Koszyk 0
Opis:
Przełożyła Magdalena Słysz Najnowsza powieść autora światowego bestsellera Zimna Góra, zekranizowanego pod tytułem Wzgórze nadziei. Szepty lasu to pełna napięcia i niepokoju historia o miłości, rozgrywająca się w niewielkim miasteczku w Appalachach w latach sześćdziesiątych XX wieku. Na odludziu, w skromnej chacie na skraju lasu Luce opiekuje się cierpiącymi na mutyzm bliźniętami swojej zamordowanej siostry. W życiu tej silnej, niepokornej ... ale od lat samotnej i spragnionej bliskości kobiety pojawia się niejaki Stubblefield, który zaczyna zabiegać o jej względy. Tymczasem rodzącemu się uczuciu oraz bliźniętom zagraża nieobliczalny mężczyzna z przeszłości. "Szepty lasu" to wciągająca, nastrojowa, pięknie napisana opowieść. Charles Frazier po raz kolejny udowadnia, że jest pisarzem najwyższej próby. "Fantastyczna książka." "The Washington Post" "Frazier demonstruje epicki rozmach, ale jego geniusz tkwi w szczegółach - doskonale zna realia Ameryki i z talentem potrafi je pokazać." "The Times" ""Szepty lasu" to najlepsza książka Fraziera." "The Sunday Times" "Największą siłą Fraziera, prócz zdolności do portretowania realiów, jest czułość, z jaką opisuje międzyludzkie relacje i związki." "Publishers Weekly" "Frazier znakomicie potrafi budować emocjonalnie skomplikowane postacie." "The Guardian" "Charles Frazier ma niezwykłe oko do szczegółów i dar opisywania ludzkich ułomności. "Szeptem lasu" powraca do rejonu Appalachów i jego mieszkańców, którzy ukształtowali go jako pisarza." "News and Observer" "Bohaterów książki nie da się zapomnieć, a język powieści jest niemal liryczny." "Booklist" Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Charles Frazier
  • 2014
  • 1
  • 296
  • 206
  • 125
  • Seria Kaszmirowa
  • 978-83-7536-738-6
  • 9788375367386
  • ZBDGF

Recenzje czytelników

***

Ocena:
Autor:
Data:
"Szepty lasu" to trzecia powieść z Serii Kaszmirowej wydana pod szyldem Black Publishing. Podobnie jak w zachwycającym "Czasie Motyli" czy znakomitej "Suchej sierpniowej trawie", jej akcja rozgrywa się kilkadziesiąt lat temu - lecz tym razem nie w egzotycznych realiach Dominikany czy amerykańskiego Południa, a niewielkiego miasteczka w Appalachach, które stało się sceną dramatycznych wydarzeń.

Luce to samotna ... młoda kobieta mieszkająca w starej chacie w głębi lasu. Jest niezależna i samowystarczalna, rzadko kiedy kontaktuje się z mieszkańcami pobliskiego miasteczka - wiedzie monotonne, uporządkowane i pustelnicze życie, jednak do czasu. Pewnego dnia pod jej dach trafiają dzieci jej siostry Lily, brutalnie zamordowanej przez męża. Bliźnięta Dolores i Frank, na wskutek przeżytej traumy milczą, zaś ich zachowanie - fascynacja ogniem i okrucieństwo wobec zwierząt domowych - coraz bardziej niepokoi ich nową opiekunkę. Mimo usilnych starań Luce nie potrafi dotrzeć do dzieci - sama ma nie najlepsze doświadczenia z dzieciństwa: matka wcześnie porzuciła rodzinę, a ojciec, miejscowy zastępca szeryfa, od zawsze miał skłonność do alkoholu, środków pobudzających i przemocy - poza tym przyzwyczajona do samotności i niezależności, z trudem radzi sobie z sytuacją. Jakby tego było mało, tropem dzieci podąża morderca ich matki, który właśnie wyszedł z więzienia i rozpytuje o nie w okolicy. W życiu Luce pojawia się również dawny znajomy - wnuk starego Stubblefielda, zmarłego właściciela chaty i jego spadkobierca, który zaczyna zabiegać o jej uczucie. Życie dziewczyny zmienia się w chaos, grożące jej i dzieciom niebezpieczeństwo zmuszą ją do podjęcia decyzji i działań, których wcześniej by się po sobie nie spodziewała.

