Autoportret reportera Ryszard Kapuściński Książka

Czytając „Autoportret reportera" należy zaparzyć dwie kawy. Usiąść wygodnie i rozpocząć rozmowę. Rozmowę z człowiekiem, który nie potrafił rozłożyć świata na postaci, jak sam pisze - nie potrafił napisać dialogu. Nie zgodzę się z nim, bo w tej książce świetnie mu się to udało. Autor prowadzi dialog z czytelnikiem. Takie rozmowy chciałabym przeprowadzać codziennie.

„Codziennie zaczynam pisać od nowa. To jest katorga. W sensie dosłownym, bo po napisaniu jednej strony mogę wyżymać koszule z potu". W taki sposób Ryszard Kapuściński dzieli się z nami swoimi przemyśleniami, refleksjami i doświadczeniem w książce pt. „Autoportret reportera".

Ryszard Kapuściński już na zawsze zapisał się w naszej historii jako geniusz reportażu. Jak jednak on sam postrzegał swoją pracę i jakim był człowiekiem? Jakie cechy i umiejętności są według niego konieczne do pójścia w jego ślady?

Ryszard Kapuściński już na zawsze zapisał się w naszej historii jako geniusz reportażu. Jak jednak on sam postrzegał swoją pracę i jakim był człowiekiem? Jakie cechy i umiejętności są według niego konieczne do pójścia w jego ślady?

„Codziennie zaczynam pisać od nowa. To jest katorga. W sensie dosłownym, bo po napisaniu jednej strony mogę wyżymać koszule z potu". W taki sposób Ryszard Kapuściński dzieli się z nami swoimi przemyśleniami, refleksjami i doświadczeniem w książce pt. „Autoportret reportera".

Czytając „Autoportret reportera" należy zaparzyć dwie kawy. Usiąść wygodnie i rozpocząć rozmowę. Rozmowę z człowiekiem, który nie potrafił rozłożyć świata na postaci, jak sam pisze - nie potrafił napisać dialogu. Nie zgodzę się z nim, bo w tej książce świetnie mu się to udało. Autor prowadzi dialog z czytelnikiem. Takie rozmowy chciałabym przeprowadzać codziennie.