Koszyk 0
Opis:
Rok 1930, Barcelona. Piękna Natalia zostaje poproszona do tańca przez Quimet’a. Pewny siebie młodzieniec zapewnia, że w przeciągu roku zostanie ona jego żoną. Rodzą się kolejne dzieci, a przyszłość w pochłoniętej wojną Hiszpanii staje się coraz bardziej niepewna. Zaborczy, zazdrosny Quimet wpada na pomysł złotego biznesu. Zaczyna hodować gołębie. Biznes upada, Quimet wyrusza na front, tam ginie, a gołębie odlatują. Natalia z dwójką małych dzieci do wykarmienia ... zajęta dodatkową pracą sprzątaczki coraz bardziej traci wiarę na lepsze jutro. Sytuacja się pogarsza, wszechobecna bieda i głód doprowadzona ją do ostateczności. Los się jednak do niej uśmiecha. Lata mijają, a ona znajduje miłość, schronienie i nadzieję. Powoli uczy się kochać na nowo. Diamentowy plac to pięknie napisana i bogata powieść o bohaterstwie, za które nie otrzymuje się orderów, a szansę na życie. To opowieść o wielkich marzeniach i jeszcze większych rozczarowaniach. Miłość jest tu zapomnianym skarbem odkrytym po latach niewyobrażalnego bólu. Liczą się: odwaga, determinacja i szczęście. Natalia pomału zaczyna rozliczać się z przeszłością. Odnajduje miłość, może i nie tak młodzieńczo szaloną, ale dającą nowe życie. W książce zawarty jest obraz społeczeństwa czasu wojny i okresu powojennego, codzienności, w której znaleźli się mieszkańcy bez względu na status czy wiek. „Młodzi czy starzy, wszyscy wyjechali na wojnę, a ona wessała ich i wypluła martwych.” Autorka w sposób bardzo szczery i pozbawiony sentymentalizmu przedstawia życie zwykłych ludzi, którzy znaleźli się w niezwykłej sytuacji. Poruszająca narracja głównej bohaterki, jej tragiczna historia, bogate opisy sprawiają, że książka nie daje o sobie zapomnieć. To jedna z tych pozycji, z którymi trzeba się przespać, żeby móc ubrać w słowa odczucia jakie kłębią się w nas po jej przeczytaniu. Choć wydana po raz pierwszy w latach 60, niesie ze sobą wartości uniwersalne, o których w dzisiejszych czasach niestety pozwalamy sobie zapomnieć. Mądra i klasyczna literatura, którą z ręką na sercu można polecić każdemu. Czytaj dalej >> << Zwiń
  • Pascal
  • miękka
Mniej Więcej
  • Mercé Rodoreda
  • 2014
  • 318
  • 201
  • 130
  • 978-83-7642-286-2
  • 9788376422862
  • ZBD7H

