Mała Carmen Mola Książka

„Mała" to trzeci tom serii hiszpańskich czarnych kryminałów z inspektor Eleną Blanco pióra Carmen Moli, który równie dobrze sprawdza się jako powieść osobna. Historia skupia się na zaginięciu jednej ze współpracowniczek specjalnego wydziału policji BAC - zespół szybko reaguje, mimo sprzeciwu zwierzchników, szybko zaczynają jej szukać, czytelnik jednak ma szersze spojrzenie na sytuację niż oni - obserwujemy ich działania i równocześnie to, co w tym czasie dzieje się z zaginioną, porwaną. A nie są to tematy łatwe i przyjemne... Książka określana jest czarnym kryminałem nie bez powodu - zabiera nas w odmęty skrajnych zachowań, potworności i makabry jakiej ludzie (chyba tylko z nazwy?) dopuszczają się na innych. Mimo tych przytłaczających tematów, autorom książki udało się przedstawić je z wyczuciem - opisy nie budzą obrzydzenia, nie są mocno dosadne, raczej sygnalizują sytuację i pozwalają naszej wyobraźni uzupełnić resztę. Nie ma niejasności, ale nie ma też tego, czego nie lubię - epatowania przemocą. Intryga prowadzona jest w miarę spokojnie, historia toczy się nieoczywistymi torami, zaskakuje i wciąga, ciężko książkę odłożyć. Do tego świat przedstawiony również zasługuje na uwagę - Hiszpania opisana jest bardzo szeroko, wielokulturowo, a i tematy społeczne, jakie przy okazji porusza, są współcześnie istotne. Myślę, że nie przesadzę, gdy powiem, że jest to najlepszy tom z trzech, jakie do tej pory ukazały się na naszym rynku. I z niecierpliwością czekam na czwarty!

„Mała" to trzeci tom serii hiszpańskich czarnych kryminałów z inspektor Eleną Blanco pióra Carmen Moli, który równie dobrze sprawdza się jako powieść osobna. Historia skupia się na zaginięciu jednej ze współpracowniczek specjalnego wydziału policji BAC - zespół szybko reaguje, mimo sprzeciwu zwierzchników, szybko zaczynają jej szukać, czytelnik jednak ma szersze spojrzenie na sytuację niż oni - obserwujemy ich działania i równocześnie to, co w tym czasie dzieje się z zaginioną, porwaną. A nie są to tematy łatwe i przyjemne... Książka określana jest czarnym kryminałem nie bez powodu - zabiera nas w odmęty skrajnych zachowań, potworności i makabry jakiej ludzie (chyba tylko z nazwy?) dopuszczają się na innych. Mimo tych przytłaczających tematów, autorom książki udało się przedstawić je z wyczuciem - opisy nie budzą obrzydzenia, nie są mocno dosadne, raczej sygnalizują sytuację i pozwalają naszej wyobraźni uzupełnić resztę. Nie ma niejasności, ale nie ma też tego, czego nie lubię - epatowania przemocą. Intryga prowadzona jest w miarę spokojnie, historia toczy się nieoczywistymi torami, zaskakuje i wciąga, ciężko książkę odłożyć. Do tego świat przedstawiony również zasługuje na uwagę - Hiszpania opisana jest bardzo szeroko, wielokulturowo, a i tematy społeczne, jakie przy okazji porusza, są współcześnie istotne. Myślę, że nie przesadzę, gdy powiem, że jest to najlepszy tom z trzech, jakie do tej pory ukazały się na naszym rynku. I z niecierpliwością czekam na czwarty!