Koszyk 0
Opis:
 Kenia. Jedenastoletnia Maisha sprzedaje na ulicy swoje ciało, żeby zarobić na szkołę dla swojego braciszka. Dziesięcioletni chłopiec Kotchikpa i jego pięcioletnia siostra Yeva marzą o zaspokojeniu głodu. Wuj obiecuje im lepsze życie i sprzedaje ich w niewolę - za motor. Kilkuletnie dziewczynki, aby móc nadal się przyjaźnić w poróżnionej religijnie Etiopii, stwarzają język - funkcjonują ... cy bez słów. Muzułmański nastolatek fałszywie oskarżony o apostazję modli się, by zdołał uciec przed islamistami i nie został rozpoznany przez chrześcijan. W Rwandzie malutki Jean wciąż rozkłada ręce mamy i prosi, aby się zbudziła. Jej palce zginają się bezwiednie z powrotem.To książka dla tych, którzy mają odwagę dowiedzieć się, jak wygląda życie gdzie indziej. Opowiada o tym, co dzieje się z afrykańskimi dziećmi w trakcie trwających tam nieprzerwanie konfliktów. Świat nie patrzy na nie. Opowieść Uwema Akpana zmusza nas do zatrzymania się na chwilę razem z ludźmi, których istnienia i losów nawet nie przeczuwamy. Czytaj dalej >> << Zwiń
  • WAM
  • miękka
Mniej Więcej
  • Akpan Uwem
  • 2015
  • 412
  • 202
  • 146
  • 97883-27701183
  • 9788327701183
  • ZCJVD

Recenzje czytelników

Nie zamykajmy oczu!

Ocena:
Autor:
Data:
Uwem Akpan - rodowity Nigeryjczyk jest autorem debiutanckiego zbioru opowiadań pt.,,Powiedz, że jesteś jedną z nich". Pięć opowiadań składających się na ten zbiór to fikcja literacka, ale historie oparte są na prawdziwych sytuacjach.

Bohaterami opowiadań są dzieci i to z ich perspektywy poznajemy kolejne wydarzenia.
Maisha ma dwanaście lat pracuje jako prostytutka na ulicach Nairobi, aby opłacić czesne w szkole dla młodszego brata i kupić jedzenie dla całej rodziny ... która mieszka na ulicy.

Dziesięcioletni Kotchikpa i jego pięcioletnia siostra Yeva zostają oddani pod opiekę wuja, gdy ich rodzice zachorowali na AIDS. Wuj i opiekun dzieci Fofo Kpee sprzedaje je za motocykl, radiomagnetofon i ubrania. Wcześniej dzieci są dobrze karmione, aby znikły wystające żebra, a brzuchy nie były wydęte. Fofo przyzwyczaja je do nagości dorosłych i zmiany tożsamości, aby łatwo przemycić je za granicę.

W Etiopii dwie dziewczynki, które się przyjaźnią wymyślają własny język porozumiewania się, po tym jak rodzice zabraniają im się spotykać po wybuchu zamieszek religijnych w mieście.

Dżibril ma szesnaście lat, jest muzułmaninem. Jego mama była muzułmanką, ale wyszła za mąż za chrześcijanina. Pewnego dnia, gdy wybuchają w Khamfi zamieszki na tle religijnym zostaje oskarżony przez niedawnych przyjaciół Musę i Lukmana o apostazję.

,,Teraz, kiedy próbował przedstawić sytuację z pieniędzmi, które winni mu byli Musa i Lukman, Musa spoliczkował go i powalił na ziemię. Zdarli z niego babarigę i rzucili się na niego z pałkami i kamieniami. Wydawało się, że Musa wpadł w taki gniew, że zapomniał wyciągnąć miecza, ponieważ walił Dżibrila pochwą. Dżibril leżał na ziemi skulony, jęcząc i osłaniając sobie głowę rękami. Nie reagował na zadawane rany ani nie ocierał krwi z ciała. Leżał tylko i czuł coraz większe zawroty głowy, a ziemia wkoło zaczęła mu wirować."

