Henryk V. Największy wojownik na angielskim tronie Dan Jones

Książka

ako miłośnik historii średniowiecza sięgnąłem po „Henryk V. Największy wojownik na angielskim tronie” Dana Jonesa z dużymi oczekiwaniami – i nie zawiodłem się. To świetnie napisana biografia, która łączy rzetelność historyczną z narracją przypominającą powieść przygodową. Autor prowadzi mnie przez całe życie Henryka V – od młodzieńczych wybryków aż po triumf pod Azincourt i polityczne sukcesy. Szczególnie doceniam dynamiczny styl i pisanie w czasie teraźniejszym, dzięki czemu wydarzenia sprzed wieków wydają się zaskakująco żywe . Jones pokazuje króla nie tylko jako bohatera, ale też człowieka pełnego sprzeczności: odważnego, wyrachowanego, a momentami okrutnego . To sprawia, że książka wyróżnia się na tle innych biografii historycznych. Moim zdaniem to obowiązkowa lektura dla fanów historii Anglii, wojen średniowiecznych i dobrze opowiedzianych historii. Jeśli szukasz książki historycznej, którą czyta się jak thriller – zdecydowanie polecam.

16 września 1386 roku w Angli na świat przychodzi Henryk. Dziecko, które kiedyś zostanie królem. Mężczyzna, który w jednej z największych średniowiecznych bitew pokonał Francuzów i król,który do końca niezbyt długiego życia był regentem korony francuskiej. Dan Jones napisał biografię króla,gdzie wydarzenia dzieją się w czasie teraźniejszym. Przyznaje, ten zabieg spowodował, że czytało się mi dużo lepiej i szybciej. Podzielił książkę na dwie części : Książę i Król, co sprawia, że poznajemy osobę Henryka jako króla, wojownika i zdobywcę ale także widzimy jaką drogę przebył by stać się takim, a nie innym władcą. Konsekwentny, nad wyraz religijny - czy to już nie było aż naddto, pokusze się nawet o stwierdzenie, fanatyk, czasami okrutny, zwłaszcza dla wrogów i chcący coraz więcej. Zbierający pieniądze na wyprawy, które właściwie były spełnieniem jego ambicji. Dobrze, że autor tworząc obraz Henryka nie wydaje osądu. Zostawia czytelnikowi decyzję o tym, jak w naszych oczach będzie on postrzegany. Czy nazbyt okrutny i ambitny, czy wręcz przeciwnie sprawiedliwy i pragnący dobra swojego kraju. W dwóch miejscach wyłapałam błędy, a dlatego piszę bo rzuciły się mi w oczy. W roku 1400 Ryszard II miał 33 lata ( nie 43), pojawia się też znikąd postać Jana bez Ziemi, zamiast Jana bez Trwogi. Całość zbudowana jest chronologicznie, wydarzenia są dokładnie przedstawione i nawet ja, laik historyczny, który jednak lubi poczytać średniowieczne biografie, jest w stanie przejść przez całość bez problemu i zrozumieć o czym autor pisze. Świetna narracja, tak samo świetne prowadzenie przez meandry historii jednego z angielskich władców, od narodzin,aż do śmierci. Na plus są dodatkowe, kolorowe, zdjęcia przedstawiające związane z Henrykiem osoby, wydarzenia i pozostałości. Wydanie także domaga się uwagi. Twarda oprawa, nieco większa wysokość książki i skryty pod oprawką, minimalistyczny, nawiązujący do tematu wzór. Polecam.

Książkę przeczytałam z poczuciem, że historia potrafi być bardziej brutalna i bardziej fascynująca niż niejeden thriller. Dan Jones nie pisze o królu jak o pomniku. Daje czytelnikowi człowieka pełnego ambicji, gniewu i chłodu, który bardzo wcześnie zrozumiał, że władza nie zostawia miejsca na słabość. Najbardziej wciągnęło mnie to, jak autor pokazuje samotność Henryka. Wśród dworu, armii i wielkich zwycięstw jest w nim coś niepokojąco pustego. Jakby całe życie musiał udowadniać, że zasługuje na koronę i własną legendę. To właśnie sprawia, że ta książka nie jest tylko opowieścią o wojnach i polityce. Jest też historią człowieka wychowanego w świecie, gdzie strach i przemoc były codziennością. Jones pisze dynamicznie, bez ciężaru typowego dla wielu książek historycznych. Bitwy są brudne, głośne i męczące. Czuć błoto, zmęczenie i napięcie wiszące nad każdym rozkazem. Szczególnie podczas fragmentów o Azincourt miałam wrażenie, że czytam coś pomiędzy kroniką a mroczną powieścią. Lubię też to, że autor nie próbuje wybielać Henryka. Nie odbiera mu okrucieństwa ani obsesyjnej potrzeby wielkości. Dzięki temu ta postać staje się bardziej prawdziwa, a momentami nawet niepokojąca. To jedna z tych książek historycznych, które zostają w głowie na długo, bo za wielkimi wydarzeniami cały czas widać człowieka a nie tylko legendę .