Koszyk 0
Opis:
Losy, pragnienia i marzenia o miłości trzech kobiet uwikłane w burzliwą historię Polski.  Największą miłością Heleny był teatr. Najdotkliwiej przekonała się o tym jej córka. Choć Helena pragnęła stworzyć małej Glorii prawdziwy dom, nie potrafiła być matką. Marzyła o graniu wielkich ról na najświetniejszych scenach, a dziecko było tylko przeszkodą ... w drodze do sławy. Gloria, odtrącona przez mamę, całą swoją miłość przelała na babcię Różę – silną i kochającą kobietę, która przeżyła dwie wojny i powstanie warszawskie. Pani Róża stała się dla wnuczki najlepszą matką, najbliższą przyjaciółką i mentorką. To właśnie jej ciepłe i mądre słowa były dla dziewczynki otuchą w ciężkich chwilach. Czy jednak rady babci wystarczą, by Gloria odnalazła siebie i swoje szczęście? Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Jolanta Guse
  • 2016
  • 1
  • 304
  • 195
  • 125
  • *, 978838069-230-5
  • 9788380692305
  • ZD40D

Recenzje czytelników

Polecam każdej kobiecie :)

Ocena:
Autor:
Data:
Jestem oczarowana. Piękny portret trzech pokoleń kobiet, które choć całkowicie różne, to jednak inspirujące. A to wszystko umiejscowione w trudnych czasach dopiero rodzącej się demokratycznej Polski.

Róża, Helena i Gloria. Babcia, matka i córka.

Życiem Heleny jest scena, teatr. Nie widzi życia poza tym i nawet narodziny córki tego nie są w stanie zmienić. Zamiast pokochać tą małą bezbronną istotkę, potraktowała ją jako osobę, która zniweczy jej marzenia i nie pozwoli się rozwijać ... Kobieta pozbawiona instynktu macierzyńskiego, oddaje małą Glorię pod opiekę babci. Babcia starała się jak mogła zapewnić dziewczynce szczęśliwe dzieciństwo i pokazać, że to, że mama nie ma dla niej czasu, nie znaczy, ze mała jest niekochana. W skrócie, to Róża stała się zarówno mamą i tatą.

To porywająca opowieść. Prowadzi czytelnika przez polską historię. Po wojnę i powstanie w opowieściach Róży, po internowania czy polityczne zagrywki polski ludowej których ofiarą jest Gloria. To też problemy, o których dopiero niedawno zaczęto głośniej mówić. O depresji poporodowej, o tym, że nie każda kobieta chce i powinna być matką.

Helena nie była idealną matką. Można powiedzieć, że w życiu córki nie było jej w ogóle. Ciąża pojawiła się przypadkiem burząc wielką życiową szansę. Stanęła przed wyborem: dziecko bądź teatr. Wybrała. Czy słusznie? Wstrzymajcie się z oceną. Każda decyzja zostawia swój ślad, a ta nie należała z pewnością do najprostszych. Jak się później okaże, czasem nic nie jest tylko czarne bądź białe.

Urok ma to, że portrety tych kobiet nie są bez skaz. Są życiowe i przez to prawdziwe. Idąc przez życie z Glorią widzimy nie tylko jej decyzje, ale też to, jak została ukształtowana przez dwie najważniejsze kobiety w jej życiu. Obserwujemy, jak ona spełnia się w rodzinie, na co zwraca uwagę i czego się boi.

Opowiem o niej to książka niosąca ze sobą wiele mądrości. Zawiera w sobie tak wiele elementów w których może odnaleźć się każda kobieta – bez względu na wiek. Jest przy tym tak ciepła i pełna uroku, że ma się ochotę nią dzielić z każdą kobietą, która jest Ci w jakiś sposób bliska.

Ja z przyjemnością polecam.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

odcienie kobiecości

Ocena:
Autor:
Data:
W literaturze kobiecej, tak polskiej, jak i światowej, tematyka relacji między matką a córką, opisywana była już wielokrotnie. Chociażby niedawno miałam okazję recenzować książkę Joanny Sykat "Jutro zaświeci słońce", w której właśnie o takiej destrukcyjnej relacji między matką a córką, można się było sporo dowiedzieć. Wiemy wszyscy doskonale, jak bardzo nasze dzieciństwo i emocje z tamtego okresu odbijają się na dorosłym życiu i relacjach z drugim człowiekiem ... Kiedy więc przeczytałam opis najnowszej książki Jolanty Guse "Opowiem o niej", spodziewałam się właśnie czegoś w klimacie powieści obyczajowo-psychologicznej, jednak nie do końca trafiłam.

"Opowiem o niej" to historia trzech pokoleń kobiet. Róża – nestorka rodu, to urodzona na Syberii polska patriotka, kobieta silna i dumna, której nie złamały ciężkie koleje losu. Jej córka Hanna to aktorka, zmysłowa artystka i marzycielka. W wyniku ciąży musi zrezygnować ze swoich ambicji i planów, czego nigdy nie wybaczy swojej córce. Najmłodsza, Gloria, jako owoc romansu Hanny, nie może liczyć na matczyną miłość, co jednak stara się jej zrekompensować babcia Róża. Czy jednak nawet najsilniejsza miłość babci, może zastąpić tę matczyną?

Główną bohaterką książki jest Gloria i to wokół niej skupia się cała historia, jednak autorka opisała także losy Róży i Hanny, jeszcze sprzed narodzin dziewczynki. I tak, w około trzystustronicowej książce, znajdziemy i opisy trudnego losu syberyjskich zesłańców, i ciężkie czasy wojny i reperkusje wobec AK-owców, aż po okrucieństwa stanu wojennego. Jakby tego było mało, pojawia się również wątek alkoholizmu i tolerancji wobec osób homoseksualnych. Pomysłów (i to bardzo dobrych!) wystarczyłoby na trylogię, a tutaj czytelnik otrzymuje wyłącznie 300 stron.

Jak dla mnie mnogość tematów, bez należytego ich rozwinięcia i opisania, sprawia, że historia wydaje się wyjątkowo płaska. Wrażenie potęgują jednocześnie krótkie zdania i prosty język, jaki charakteryzuje rozmowy małej Glorii z babcią, a które towarzyszą nam w zasadzie w całej książce. Nie zrozumcie mnie jednak źle – sama historia bardzo mi się podoba, a książka zdecydowanie zaostrzyła apetyt na więcej. Żałuję, że autorka nie zdecydowała się na stworzenie trylogii – każdy tom poświęcony mógłby zostać jednej z niesamowitych kobiet. Książkę czyta się bardzo szybko, a nieco „rwany” początek płynnie przechodzi w opowieść o dorosłej Glorii i jej życiu, która napisana została znacznie lepiej.

Reasumując, książka pozostawiła mnie z uczuciem czytelniczego niedosytu, a przedstawiona w niej historia zasługuje na dłuższą opowieść. Mam wrażenie, że autorka postanowiła w tej książce na zbyt wiele wątków, które niestety ledwie musnęła w treści, co niestety odbiło się negatywnie na mojej ocenie. Podkreślić należy jednak, że sama historia jest niezwykle intersująca i z całą pewnością przypadnie do gustu przeciwnikom rozwlekłych opisów (a tych, o ile wiem, jest całkiem sporo). Mogę ją też śmiało polecić fanom książek Katarzyny Michalak, mnie bowiem skojarzyła się stylistycznie właśnie z tą autorką i jej "Nie oddam dzieci!".
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.