Ten obcy Irena Jurgielewiczowa Książka

"Ten obcy" to powieść, która zasłużenie zatrzymała się na półkach mojej pamięci jako jedna z najbardziej znaczących lektur szkolnych. Przeczytana po latach, nadal wywołuje silne emocje i skłania do refleksji. Autorstwo Ireny Jurgielewiczowej zapewnia znakomitą opowieść o dojrzewaniu, przyjaźni, zaufaniu i niewłaściwym ocenianiu innych na podstawie pierwszych wrażeń. Książka mimo upływu czasu nie traci na aktualności. Bohaterowie, choć żyjący w innej epoce, borykają się z problemami, które są niezmiennie obecne w życiu młodych ludzi. Jurgielewiczowa z niesamowitą wnikliwością pokazuje, jak łatwo jest chować własne problemy za maską i jak ważne jest zrozumienie, że każdy z nas to robi. "Ten obcy" to piękna lektura, która przypomina, że świat i ludzie mogą wyglądać inaczej, ale emocje, lęki i radości, które przeżywamy, są uniwersalne. Nawet jeśli zmieniają się czasy, to niektóre rzeczy pozostają niezmienne. Ta książka jest jednym z tych niezmiennych punktów - zdecydowanie warta przeczytania na nowo.

"Ten Obcy" to książka, która z pewnością utkwiła w mojej pamięci z czasów dzieciństwa, a teraz, z perspektywy dorosłego czytelnika, decyduję się na jej ponowną ocenę. Nie jest to jednak proste zadanie - czy traktować tę książkę jako prostą lekturę, czy może jak dzieło o głębszym przesłaniu, zwłaszcza, że jest ona częścią kanonu lektur szkolnych? Książka ta opowiada historię czwórki dzieci - Pestki, Uli, Juleka i Mariana, którzy spędzają wakacje w Olszynach, tworząc sobie schronienie na wyspie, jaką utworzyła niedawna powódź. Jednak pewnego dnia odkrywają nieproszonego gościa na ich wyspie, co wywołuje serię wydarzeń. Jurgielewiczowa z dużą starannością opisuje otoczenie i szczegóły, co sprawia, że czytelnik nie jest od razu wrzucony w wir wydarzeń, ale powoli zaznajamiany z sytuacją. Tło powieści to rzeczywistość, która może wydawać się obca dzisiejszym dzieciom - autostop, pożyczanie rowerów od siebie nawzajem czy inny rytm i styl życia. Jednak, mimo to, ""Ten Obcy"" jest dla mnie ważną powieścią, ponieważ stawia pytania o kluczowe wartości etyczne. To nie tylko przygoda czwórki dzieci, ale przede wszystkim rozważania na temat relacji międzyludzkich, zrozumienia innych i zagadnień etycznych. Czytając "Ten Obcy", czytelnik musi zmierzyć się z takimi problemami jak etyka kradzieży, wiara w drugiego człowieka, zranienia i wyobcowanie. Jurgielewiczowa umiejętnie splata los Zenka, obcego na wyspie, z życiem dzieci, porównując go do przelotnych ptaków, co czyni go zarazem bliskim i odległym. Dla dorosłego czytelnika, możliwość takiego odczytania utworu jest niewątpliwie atrakcyjna. Książka stawia też pytanie o granice naiwności i uzasadnienie cynizmu - czy postać takiego Zenka jest możliwa w dzisiejszym świecie? Moja ocena ""Tego Obcego"" to 4.5/5.0 - to książka, która zasługuje na uwagę i refleksję.

"Ten Obcy" to książka, która z pewnością utkwiła w mojej pamięci z czasów dzieciństwa, a teraz, z perspektywy dorosłego czytelnika, decyduję się na jej ponowną ocenę. Nie jest to jednak proste zadanie - czy traktować tę książkę jako prostą lekturę, czy może jak dzieło o głębszym przesłaniu, zwłaszcza, że jest ona częścią kanonu lektur szkolnych? Książka ta opowiada historię czwórki dzieci - Pestki, Uli, Juleka i Mariana, którzy spędzają wakacje w Olszynach, tworząc sobie schronienie na wyspie, jaką utworzyła niedawna powódź. Jednak pewnego dnia odkrywają nieproszonego gościa na ich wyspie, co wywołuje serię wydarzeń. Jurgielewiczowa z dużą starannością opisuje otoczenie i szczegóły, co sprawia, że czytelnik nie jest od razu wrzucony w wir wydarzeń, ale powoli zaznajamiany z sytuacją. Tło powieści to rzeczywistość, która może wydawać się obca dzisiejszym dzieciom - autostop, pożyczanie rowerów od siebie nawzajem czy inny rytm i styl życia. Jednak, mimo to, ""Ten Obcy"" jest dla mnie ważną powieścią, ponieważ stawia pytania o kluczowe wartości etyczne. To nie tylko przygoda czwórki dzieci, ale przede wszystkim rozważania na temat relacji międzyludzkich, zrozumienia innych i zagadnień etycznych. Czytając "Ten Obcy", czytelnik musi zmierzyć się z takimi problemami jak etyka kradzieży, wiara w drugiego człowieka, zranienia i wyobcowanie. Jurgielewiczowa umiejętnie splata los Zenka, obcego na wyspie, z życiem dzieci, porównując go do przelotnych ptaków, co czyni go zarazem bliskim i odległym. Dla dorosłego czytelnika, możliwość takiego odczytania utworu jest niewątpliwie atrakcyjna. Książka stawia też pytanie o granice naiwności i uzasadnienie cynizmu - czy postać takiego Zenka jest możliwa w dzisiejszym świecie? Moja ocena ""Tego Obcego"" to 4.5/5.0 - to książka, która zasługuje na uwagę i refleksję.

"Ten obcy" to powieść, która zasłużenie zatrzymała się na półkach mojej pamięci jako jedna z najbardziej znaczących lektur szkolnych. Przeczytana po latach, nadal wywołuje silne emocje i skłania do refleksji. Autorstwo Ireny Jurgielewiczowej zapewnia znakomitą opowieść o dojrzewaniu, przyjaźni, zaufaniu i niewłaściwym ocenianiu innych na podstawie pierwszych wrażeń. Książka mimo upływu czasu nie traci na aktualności. Bohaterowie, choć żyjący w innej epoce, borykają się z problemami, które są niezmiennie obecne w życiu młodych ludzi. Jurgielewiczowa z niesamowitą wnikliwością pokazuje, jak łatwo jest chować własne problemy za maską i jak ważne jest zrozumienie, że każdy z nas to robi. "Ten obcy" to piękna lektura, która przypomina, że świat i ludzie mogą wyglądać inaczej, ale emocje, lęki i radości, które przeżywamy, są uniwersalne. Nawet jeśli zmieniają się czasy, to niektóre rzeczy pozostają niezmienne. Ta książka jest jednym z tych niezmiennych punktów - zdecydowanie warta przeczytania na nowo.