Ja, potępiona Katarzyna Berenika Miszczuk Książka

Anioły, demony? Walka dobra ze złem? Jasna i ciemna strona? W tym wszystkim miłość. To obiecywał wydawca i to udało mi się dostrzec w książce. Rewelacja.

Okładka jest tu tragicznie paskudna. Gdybym książek nie dostała w prezencie, nigdy bym ich nie kupiła. Zmusiłam się by zacząć czytać serię i oniemiałam. Czego innego się spodziewałam. Może nadal nie pozostanie to mój ulubiony gatunek, jestem fanką obyczajówek, jednak bardzo miło spędziłam czas przy lekturze. Główną bohaterką jest Wiktoria, która w tej części przypadkowo ląduje w Tartarze. Już się robi mitologicznie i nastrojowo, nie?Jest też wątek miłosny, dziewczyna zakochuje się w diable. Ta część przypadła mi do gustu najbardziej.

Autorkę znam z serii kwiat paproci i byłam tą sagą zauroczona. Ludowe odniesienia i wartka akcja zachęciły mnie by sięgnąć po inne dzieła autorki. Pech chciał, że tym razem trafiłam na nie pierwszą, ale którąś z kolei część innej serii. Ja, potępiona to opowieść o dziewczynie, która przypadkowo trafia do miejsca na wzór piekła. Podczas próby wyjścia spotyka wiele postaci, znanych nam z historii, jak Hitler czy księżna Batory. Czyta się tak jak pozostałe książki autorki, ta niczym nie odbiega od pozostałych.

Autorkę znam z serii kwiat paproci i byłam tą sagą zauroczona. Ludowe odniesienia i wartka akcja zachęciły mnie by sięgnąć po inne dzieła autorki. Pech chciał, że tym razem trafiłam na nie pierwszą, ale którąś z kolei część innej serii. Ja, potępiona to opowieść o dziewczynie, która przypadkowo trafia do miejsca na wzór piekła. Podczas próby wyjścia spotyka wiele postaci, znanych nam z historii, jak Hitler czy księżna Batory. Czyta się tak jak pozostałe książki autorki, ta niczym nie odbiega od pozostałych.

Okładka jest tu tragicznie paskudna. Gdybym książek nie dostała w prezencie, nigdy bym ich nie kupiła. Zmusiłam się by zacząć czytać serię i oniemiałam. Czego innego się spodziewałam. Może nadal nie pozostanie to mój ulubiony gatunek, jestem fanką obyczajówek, jednak bardzo miło spędziłam czas przy lekturze. Główną bohaterką jest Wiktoria, która w tej części przypadkowo ląduje w Tartarze. Już się robi mitologicznie i nastrojowo, nie?Jest też wątek miłosny, dziewczyna zakochuje się w diable. Ta część przypadła mi do gustu najbardziej.

Anioły, demony? Walka dobra ze złem? Jasna i ciemna strona? W tym wszystkim miłość. To obiecywał wydawca i to udało mi się dostrzec w książce. Rewelacja.