Chłopcu udaje się uciec, ale znajduje się ,,między młotem, a kowadłem". Boi się, że w mieście ogarniętym rozruchami znów zostanie zaatakowany przez islamistów, albo rozpoznany przez chrześcijan.

Dziewięcioletnia Moniq i jej malutki brat Jean są świadkami krwawych porachunków między Tutsi i Hutu.

Całość recenzji znajduje się tutaj: http://magiawkazdymdniu.blogspot.com/2015/08/powiedz-ze-jestes-jedna-z-nich-uwem.html#gpluscomments
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Powiedz że jesteś jedną z nich

Ocena:
Autor:
Data:
"Powiedz, że jesteś jedną z nich" to zbiór pięciu opowiadań autorstwa Uwema Akpana. Autor jest rodowitym nigeryjczykiem i ukończył studia teologiczne. Historie, które opowiedziane są w książce, to fikcja literacka, jednak oparta na prawdziwych wydarzeniach, których świadkiem była autor. Wszystko co zostało opisane w poszczególnych opowiadaniach dotknęło w rzeczywistości dzieci zamieszkujące Afrykę.

Pierwsze opowiadanie pod tytułem "Świąteczna uczta" ... opowiada o 12 - letniej dziewczynce o imieniu Maisha. Dziewczynka zmuszona jest do prostytuowania się, tylko po to aby zarobić na jedzenie dla rodziny,a co najważniejsze na wymarzoną szkołę dla swojego młodszego brata. Drugie opowiadanie - "Gabon obiecany" - to historia dwójki rodzeństwa Yewy i jej brata Kotchikpa, którzy wychowywani są przez wuja Fofo Kpee. Wuj dzieci zajmuje się nielegalnym przeprowadzaniem ludzi przez granicę. Jedynym marzeniem rodzeństwa jest tylko zaspokoić głód i żyć w lepszych warunkach. Własnie taką obietnicę otrzymują od swojego wuja. Jednak pewnego dnia Fofo Kpee sprzedaje Yewę i Kotchikpa do niewoli za motor. Trzecie opowiadanie zatytułowane "Co to za język?" traktuje o dwóch dziewczynkach, które bardzo chcą się przyjaźnić ze sobą, jednak nie mogą się porozumiewać ponieważ Etiopia jest podzielona religijnie. Dlatego pewnego dnia wymyślają wspólny język, który funkcjonuje bez słów. Tylko dziewczynki wiedzą co on oznacza. Bohaterem czwartego opowiadania jest chłopiec o imieniu Dżibril. Chłopiec ma 16 lat i jest muzułmaninem. Pewnego dnia w miejscu jego zamieszkania wybucha konflikt na tle religijnym, a nastolatek jest oskarżony o apostazję. Natomiast bohaterami ostatniego opowiadania jest Jean oraz jego siostra Moniq. Małe dzieci są śiadkami porachunków wojennych dwóch plemion.

Muszę przyznać, że bardzo ciężko mi zrecenzować tę pozycję książkową. Opowiadania zawarte w tej książce chwytają za serce. Każda z historii opowiedziana jest z perspektywy małego dziecka lub nastolatka. Dzięki temu czytelnik może utożsamiać się z bohaterami poszczególnych historii. Podczas czytania tych historii miałam mieszane uczucia. Były momenty na których się wzruszyłam, ale były też takie, które budziły we mnie poczucie niesprawiedliwości i gniewu. Autor bardzo realistycznie przedstawił historię tych dzieci. Celem tych opowiadań było ukazanie ludziom żyjącym w Europie, jak wygląda życie dzieci mieszkających w Afryce podczas, gdy tam panują ciągłe konflikty zbrojne. Jedynym minusem o jakim muszę wspomnieć to język, który podczas czytania w pewnych momentach mnie irytował. Autor co jakiś czas wstawiał słowa w nieznajomym dla mnie języku. Muszę przyznać, że było to uciążliwe podczas czytania, przez co książkę czytałam dość wolno.

Podsumowując książkę polecam osobom naprawdę wymagającym, które nie boją zmierzyć się z bólem, stratą i cierpieniem tych dzieci, które zostały przedstawione w opowiadaniach.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.