Powieść Charlesa Fraziera - pisarza być może znanego czytelnikowi za sprawą dobrze przyjętego literackiego debiutu "Zimna Góra" - której opis pozwalał domyślać się thrillera obyczajowego, nie do końca spełniła moje oczekiwania. Autorowi udało się co prawda wykreować klimat odpowiedni dla tego typu literatury - w końcu odcięte od świata, senne, górskie miasteczko, gdzie czas się zatrzymał i lokalna zamknięta społeczność rządząca się swoimi prawami to motyw, który bardzo często sprawdza się w roli sceny i tła dramatycznych, przerażających wydarzeń - jednak w trakcie lektury dominowało wrażenie, że wiszącą w powietrzu grozę nazbyt często tłumi lub wręcz zabija niespieszny rozwój akcji. Być może powoli rozkręcająca się fabuła celowo miała współgrać z marazmem, w jakim pogrążone jest miasteczko, a narracja, stanowiąca mieszankę bieżących wydarzeń z retrospekcjami bohaterów, jest rozmyślnym zabiegiem mającym podkręcić napięcie i utrzymać uwagę czytelnika, jednak dla mnie takie zabiegi okazały się niezwykle nużące. Doceniam również fakt, że autor przedstawił surową, posępną przyrodę Appalachów w sposób, w jaki zwykli to robić twórcy literatury romantycznej - jako odrębny, niepokojący byt wpływający na losy ludzi lub przynajmniej współgrający ze stanami ich duszy - szkoda tylko, że zabrakło równowagi między doskonale zbudowanym klimatem a napięciem, którego niedostatek jest naprawdę dotkliwy.

Trzeba przyznać, że wątek dwójki dzieci przejawiających psychopatyczne skłonności - czy to w wyniku przebytego szoku czy innych, niewspomnianych w fabule okoliczności - oraz poszukującego ich mordercy - okazał się wyjątkowo intrygujący. Niestety, potencjał tego motywu został w dużej mierze osłabiony, czy to ze względu na ospałe tempo akcji, która nawet w kulminacyjnym momencie nie trzyma w napięciu tak, jak powinna, czy też wskutek niezbyt dogłębnej charakterystyki psychologicznej postaci, która pozwoliłaby bardziej zaangażować się emocjonalnie w perypetie bohaterów. Co się tyczy ich samych, to doskonale wpasowali się w atmosferę miasteczka: większość z nich jest do bólu przeciętna i niezbyt interesująca - pustelnicza egzystencja Luce nudzi zamiast fascynować swoją odmiennością, przeszłość Stubblefielda jest równie banalna jak bohaterów piosenek country; żałuję, że autor nie uczynił nic, by postaci były mniej bezbarwne i bardziej zapadające w pamięć. Jedyni naprawdę intrygujący bohaterowie to zastępca szeryfa Lit - weteran II wojny światowej o mrocznej przeszłości, uzależniony od środków pobudzających i przemocy oraz bliźnięta, Dolores i Frank - te aż prosiły się o bardziej drobiazgową i wnikliwą analizę psychologiczną, której autor niestety poskąpił.

Mimo moich zastrzeżeń "Szepty lasu" to ciekawa, pełna niedomówień i tajemnic lektura - co, w zależności od oczekiwań czytelnika, można poczytać za jej wadę lub zaletę - która utknęła gdzieś w połowie drogi między thrillerem a powieścią obyczajową. Moja ocena również jest niejednoznaczna; zachwyt intrygującym pomysłem oraz wyjątkowym i niepowtarzalnym klimatem powieści dość poważnie przyćmiło niezbyt satysfakcjonujące tempo akcji i raczej powierzchownie nakreślone sylwetki bohaterów. Z pewnością jednak jest to lektura, której warto dać szansę, do czego Was zachęcam.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Tajemnicza i klimatyczna

Ocena:
Autor:
Data:
"Szepty lasu" to trzecia z kolei powieść Serii Kaszmirowej wydana nakładem nowego na rynku wydawnictwa Black Publishing, które w bardzo szybkim czasie zyskało rzesze wiernych czytelników.

