Książka

Koniec gry Anna Onichimowska

Dwóch braci bliźniaków, Andrzej jest działaczem prawicowej młodzieżówki, a Alek... Alek jest gejem. Ale od początku, a może od końca. Alek dowiaduje się o śmierci swojego bliźniaka żołnierza. Wraca do rodzinnej miejscowości na pogrzeb. Nie jest to miły powrót, ale mężczyzna stara się, by go to nie ruszyło. Rodzina się od niego odwróciła, ale całkiem dobrze sobie radzi. Przynajmniej do chwili, gdy siostra daje mu jego stare notatniki. To sprawia, że Alek pogrąża się w lekturze i nie zawsze miłych wspomnieniach. Mamy tu poruszone dużo spraw aktualnych dla osoby, która odkrywa swoją tożsamość w konserwatywnym środowisku. Mamy rodziców, którzy nie tylko są nietolerancyjni, ale nie wspierają również na innych polach. Małą społeczność, w której wszyscy wszystko wiedzą i młodego chłopaka, który ma trochę więcej szczęścia, niż inni. Bo wyjazd za granicę i praca u znanego reżysera, to rzeczy, które raczej nie każdego spotykają. Mimo że Alek jeszcze nie jest pewien, kim jest, to zdaje się podświadomie ciągnąć do innych queerowych osób, które wpływają na jego życie. To kolejna książka z serii Plus minus 16, która będzie idealna dla młodszych nastolatków. Są czasem poruszane trudne tematy, ale w sposób szczególny delikatny, nawet seks jest tylko wspomniany, że się wydarzył. Napisana jest płynnie, a długość w sam raz dla nastolatka. Osobiście lubię długie opisy i wchodzenie w głowę bohaterów, ale gdy biorę się za książkę dla nastolatków, trzeba oceniać ją trochę pod kątem młodego czytelnika, którego długie opisy pewnie by wynudziły. Jeszcze przyjdzie na nie czas przy bardziej ambitnych lekturach. Ta będzie dobra na początek i będę ją polecać zwłaszcza młodszym czytelnikom lub tym którzy dopiero zaczynają z tematyką queer, ale chcieliby coś innego niż romansidło. „W niedzielę rozstałem się z moją ukochaną dziewczyną Renią (...) Kłopot ze mną polega na tym, że nie wiem jeszcze, czy wolę być z kobietą, czy z mężczyzną, co Reni trudno było zaakceptować."