Egzekutor Stefan Dąmbski

Książka

„Egzekutor" to historia żołnierza AK, który specjalizował się w likwidacji cywilów uważanych wówczas za kolaborantów i zdrajców. Przemoc rodzi przemoc. Jest wojna. Giną ludzie dobrzy i ludzie źli, ale czy tak naprawdę muszą?

Prosty język, ale dosadny. Całość napisana w formie pamiętnika. Zdarzenia opisane w takim klimacie, jaki panował podczas okupacji. Historię trzeba znać i takie książki należy czytać.

Kontrowersyjna to prawda. Można polemizować, czy zdarzenia opisane w książce są prawdą czy nie. Na mnie zrobiła ogromne wrażenie. Myślę, że warto przeczytać, gdyż przedstawia historię w innym świetle.

Stefan Dąmbski 16-letni egzekutor wykonujący wyroki na zdrajcach Państwa Polskiego to człowiek, na którym wojna odcisnęła wyjątkowo bolesne piętno. Tragiczne wydarzenia tamtego okresu nigdy nie dały o sobie zapomnieć. Miał je przed oczami każdego dnia. I choć one nigdy nie chciały go opuścić, on postanowił je opuścić jako pierwszy... dokonują wyroku na samym sobie i popełniając samobójstwo w 1993 roku.

Dobrze ocenia się II Wojnę Światową z ciepłego fotela w salonie popijając kawę... On był zły, tamten był dobry, a tego to mi nawet nie szkoda. Ten kto nie przeżył piekła wojny nie wie, co to ciagły srach przed śmiercią. Nie, nawet nie przed śmiercią, ale przed tym, co mogą zrobić żołnierze gestap albo NKWD żeby do tej śmierci doprowadzić. Uważam, że wpsomnienia Stefana Dąmbskiego to bardzo cenne źródło wiedzy o AK. Książkę jak najbardziej polecam, dla poszerzenia horyzontów, jednak ocenić ją, trzeba samodzielnie.

Publikacja została przyjęta krytycznie przez środowiska żołnierzy Armii Krajowej. Jest to na tyle trudna książka, że każdy sam musi ją przeczytać i wydać opinię.  Niemniej jednak, polecam.

Jestem mocno poruszona tą książką. Zimna, pełna krwi i nienawiści. Taka właśnie jest wojna. Tu nie ma plusów. Wszystko co dzieje się na świecie w czasie wojen to zło. Ludzie się nienawidzą, wzajemnie niszczą. Jak można chcieć doprowadzać do wojny? Nie mogę tego zrozumieć. Cieszę się, że mnie na szczęście to nie dotyczy, że urodziłam się w dość spokojnych czasach. Nie muszę bać się o swoje zdrowie, o bezpieczeństwo najbliższych. Serdecznie polecam tę książkę. Daje do myślenia

Lektura, o której się nie zapomina.Inne spojrzenie na dramatyczne wojenne losy. Jak dla mnie nie jest to książka kontrowersyjna. Mało tego, uważam, że wszystkie powinny być pisane właśnie w taki sposób- szczerze do bólu, bez mydlenia oczu. Czysty historyczny tekst, który zmienia oblicze świata i spojrzenie ludzi na okres wojny. To nie był czas romantycznych zakazanych miłości. To czas śmierci, bólu, cierpienia i tęsknoty.  

Jest mi ciężko po przeczytaniu tej książki. To przerażające do czego doprowadza wojna. Jakie tragiczne decyzje trzeba podejmować i jednocześnie decydować o życiu innych. Polecam przeczytać, ale miejcie na uwadze to, że ta książka pozostawia ślad w pamięci na zawsze.

Dreszcze, deszcze i jeszcze raz dreszcze. To one towarzyszyły mi przez większą część książki. Na przemian współczułam bohaterowi, czułam do niego wstręt i odrazę i podziwiałam za odwagę. Historia napisana językiem dosadnym, a jej prawdziwość wstrząsa. Jeśli opisane tu wydarzenia rzeczywiście miały miejsce, to proszę was wszystkich – opamiętajmy się i zacznijmy czynić dobro zamiast zła.