie kilku tysięcy osób. Stawka jest wręcz niewyobrażalna, a rośnie jeszcze bardziej, gdy sprawa staje się dla komisarza Russka bardziej osobista, niż mógłby sobie kiedykolwiek wyobrazić. Autor funduje nam prawdziwe starcie profesjonalistów - niezwykle silnego psychicznie negocjatora, nadgorliwego i podejrzliwego prokuratora oraz terrorysty o niebagatelnej inteligencji. Nie brakuje tu również samczej walki kogutów, prób podkopywania autorytetów czy forsowania własnych rozwiązań. Ogromne wrażenie zrobił na mnie również uzupełniający fabułę wątek obyczajowy i rys psychologiczny. Postać ojca, który musi zmierzyć się z faktem, że jego dotąd dobrze rokujący syn wpadł w poważne problemy i stał się przestępcą. To poruszający obraz utraty kontaktu z dzieckiem, narastających wyrzutów sumienia i konieczności zaakceptowania tego, co nieodwołalnie się skończyło i czego nie da się już naprawić. A potem… nastąpił zwrot o 180 stopni! Kiedy wszystko się wyjaśniło, autentycznie zbierałam szczękę z podłogi. I tak jak negocjator nie mógł złapać tchu przed finałem akcji, tak i ja nie byłam w stanie odłożyć książki, dopóki nie przeczytałam ostatniego zdania. Olbrzymie brawa dla autora! Udało mu się stworzyć absolutnie wiarygodną powieść sensacyjną na światowym poziomie, zachowując realia naszego rodzimego podwórka.

Z każdej, nawet najgorszej sytuacji można znaleźć wyjście. Ale nie każdy potrafi zdobyć się na to, by z niego skorzystać. Czy podejmiesz ryzyko? Szczecin, upalny piątkowy wieczór. Dwa i pół tysiąca fanów grupy Skinman czeka w hali widowiskowej Gryf Arena na rozpoczęcie koncertu. Kilka minut później impreza zamienia się w koszmar. Halę opanowuje grupa uzbrojonych ludzi, a uczestnicy koncertu zostają zakładnikami. Na oczach wszystkich ginie pierwszy z nich – chłopak, który próbował ukryć telefon. Komisarz Kamil Russek z zespołu policyjnych negocjatorów nawiązuje kontakt z Alfą, przywódcą napastników. Rozpoczynają się negocjacje. Dowódca pododdziału kontrterrorystycznego, podinspektor Kosiński, naciska na siłowe rozwiązanie, ale terroryści pomyśleli o wszystkim, a każdy błąd może kosztować życie niewinnej osoby. Czas ucieka. W sztabie kryzysowym trwają gorączkowe narady, a w odciętej od świata hali rozgrywa się dramat. Negocjacje się przedłużają, trwa impas, aż komisarz uświadamia wszystkim, że Alfie zależy na czymś więcej niż okup. Stawką jest nie tylko życie zakładników. To gra o wszystko. Nie tylko dla Alfy. Dla Russka również… Książkę poleciła mi autorka kryminałów Lena Grau - autorka , a od siostry usłyszałam, że jest świetna. Jeszcze ktoś potwierdzał, że warto ją przeczytać. Ale wiadomo – najlepiej ocenić książkę samemu. I… mieli rację. Marek Stelar po raz kolejny udowadnia, że naprawdę wie, co robi. Zadziwiające, jakimi ścieżkami potrafią podążać myśli autorów kryminałów. Jak można tak zakręcić czytelnikiem! Miałam pewne podejrzenia, coś tam sobie układałam w głowie, ale pewności nie miałam właściwie do samego końca. I chyba najtrudniej jest napisać recenzję właśnie takich książek. Bo co tu napisać, żeby niczego nie zdradzić? Każda drobnostka może naprowadzić na trop, a przecież największą przyjemnością jest odkrywanie wszystkiego samemu. Mogłabym opowiedzieć o bohaterach… ale czy powinnam? Lepiej nie. Bo jeszcze napiszę o jedno zdanie za dużo. A przecież są tak wiarygodni, tak dobrze skonstruowani, że przez większość czasu naprawdę można uwierzyć, że przecież nie oszukują, nie kłamią i nie zrobią niczego złego… Na początku czytania pomyślałam sobie: „No dobrze, ale dlaczego ta akcja tak wolno się toczy?” Przecież są terroryści, zakładnicy, zagrożenie życia! Powinno być szybko, nerwowo, akcja powinna gnać od pierwszej strony. Widać, że pisarka ze mnie żadna. Bo właśnie to spowolnienie tempa okazało się świetnym zabiegiem. Wszystko zostaje trochę odwleczone, rozłożone w czasie, napięcie narasta powoli… aż przychodzi właściwy moment i wtedy akcja naprawdę przyspiesza. Przeczytałam tę książkę od deski do deski, prawie bez odrywania się od lektury. A kiedy skończyłam, pomyślałam tylko: „No tak, Stelar znowu to zrobił.” Koniecznie przeczytajcie też „Od autora”. Dopiero wtedy widać, ile pracy, przygotowań i researchu zostało włożonych w napisanie tej książki. I kiedy już skończycie czytać, przestaniecie się dziwić, dlaczego na zdjęciu na końcu autor mruga do nas, czytelników. Bardzo polecam! I naprawdę – im mniej wiecie przed lekturą, tym lepiej. Zaufajcie autorowi i dajcie się poprowadzić. A potem spróbujcie sami odpowiedzieć sobie na pytanie: czy podjęlibyście ryzyko?