Koszyk 0
Opis:
Do dziś nie ukazała się publikacja dokumentująca 1939 rok w warszawskim teatrze, systematyzująca i zbierająca informacje o tym, jak w ostatnich dniach Dwudziestolecia Międzywojennego wyglądał repertuar warszawskich scen - od Teatru Narodowego i Polskiego aż po scenki kabaretowe, teatry rosyjski i żydowski. Jak przyjmowano i oceniano wówczas życie teatralne, jak było zorganizowane, a wreszcie: jak dokonała się zagłada tego świata i jak wyglądał on w pierwszych miesiącach niemieckiej okupacji ... Książka jest próbą zebrania tych faktów w formie kroniki. Podzielona na 12 rozdziałów odpowiadających 12 miesiącom. Wydarzenia teatralne i wokółteatralne opatrzone są cytatami z ówczesnej prasy, relacjami świadków epoki, fragmentami pamiętników i wspomnień, a także - co ważne przy publikacjach tego rodzaju w miarę wyczerpującą bibliografią recenzji spektakli i wydarzeń opisywanych w tej kronice. Czytaj dalej >> << Zwiń
  • Bellona
  • twarda
Mniej Więcej
  • Tomasz Mościcki
  • 2009
  • 472
  • 240
  • 170
  • 978-83-11-116-375
  • 9788311116375
  • Y3279

Recenzje czytelników

Polecam

Ocena:
Autor:
Data:
O tym okazałym – pod każdym względem (ikonografia!!!) – tomie można mówić wyłącznie w superlatywach. Autor pokusił się o sporządzenie monumentalnej i niezwykle pieczołowicie przygotowanej kroniki życia teatralnego Warszawy w ostatnich miesiącach II Rzeczpospolitej i pierwszych miesiącach okupacji miasta.

Tomasz Mościcki – bez wątpienia zakochany na zabój w Melpomenie, co niekiedy fatalnie odbija się na twórcach teatralnych nie będących choćby jej powinowatymi ... których krytyk kłuje swym ostrym piórem (jego omówienie spektaklu pod dźwięcznym tytułem „Wyścig spermy” przedstawiane jest w szkołach dziennikarstwa jako wzór recenzji) – przeprowadził gruntowną kwerendę prasową. Wertując pożółkłe annały stołecznej prasy sprzed siedmiu dekad i wynotowując z nich, co smakowitsze akapity recenzji m.in. pióra: Stanisława Piaseckiego, Antoniego Słonimskiego, Tadeusza Boya-Żeleńskiego czy Adama Grzymały- Siedleckiego, a także wszelkie interesujące passusy dotyczące warszawskich scen, stworzył dzieło jedyne w swoim rodzaju. Odnotowuje na przykład inaugurację działalności „Cafe Bodo” (Pierackiego 17, dziś ul. Foksal, w tym miejscu jest restauracja „Chianti”), nowe inicjatywy renomowanych animatorów rozrywki: Fryderyka Jarosy’ego, Mariana Hemara oraz Andrzeja Własta. Zapoznaje nas z lawiną krytyki z jaką spotkało się – skądinąd, jak się zdaje, zasłużenie – Towarzystwo Krzewienia Kultury Teatralnej, sprawujące pieczę nad największymi teatrami metropolii. Nawiasem mówiąc jego sekretarzem był Eugeniusz Świerczewski, w latach okupacji agent Gestapo, który miał swój udział w wydaniu Niemcom komendanta głównego Armii Krajowej generała Stefana Grota-Roweckiego. I został za to stracony z wyroku Polski Podziemnej w piwnicy kamienicy przy ulicy Krochmalnej 81.

Wstrząsające są cytaty anonimowych artykułów zamieszczonych jesienią 1939 roku na łamach „Nowego Kuriera Warszawskiego” pt. „Semiccy bogowie na polskim Olimpie. Teatr warszawski były polski tylko z nazwy”. „Liczne nieścisłości, przekłamania, łatwa do wyczucia chęć odwetu – dyskwalifikują ten artykuł nie tylko moralnie, ale i poznawczo” – słusznie ocenia go Mościcki. Swoją drogą ciekawe, czy kiedykolwiek poznamy autora tego paszkwilu-donosu? Niewątpliwie był dziełem kogoś dobrze znającego stołeczne środowisko artystyczne.

Wypada się zgodzić z konkluzją wartościowej i pożytecznej pracy Tomasza Mościckiego, że „w tej szczególnej chwili polski teatr dobrze służył swojemu społeczeństwu. Jego szybkie odrodzenie w ostatnich miesiącach wojny, siła przetrwania – mimo stalinowskiej presji początku lat pięćdziesiątych – eksplozja talentów tuż po odwilży, wielkość lat sześćdziesiątych, a być może i wszystko to, co działo się w nim w czasach nie tak przecież dawnych, co definitywnie przerwała ekspansja reżyserów, którzy swoje pierwsze spektakle tworzyli w połowie lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku – a więc miniona już wielkość polskiego teatru powojennego – wywodzi się właśnie z tamtego przedwojennego teatru”.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.