Chłopiec, który sprowadził śnieg Hollie Hughes Książka

W środku pewnego miasta stoi ławka. Śpi na niej Krzyś z mamą i tatą. Są niezauważeni przez innych mieszkańców miasta, którzy biegną do swoich spraw. Pewnej nocy Krzyś znajduje czarodziejską śnieżną kulę, i dzięki niej na miasto spada śnieg. Tak sprawia, że inni mieszkańcy zatrzymują się, by spojrzeć na innych, pomagają sobie i wspólnie spędzają czas. Jednak śnieg nie może trwać wiecznie i w końcu musi przyjść wiosna. Na szczęście czas zimy zmienił ludzi, który teraz są dla siebie bardziej pomocni, a ostatecznie budują nawet na środku miasta dom dla Krzysia i jego rodziców. Rzadko się zdarza, że opowiadam tam całą fabułę, jednak z tej historii czuję, że muszę, bo nie wiem do końca co o niej myśleć. Zacznę od tego, że książka jest pięknie wydana. Ma grube strony, twardą okładkę i piękny ilustracje. Jeśli zaś chodzi o treść, to jest trochę smutna i trochę niezrozumiała. Budzi szereg pytań; dlaczego Krzyś z rodzicami mieszkał na ławce i dlaczego w ogóle autorka postanowiła przedstawić takich bohaterów. Jaki morał młody czytelnik może z niej wynieść. Napis z tyłu okładki mówi, że historia ta rozgrzewa serca, wlewa w nie nadzieję i wyciska z oczu łzy wzruszenia. Oraz iż daje nam głęboką lekcję, jednak nie do końca wiem jaką. By pomagać sobie nawzajem, bezdomnym? Uważność na otaczający nas świat jest oczywiście ważna, a szczera pomoc zawsze potrzebna. Jednak historia, za pomocą której autorka postanowiła podzielić się z nami tymi przemyśleniami, nie do końca mnie przekonuje. Tym bardziej że sądząc po ilości tekstu, jest to książka dla maluszków (2+/3+) a fabuła, może budzić pytania, na które w tym wieku trudno odpowiedzieć.