Recenzje czytelników

Zwyczajna opowieść o zwyczajnej kobiecie

Ocena:
Autor:
Data:
Kocham Barcelonę. To moje ulubione miasto. Dlatego czasami bezmyślnie sięgam po każdą książkę, która jest w jakiś sposób z Barceloną związana. Tak, jak "Diamentowy plac", którego akcja toczy się w Barcelonie.
Narratorką powieści jest Natalia. I od Natalii zacznę. Natalia jest dziewczyną prostą. Prostą aż do bólu, co widać w języku powieści. Jej życiowa naiwność, zgoda na wszystko, co ją spotyka, poddanie się losowi, sprawiają, że Natalii nie da się lubić ... Tutaj jednak powinnam się zatrzymać. Nie należy zapominać, że akcja powieści toczy się w latach 30. Natalia nie ma wykształcenia (umie jedynie czytać i pisać), pracuje w sklepie z cukierkami, została wychowana przez ojca, więc jak sama mówi (myśli własciwie)brakowało jej matczynego wsparcia. Natalia jest sama. I nie walczy ze światem. Przyjmuje go takim, jakim jest.
Wychodzi za mąż, zgadza się na fanaberie męża (zwłaszcza te związane z gołębiami), nie buntuje się przeciwko jego zachowaniu, przeciwko temu, że zostawia rodzinę, przestaje pracować. Przyjmuje swoje życie takim, jakie jest. Ona jest kobietą, Quimet - mężczyzną. I to on decyduje.
Taka jednowymiarowość Natalii byłaby jednak niesprawiedliwa. Bo Natalia idzie do pracy, dba o dzieci, w końcu walczy o życie swoje, córki i syna. Tylko, że w chwili słabości chce popełnić morderstwo, a później i samobójstwo. I wtedy staje się cud. Pojawia się miłość.
Bo to w ogóle książka o miłości. O bezwarunkowym uczuciu, którego nie chcemy zmieniać, kształtować, ulepszać. Tylko czy taka miłość jest czymś dobrym?
Ja twierdzę,że nie, Natalia ma na ten temat inne zdanie.
Mam problem z tą książką. Nie jest taka, jaka się spodziewałam, że będzie. Nie ma w niej barcelońskiej magii, pięknych zdań, porywających historii. Jest życie dziewczyny, później żony, matki. Hiszpańskiej kobiety z początku XX wieku. I to jest największa wartość tej książki. Bo Natalia jest przeciętna. A tą przeciętnością właśnie należy się zachwycać. Należy się zachwycać też opisem społeczeństwa, opisami życia, jakie wiedli mieszkańcy Barcelony.
Historia nie musi być niezwykła, żeby można było ją docenić. Merce Rodoreda stworzyła realistyczną postać żyjącą realistycznym życiem w realistycznym społeczeństwie. A że wszystko jest w tej książce przedstawione w naiwny, czasami nawet prymitywny sposób? Cóż, w lepszy sposób prawd płynących z historii Natalii, nie można było przedstawić.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Opowieść o zwyczajnej miłości

Ocena:
Autor:
Data:
Zwyczajna miłość - zdawałoby się, że te dwa słowa wzajemnie się wykluczają. Bo miłość ze swej natury zawsze jest niezwykła, bo taka niezwykła dotyka Natalię i Quimeta, bo Natalia wbrew rozsądkowi daje się tej niezwykłej miłości ponieść aż do granic bezwarunkowego oddania ukochanemu mężczyźnie. I nadchodzi krach - wojna odziera z godności ludzką egzystencję, sprawia że Natalia dźwiga ciężar nie do udźwignięcia. Ta prosta kobieta staje przed wyborem - umrzeć czy zabić. A może jedno i drugie ... I staje się cud - ktoś, o kim nie ma zbyt dobrego zdania podaje jej rękę, przywraca godność, zabiera znad skraju przepaści. Czy można go obdarzyć miłością, która przecież zarezerwowana była wyłącznie dla Quimeta?
To prawda, że książce brak barcelońskiej magii rodem z Zafona. Ale kto choć raz był na Gracii odnajdzie w niej klimat tej szczególnej barcelońskiej dzielnicy, gdzie życie toczy się dwa razy wolniej. Gdy zamykam oczy widzę poddasza, tarasy i przybudówki - attico na Gracii to coś normalnego.
... i te gołębie. Gdy kąpią się w kałużach, odbija się w nich niebo zmącone ich skrzydłami. A przy schodach rysunki wag, kolorowe kafle, witraże w oknach zwyczajnych kamienic.
Książkę przeczytajcie, a gdy odwiedzicie Barcelonę zajrzyjcie koniecznie na Gracię. Może odnajdziecie ducha Natalii i Quimeta, może traficie na fiestę (na Gracii najpiękniejsze w Barceonie) z karuzelą, orkiestrą, kręgiem ludzi tańczących sardanę i bibułkowymi kwiatami wśród żarówkowych girland.
To też Barcelona, taka którą kocham najmocniej.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.