Charles Frazier zabiera nas w klimatyczną podróż w czasie do małego, położonego na odludziu miasteczka w Appalachach, gdzie czas się zatrzymał, a życie toczy się w zgodzie z prawami natury.
Główną bohaterką utworu jest Luce ... Dziewczyna skrzywdzona przez najbliższych postanowiła odciąć się od mieszkańców osady i zamieszkać starą chatę położoną na skraju lasu. Z dala od świata i cywilizacji pędzi życie pustelnicze, kontemplując naturę staje się samowystarczalnym bytem zależnym jedynie od łaskawości natury. Spokojne życie Luce zmienia się z dnia na dzień w momencie gdy pracownik socjalny oddaje pod jej opiekę dwójkę dzieci, bliźnięta zamordowanej w okrutny sposób siostry. Nikt nawet nie przypuszcza, że tropem dzieci podążą wypuszczony na wolność morderca, który chce odzyskać to co do niego należy


Akcja utworu toczy się spokojnym, leniwym rytmem. Wbrew opisowi na okładce nie ma tutaj gwałtownych zwrotów akcji czy zapierających dech w piersi wydarzeń, często natomiast mamy do czynienia z retrospekcją i analizą wspomnień głównej bohaterki. Życie Luce nie było łatwe, w momencie gdy poznajemy całą jej historię czytelnik przestaje się dziwić czemu wybrała odosobnienie i samotność.
Mogłaby z tego wyjść ciekawa powieść psychologiczna gdyby autor poświęcił więcej czasu na analizę zachowań głównych bohaterów. Kreacja postaci jest naprawdę szeroka i bogata w różnego rodzaju patologiczne typy. Jednymi z najciekawszych okazują się Dolores i Frank, bliźnięta zamordowanej Lily. W wyniku traumatycznych przeżyć przestają mówić, z otoczeniem porozumiewają się jedynie za pomocą nieartykułowanych dźwięków, są nieufne i wystraszone, dobrze czują się tylko w swoim towarzystwie, chociaż nie raz wybuchają pomiędzy nimi nieporozumienia, które często kończą się gwałtownymi bójkami. Dzieci w niebezpieczny sposób fascynują się ogniem i burzą, a jednym z ich ulubionych zajęć staje się mordowanie domowego ptactwa.
Te małe, tajemnicze istoty budzą nieokreślony strach. Podczas lektury zastanawiamy się co takiego stało się w ich życiu? Co wpłynęło, aż tak na ich delikatną, dziecięcą psychikę? I mimo tego, że są to tylko dzieci to sądzę, że nikt z nas nie chciałby znaleźć się z nimi sam na sam.
Żałuję, że autor nie rozwinął bardziej tego wątku. Psychologiczna analiza zachowań Dolores i Franka niestety pozostaje tylko w fazie domysłów czytelnika.

Z czystym sumieniem przyznaję, że kreacja czarnego charakteru utworu zawiodła mnie po całości. Mamy tutaj do czynienia z typowym wiejskim cwaniaczkiem, przedstawicielem gatunku "co to nie on", głupim do szpiku kości, lubującym się w krętactwach, oszustwach i łatwych pieniądzach. Nie ma w nim nic ze sprytu czy inteligencji, którymi, moim zdaniem, powinien cechować się każdy, ciekawy, literacki czarny charakter, jest za to czysta fizyczność, prawo silniejszego i nieuzasadnione rozwiązywanie problemów przemocą. Samo wspomnienie tej postaci wywołuje u mnie dreszcze obrzydzenia.

Długo zastanawiałam się czy książkę można polecić. Jestem w pełni świadoma, że nie każdemu przypadnie do gustu. Czyta się szybko i niestety część z niej równie szybko ulatuje z pamięci. Na mnie książka zrobiła pozytywne wrażenie, głównie za sprawą tajemniczego, dusznego klimatu odizolowanych miasteczek lat sześćdziesiątych XX wieku.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena