Koszyk 0
Opis:
Piętnastowieczna Anglia w niespokojnych czasach Wojny Dwu Róż. Tron zdobyli Yorkowie, ale walka o koronę trwa nadal. Ryszard Neville, zwany Twórcą Królów, pragnie, by sięgnęły po nią jego córki: Izabela i Anna. Ryszard Neville pomógł Yorkom pokonać Lancasterów i osadził na tronie Edwarda IV, licząc na możliwość kierowania młodym królem. Jednak Edward, zauroczony piękną wdową, Elżbietą Woodville ... samodzielnie podejmuje decyzję o małżeństwie i raczej słucha rad swej żony oraz jej licznej rodziny niż dotychczasowego doradcy. Pozbawiony wpływów Neville jawnie występuje przeciw królowi. Nie doczekawszy się syna, czyni ze swych córek pionki w rozgrywce politycznej i planuje ich małżeństwa z potomkami obu zwaśnionych rodów. Anna Neville szybko przeistacza się z ufnego i naiwnego dziecka w pełną obaw młodą kobietę. Wie, że ona sama oraz jej posag są kartą przetargową w ręku bezwzględnych graczy. Wydana za mąż za syna obalonego Henryka VI, po roku zostaje wdową. Jej ojciec, który sprzymierzył się z Lancasterami, traci życie, pokonany przez Yorków. Matka chroni się w klasztorze, a siostra jest żoną wroga. Osamotniona Anna lęka się utraty majątku i zemsty królowej. Zdana tylko na siebie próbuje pokierować swym losem i wbrew intrygom rodziny ponownie wyjść za mąż. Spełnienie ambicji ojca staje się jej celem, ale także przekleństwem. Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Philippa Gregory
  • 2013
  • 1
  • 438
  • 230
  • 155
  • *, 9788324580897
  • 9788324580897
  • ZAZPK

Recenzje czytelników

***

Ocena:
Autor:
Data:
Nareszcie jest! Najnowsza książka niezrównanej mistrzyni powieści historycznej Philippy Gregory wpisuje się w cykl Wojen Kuzynów i przenosi nas z powrotem do XV- wiecznej Anglii targanej wewnętrznymi konfliktami pomiędzy spokrewnionymi ze sobą rodami Yorków i Lancasterów. Miłośnicy prozy Gregory mieli już okazję poznać kulisy i przebieg tych burzliwych wydarzeń z perspektywy dwóch stron konfliktu: w "Białej królowej" głos zabiera Elżbieta Woodville, żona Edwarda IV Yorka, w " ... Czerwonej królowej" - Małgorzata Beaufort, matka Henryka VII Tudora. Tym razem w centrum wydarzeń zostaje umieszczona Anna Neville, córka hrabiego Warwick (nazywanego już za życia Twórcą Królów ze względu na rolę, jaką odegrał w życiu trzech następców tronu Anglii, trzech braci Yorków: Edwarda, Jerzego i Ryszarda) oraz żona Ryszarda III.
Zmiana punktu widzenia zaprezentowana na kartach powieści wchodzących w skład cyklu Wojen Dwu Róż nie tylko daje nam pełniejszy obraz tego skomplikowanego i zagmatwanego konfliktu, ale wręcz owocuje zupełnie innym odbiorem znanych z poprzednich części faktów. Anna Neville - obok Elżbiety Woodville, Małgorzaty Andegaweńskiej i Małgorzaty Beaufort - wyrasta na kolejną aktorkę sceny politycznej XV - wiecznej Anglii; nie tylko ze względu na fakt pokrewieństwa łączący ją z większością znaczących postaci konfliktu, ale również dlatego, że swoją determinacją, zdecydowaniem i ambicjami wyszła daleko poza ciasne ramy, w jakie wtłaczało kobiety społeczeństwo. Wspierając aspiracje i dążenia swego ojca, a potem męża, realizując poprzez nich własne plany i biorąc życie we własne ręce, postawiła wszystko na jedną kartę - i do końca swych dni ponosiła tego konsekwencje.

Annę Neville, 9 - letnią córkę hrabiego Ryszarda Warwicka, poznajemy na uczcie koronacyjnej młodego króla Edwarda Yorka. Dziewczynkę rozpiera duma - to chwila wielkiego tryumfu jej ukochanego ojca, który po latach walk i zabiegów dyplomatycznych uwolnił kraj od rządów "śpiącego króla" Henryka VI i politycznych zapędów jego władczej żony Małgorzaty Andegaweńskiej. Umacniając wpływy jako opiekun i mentor młodych książąt Yorków, wreszcie osadził na tronie jednego z nich licząc na to, że za jego pośrednictwem będzie de facto sprawował rządy w Anglii. Niestety, tryumf Warwicka jest krótkotrwały; mała Anna obserwuje, jak jej ojciec stopniowo traci wpływy na rzecz uroczej królowej Elżbiety Woodville i jej licznej rodziny. Nie na darmo zwą go jednak Twórcą Królów - niepohamowana ambicja Ryszarda Neville'a każe mu uczynić własne córki pionkami w politycznej rozgrywce. Swą starszą córkę Izabelę wydaje za mąż za królewskiego brata, Jerzego księcia Clarence, licząc na to, że powodując nim odzyska dawną władzę. Anna dorasta w cieniu zmiennych, karkołomnych sojuszy oraz intryg i spisków podejmowanych przez ojca próbującego utrzymać się przy sterze, zawsze wierna, lojalna i gotowa spełnić pokładane w niej nadzieje. Nie ma żadnych złudzeń, że jej małżeństwo z synem niedawnego wroga, Małgorzaty Andegaweńskiej, księciem Walii Edwardem Lancasterem, zaplanował jej ojciec nie z myślą o jej szczęściu, ale własnej przyszłości. Dramatyczne koleje losu i bolesne życiowe doświadczenia czynią Annę kobietą nieufną, ostrożną, ale i zdeterminowaną, by realizować ambicje zaszczepione jej w dzieciństwie przez ojca. Jest świadoma swojej sytuacji: wie, że ona sama, jej pochodzenie, pozycja i posag są jedynie kartą przetargową w rękach stron konfliktu, a ona stara się rozegrać tę partię z jak największą korzyścią dla siebie. Twardy charakter, brak skrupułów i bezwzględność stają się jej drugą naturą; Anna gotowa jest nawet zaprzedać własną duszę, by zrealizować ambitne plany własnego ojca. Nie domyśla się jednak, jak wysoką cenę przyjdzie jej zapłacić będąc na szczycie.

Anna Neville nie miała łatwego życia, ale była nieodrodną córką swego ojca. Choć ze względu na zwyczajowe pomijanie kobiet milczeniem na kartach historii nie było łatwo zebrać wystarczającą ilość materiałów dokumentujących życie córki Twórcy Królów, autorce udało się na podstawie zgromadzonych tekstów źródłowych wykreować wielowymiarową, niejednoznaczną i intrygującą postać kobiecą, która - podobnie, jak jej słynne krewne i powinowate: Elżbieta Woodville, Małgorzata Andegaweńska czy Małgorzata Beaufort - odważyła się wziąć swój los we własne ręce i realizować własne, ambitne plany. Philippa Gregory z właściwą sobie pasją i rzetelnością przedstawia portret nieśmiałej, cichej dziewczynki rywalizującej ze starszą siostrą o uczucia ojca, wychowywanej w bezwzględnej lojalności do własnego rodu, a dopiero w drugiej kolejności wobec monarchii. Od najmłodszych lat przygotowywana jest do tego, by w odpowiednim czasie odegrać swoją rolę - pionka na politycznej szachownicy ojca. Doskonale zdaje sobie sprawę, że jest ofiarą złożoną na ołtarzu wybujałych ambicji Ryszarda Neville'a, ale dla ojca gotowa jest podporządkować własne pragnienia jego planom. I podczas gdy Twórca Królów osadza na tronie Anglii Edwarda, potem wspiera roszczenia jego brata Jerzego, sprzymierza się z Andegawenką, choć wcześniej położył kres panowaniu jej męża, Henryka VI, i ginie dla Lancasterów mimo, że życie poświęcił służbie dynastii Yorków, Anna nie tylko dzielnie i wiernie trwa u boku ojca, ale po jego śmierci realizuje zapoczątkowany przezeń plan - osadzenia na tronie swego potomka. Kiedy rodzina Neville'ów popada w niełaskę na wskutek zdrady Warwicka, Anna nie pozwala na to, by świat o niej zapomniał. Pozbawiona posagu i środków do życia wychodzi za mąż za królewskiego brata Ryszarda i rodzi mu syna, czym potwierdza swoją lojalność dla rodu Yorków i umacnia swą pozycję jako matka kolejnego pretendenta do angielskiego tronu. Wspiera ambicje męża, utwierdza go w przekonaniu, że jest godny korony bardziej, niż Edward. Ojciec nauczył ją nienawidzić nowej królowej i upatrywać w niej źródła wszelkich konfliktów i nieszczęść monarchii; Anna powiela ten tok myślenia uparcie wierząc, że to Elżbieta Woodville poróżniła braci Yorków, nie ich wybujałe ambicje, i że jej czary sprawiły, iż król daje większy posłuch jej i rodzinie Riversów. Nie potrafi i nie chce się w tym pogodzić, cierpi na manię prześladowczą doszukując się w zachowaniu królowej oznak nieprzychylności i nienawiści, zabobonnie wierzy, że rzuciła na jej rodzinę klątwę - stąd wszelkie nieszczęścia, jakie ją spotykają. Anna Neville sympatii nie budzi, ale już współczucie i zrozumienie - tak.

