Szept lawendowego ogrodu Agnieszka Zakrzewska Książka

W książce pt. "Szept lawendowego ogrodu" autorka zabiera nas w kulinarną podróż pełną smaków oraz wzruszeń. Przyjemny styl i lekkie pióro autorki zachwyca od samego początku powieści. To historia, która pokazuje nam, że rodzina jest bardzo ważna w życiu i powinna wspierać się w kryzysowych sytuacjach, a nic tak nie cementuje rodziny jak wspólne posiłki przy jednym stole. Poznajemy Rosettę Dussen - Abramowicz, która prowadzi restaurację "Zielona Łyżka" w nadmorskich Wiciach. Powoli odkrywałam jak doszło do tego, że pół Holenderka, pół Włoszka znalazła się nad Bałtykiem. Rosetta opowiada nam o swoim dzieciństwie w Holandii, wspomina mamę Cosimę i młodszą siostrę Flavię oraz dowiadujemy się jak poznała swojego ukochanego. Jej droga nie była usłana różami lecz Rosetta odnosi się do ludzi z szacunkiem i ma taką aurę, że przyciąga do siebie ludzi. To cudowna kobieta, której życie nie oszczędzało, a każdemu przychyliłaby nieba. Kiedy dostaje tajemniczy list od Nikodema, jej zwariowana przyjaciółka Irenka Kozan wymyśla plan działania. Postępem zwabia do Wici trzech zwariowanych braci Fransenów z Holandii, którzy mają zastąpić ciotkę Rosettę w Zielonej Łyżce.Cudowna i chwytająca za serce powieść, która sprawiła, że wzruszyłam się i śmiałam do łez. Autorka powoli pozwoliła mi ułożyć układankę. Opowiadała mi o życiu Rosetty i jej rodziny, obecnie i w przeszłości. Czuję niedosyt, bo finał powieści urwał się w niespodziewanym momencie. Będę intensywnie wypatrywała kolejnego tomu, by dowiedzieć się, co wydarzy się we Włoszech, co odkryje Rosetta i nie mogę doczekać się, kiedy dowiem się jak poradzili sobie holenderscy siostrzeńcy Rosetty z Zieloną Łyżką. Genialna fabuła, świetne dialogi, barwne opisy i pięknie wydana książka zachwyciły mnie ogromnie. Czekam na dalsze losy bohaterów.Polecam z całego serca!

Nigdy nie jest za późno na miłość, lecz zawsze jest za wcześnie na samotność.Nadmorskie Wicie to niewielka osada w której wszyscy się znają , a swoją tawernę Zielona Łyżka prowadzi z powodzeniem Róża Abramowicz - Dussen.Niezwykle klimatyczny, pachnący lawendą lokal przyciąga turystów i lokalsów niczym magnes nie tylko za sprawą niezwykłych potraw , lecz przede wszystkim za sprawą samej właścicielki emanujacej dobrocią i mającą dla wszystkich dobre słowo.Najlepszą przyjaciółką kobiety jest temperamentna i niezwykle wygadana Irena Kozan.Wydawać by się mogło, że w życiu seniorki niczego nie brakuje , jednak okazuje się, że to jedynie pozory.Przeszłość upomina się o nią za sprawą listu od męża-Nikodema , który przed laty wyjechał do Włoch.Co sprawiło, że mężczyzna zostawił ukochaną na piętnaście długich lat i czy Rosseta zdecyduje się o niego zawalczyć, a tym samym dać drugą szansę uczuciu o którym nigdy nie zdołała zapomnieć?Kto pomoże jej w podjęciu najważniejszej życiowej decyzji?Książki pani Agnieszki poznałam za sprawą Sagi czekoladowej i bez reszty zakochałam się w jej piórze i niemal magicznej zdolności przelewania emocji na papier.Historia Rosie toczy się w dwóch płaszczyznach czasowych.Na kartkach pamiętnika seniorki poznajemy jej losy od wczesnej młodości, w której punktami zwrotnymi okazały się być śmierć ojca na morzu oraz poznanie Nikodema , który zawładnął sercem młodej, osiemnastoletniej zaledwie marzycielki.Pokochałam jej mamę , Cosimę po której odziedziczyła kulinarny talent oraz trójkę siostrzeńców o temperamentach różniących się niczym ogień i woda.Szept jest opowieścią niezwykle klimatyczną, pełną ciepła i miłości, lecz nieppznawioną gorzkiej pigułki.Kontynuacja potrzebna natychmiast