Nawrocki Karol

Karol Nawrocki – od publikacji historycznych do Pałacu Prezydenckiego

Książki i zainteresowania badawcze

W swojej pracy naukowej Karol Nawrocki skupia się przede wszystkim na schyłkowym okresie PRL-u, badając podziemie antykomunistyczne, historię sportu oraz relacje struktur państwowych ze światem przestępczym. Tematy te znajdują odzwierciedlenie w jego zróżnicowanym dorobku publicystycznym:

• jako zdeklarowany kibic Lechii Gdańsk, opisywał losy klubu w książkach „Wielka Lechia Moich Marzeń” oraz „Lechia-Juventus. Więcej niż mecz”;
• wspólnie z Danielem Wincentym wydał pozycję „Brudne wspólnoty...”, analizującą powiązania milicji i wojska z przestępcami w latach 70. i 80.;
• pod pseudonimem Tadeusz Batyr napisał książkę „Spowiedź Nikosia zza grobu” poświęconą Nikodemowi Skotarczakowi;
• jego bibliografię uzupełniają: tom oficjalnych wystąpień „Polska silna historią” oraz wydany w 2026 roku wywiad rzeka „Skąd się wziął Karol Nawrocki?”, przeprowadzony przez prof. Andrzeja Nowaka.

Edukacja i rozwój kariery

Zanim zajął się działalnością pisarską i publiczną, rozwijał ścieżkę akademicką na Uniwersytecie Gdańskim. W 2008 roku ukończył tam studia historyczne, a w 2013 roku obronił doktorat dotyczący społecznego oporu wobec komunistycznych władz.

Zdobyte wykształcenie przełożyło się na późniejszą pracę Nawrockiego w instytucjach zajmujących się pamięcią narodową. W latach 2009–2017 pracował w gdańskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej. Następnie do 2021 roku kierował Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Od lipca 2021 roku do sierpnia 2025 kierował Insytutem Pamięci Narodowej jako jego prezes.

Obecna funkcja publiczna

Praca na stanowisku prezesa IPN dobiegła końca w sierpniu 2025 roku. Powodem tej zmiany było zwycięstwo Nawrockiego w wyborach prezydenckich. Od 6 sierpnia 2025 roku sprawuje on więc najwyższy urząd w państwie: pełni funkcję Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.