Na uwagę zasługuje także postać Ryszarda III, który do historii przeszedł jako uzurpator i winny zaginięcia bądź śmierci dwóch synów Edwarda i Elżbiety, książąt z Tower. Philippa Gregory nie wybiela jego postaci, ale konsekwentnie - podobnie jak miało to miejsce w "Białej królowej" - ukazuje wielowymiarowy portret władcy, niejednoznaczny na tyle, by powstrzymać się zarówno od potępienia, jak i przyznania mu racji. Po raz kolejny autorka stwierdza, że nie skorzystałby on na śmierci bratanków, wręcz przeciwnie, choć faktem jest, że to za jego sprawą chłopcy trafili do londyńskiej twierdzy. Ryszard III to postać bardzo ciekawa, intrygująca, przedstawiona tym razem z perspektywy jego żony i sojuszniczki - Anny Neville. Znakomitym pomysłem jest możliwość skonfrontowania dwóch skrajnych opinii o nim - zarówno tej ukazanej na kartach "Córki Twórcy Królów", jak i "Białej królowej".

Autorka dokonała niełatwej rzeczy: przedstawiła znane wydarzenia z zupełnie innej perspektywy, siłą rzeczy stawiając swoją (i moją) ulubioną bohaterkę - Elżbietę Woodville - w zdecydowanie niekorzystnym świetle. Wszystko, co do tej pory wiedzieliśmy, zostało postawione na głowie, znajomy obraz został odwrócony o sto osiemdziesiąt stopni. Dzięki temu nasza wizja rywalizacji o koronę i wpływy oraz wzajemnych stosunków między skłóconymi rodami staje się bardziej niejednoznaczna, bogatsza, pełniejsza i z pewnością bardziej zagmatwana. Różne racje i punkty widzenia, intrygi i sojusze zaciemniają obraz sytuacji, utrudniają właściwą jej ocenę, zmuszają do reinterpretacji faktów - dają namiastkę burzliwej, niepewnej atmosfery tak charakterystycznej dla XV - wiecznej Anglii okresu Wojny Dwu Róż.
Gdybym miała wskazać właściwą kolejność czytania powieści tego cyklu Philippy Gregory, radziłabym przeczytać "Córkę Twórcy Królów" po lekturze "Władczyni rzek" i "Białej królowej", a przed "Czerwoną królową" - głównie ze względu na kontrast między narracją prowadzoną przez Elżbietę Woodville i Anną Neville w najpełniejszy sposób dającą wgląd w kluczowe wydarzenia konfliktu między Yorkami a Lancasterami. Małgorzata Beaufort pozostaje w tle do chwili, gdy jej syn, Henryk Tudor, wraca do Anglii jako pretendent do tronu i żeni się z córką Edwarda IV, Elżbietą York - przyszłą matką Henryka VIII. To o jej losach opowiadać będzie kolejny tom cyklu Wojen Kuzynów, póki co będący w przygotowaniu, "Biała księżniczka". Mam nadzieję, że Philippa Gregory nie każe nam czekać zbyt długo, gdyż szykuje się wyjątkowa czytelnicza uczta i swoiste podsumowanie serii.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Z pamiętników wściekłej księżnej

