Gdy odnajdziemy drogę Laura Barrow

Książka

Książka, która wchodzi do serca jak ciepły głos starej piosenki. „Gdy odnajdziemy drogę” Laury Barrow to literacka podróż, która rozpoczyna się w momencie, gdy wszystko się wali, by zaprowadzić nas do miejsca pełnego nadziei. Jeśli szukacie opowieści, która Was przytuli i doda siły – trafiliście idealnie. To historia Effie, która po bolesnym rozwodzie staje przed pustką i próbuje odbudować siebie od nowa. Jej droga jest kręta i nieoczywista – aż do momentu, gdy w jej życiu pojawia się tajemniczy znak związany z babcią Lolą i ikoną muzyki country, Patsy Cline. Ta niezwykła nić łącząca przeszłość z teraźniejszością nadaje całej historii wyjątkowego, magicznego klimatu. Bohaterowie są tu autentyczni do bólu. Effie to kobieta, której zmagania i chwiejna pewność siebie wywołują ogromną empatię. Towarzyszące jej postaci – od babci z demencją po tajemniczego nieznajomego – tworzą galerię ludzi, których chce się poznawać. Laura Barrow pisze z niezwykłą czułością i zrozumieniem, a jej styl, pełen ciepła i wyważonych dialogów, sprawia, że od tej książki nie sposób się oderwać. Tempo akcji jest idealnie wyważone – to powolna, refleksyjna opowieść, która płynie jak ulubiona ballada, ale potrafi też zaskoczyć wartkim zwrotem akcji. To książka dla każdego, kto kocha literaturę obyczajową z duszą. Książka jest idealna dla Ciebie, jeśli: Przechodzisz przez życiową zmianę – rozwód, nowy początek, wypalenie. To opowieść o tym, że upadek to nie koniec, tylko początek nowej trasy. Kochasz klimat retro i muzykę – jeśli vintage, stare płyty, radia z epoki i Patsy Cline (lub ogólnie country) mają Twoje serce – zakochasz się w tej atmosferze. Masz w sercu bliską relację z babcią – wątek rodzinny, choroba Alzheimera i tajemnice międzypokoleniowe są tu napisane z tak czułością, że lecą łzy. Lubisz powolne, refleksyjne tempo – to nie jest thriller, tylko książka do picia herbaty pod kocem. Docenisz ją, jeśli cenisz psychologię bohaterów bardziej niż wartką akcję. Pokochałyście Lekcję chemii i Daisy Jones & The Six – jest tu ta sama siła niesamowitej bohaterki i muzyczna dusza, która porywa. Wierzycie w znaki od losu – jeśli wierzycie, że przypadki nie istnieją, a pewne piosenki czy spotkania mają głębszy sens, ta historia Was zaczaruje. „Gdy odnajdziemy drogę” to ciepły koc dla zmarzniętej duszy i iskra nadziei, że nawet z dna można się podnieść. Moja ocena: 9/10 BRUNETTE BOOKS

Z przyjemnością wróciłam do twórczości Laury Barrow, bo wiedziałam, że przyniesie mi dużo więcej niż tylko piękną historię. I rzeczywiście, podobnie jak „Gdy powrócą kanarki”, tak i „Gdy odnajdziemy drogę” jest powieścią ciepłą, refleksyjną, ale również niesamowicie inspirującą. Co się dzieje, gdy jesteśmy z kimś przez większość życia, a nagle ta osoba odchodzi? Często okazuje się, że tak bardzo zrośliśmy się z partnerem, że musimy na nowo uczyć się funkcjonować i odnajdywać siłę i wartość w sobie. W takim właśnie trudnym momencie poznajemy Effie, której życie wywraca się do góry nogami, gdy zostaje zepchnięta z bezpiecznej, utartej ścieżki. Mąż, z którym spędziła lata, pomagając mu rozkręcić firmę i wychowując trójkę dzieci, znudzony codziennością nagle odchodzi do innej. Effie ląduje na życiowym bezdrożu i choć pełna gniewu, częściej patrzy w przeszłość niż w to, co przed nią, z cichą nadzieją, że zgliszcza jej małżeństwa to tylko zły sen, z którego zaraz się obudzi. A tymczasem to nietypowe przebudzenie po operacji plastycznej sprawia, że bohaterka doświadcza czegoś niezwykłego i niewytłumaczalnego... To, co w tej powieści urzekło mnie najbardziej, to świetnie poprowadzony wątek czterech pokoleń kobiet. Mamy Margie, matkę Effie, przekonaną, że wystarczy zadbać o siebie i trochę się postarać, by mąż wrócił. Tylko czy zranionej kobiecie jeszcze w ogóle na nim zależy? Jest też zbuntowana nastoletnia córka, okazująca matce jawną wrogość. No i wreszcie najbliższa Effie babcia Lolly, tracąca pamięć przez postępującą demencję. Jej młodzieńcze, niezwykle intymne listy do piosenkarki Patsy Cline są dla jej wnuczki inspiracją, a przeplatając się z główną fabułą, dodają jej niezwykłego uroku. Historie tych dwóch kobiet dzieli czas, ale obie w pewnym momencie stają przed życiowym wyborem, a słowa Patsy Cline stają się dla nich drogowskazem. Tylko czy Effie odczyta go prawidłowo? Czy uda jej się otworzyć serce przed samą sobą i zawalczyć o to, na czym naprawdę jej zależy? W jej poszukiwania autorka świetnie wplata odrobinę realizmu magicznego, którego zawsze tak chętnie szukam w książkach, a Effie, szukając własnej drogi, pomaga również odnaleźć ją innym. To bardzo życiowa powieść, zabarwiona blaskami i cieniami codzienności, w której tak łatwo odnaleźć cząstkę siebie. Dlatego zrozumie i poczuje ją całym sercem każda z nas, zagoniona w rutynie. Bo czasem tak łatwo wpaść w pułapkę robienia rzeczy z przyzwyczajenia, ze strachu przed zmianą lub chęci zadowolenia innych, a ta historia zachęca, by zatrzymać się na chwilę i przemyśleć swoje życie. Uczy, by spojrzeć na siebie z czułością, zrozumieniem i akceptacją dla własnych niedoskonałości czy dokonanych wyborów. I pokazuje, że nawet gdy los niespodziewanie rzuca nas na rozdroża, zawsze możemy odnaleźć swoją, i tylko swoją, drogę. Głos piosenkarki Patsy Cline jest w tej historii drogowskazem dla zagubionych bohaterek. A dla nas takim drogowskazem może być właśnie ta powieść. Ciepła, refleksyjna i po prostu piękna. Szczerze polecam! czytanie.na.platanie