Ocena:
Autor:
Data:
Autorka po raz kolejny przenosi nas do XV-wiecznej Anglii, gdzie właśnie zakończyła się wojna o tron pomiędzy Lancasterami i Yorkami. „Córka Twórcy Królów” opowiada tę samą historię, co dwa poprzednie tomy Gregory – „Biała…” oraz „Czerwona Królowa”. Bohaterką czwartego tomu cyklu „Wojny Kuzynów” została Anna Neville – młodsza córka hrabiego Ryszarda Warwicka. Annę poznajemy w wieku 9 lat, gdy szybko docierają do niej okrucieństwa wiecznie toczonej wojny o tron Anglii. Będąc pod kuratelą ojca ... później matki i siostry, podróżuje po Anglii, Francji, ciągle zmieniając miejsce zamieszkania. Będąc kartą przetargową, zgodnie z wolą ojca bierze udział w intrygach najwyższego szczebla, na rozkaz zmieniając strony, aż w końcu - znajduje się po tej przegranej.

Największą zaletą książki jest przedstawienie tych samych faktów z innego punktu widzenia, niż pokazano to w poprzednich tomach. Tym razem możemy zapoznać się z nimi za sprawą dorastającej Anny, której ojciec obiecał wielkie zaszczyty. Nakierowana tak w dzieciństwie Anna dążyła do osiągnięcia pozycji równej co najmniej księżnej. Za namową rodziców posunęła się nawet do zdrady władcy i ojczyzny oraz spiskowała ze śmiertelnym wrogiem Anglii. Ta młoda kobieta szybko wyrasta na potężną niewiastę. Dzięki zdecydowaniu i ambicji dwukrotnie sięga po tytuł księżnej, a później królowej.

Historia Anny Neville nie jest szeroko znana. Dlatego zainteresowała się nią Philippa Gregory, która stawia sobie za zadanie rekonstrukcję życia wpływowych, ale zapomnianych kobiet. Tak było właśnie w przypadku młodszej Nevillówny, o której wiadomo niewiele z racji tego, że nie cieszyła się popularnością - winiono ją za zlecenie zamordowania młodych synów zięcia, a także z tego powodu, że były to czasy niesprzyjające samodzielnym kobietom. Autorka z prawdziwą pasją zbierała teksty źródłowe na temat bohaterki swojej nowej książki. Do pisania powieści zebrała się z typową dla siebie rzetelnością. Opisała Annę w taki sposób, jaki ukazywały ją historyczne teksty, czyli kobietę ambitną, władczą, stanowczą, ale również bezwzględną, zawistną i mściwą.

Drugim bohaterem tej powieści jest jej przyjaciel, a później mąż – najjaśniejszy król Ryszard III. Przeszedł on do historii okrzyknięty, między innymi przez Shakespeare’a, tyranem i dzieciobójcą. Gregory ukazuje jego postać jako władcę podjudzanego przez mściwą żonę, którego podejrzenia przeradzają się w obsesję. Zaszczutego przez bratową oraz jej liczną rodzinę, obawiał się utraty pozycji i majątku. Autorka rzuca nowe światło na Ryszarda i przedstawia wszelkie fakty przemawiające za tym, że nie skorzystałby na zabiciu dzieci brata. Nie skazuje bohatera, nie tłumaczy go z czynów, ani nie wybiela w żaden sposób. Pozwala czytelnikowi ocenić zebrane przez nią fakty.

Philippa Gregory jest pisarką potrafiącą pisać z wielką lekkością. Jej powieści są starannie przemyślane, a autorka pisze jasno i zrozumiale. Wszystkie wydarzenia historyczne są dokładnie badane, a ewentualne braki wypełniane fabułą mogącą najbardziej odpowiadać rzeczywistości. Postacie przedstawiane przez autorkę są niezwykle żywe, głębokie, posiadają dobrze zarysowane tło i co bardzo ważne – nie są postaciami wyłącznie białymi lub czarnymi.
„Córka Twórcy Królów” przedstawia skomplikowany i zagmatwany obraz konfliktu, jaki rozrywał Anglię w XV wieku i spędzał sen z powiek wielu władcom i możnym tego kraju. W połączeniu z rewelacyjnie napisanymi bohaterami, dokładnymi i wciągającymi opisami oraz wartką akcją i stopniowo budowanym napięciem jest to książka dobra i godna przeczytania, ale zarazem najsłabsza w cyklu jak i najsmutniejsza.

Książkę wzbogacono mapą Anglii z roku 1465 oraz drzewem genealogicznym Nevillów. Szczególne wrażenie robi okładka - sprawia, że seria ciekawie prezentuje się na półce.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.