Kobieta ze szkła Caroline Lea

Książka

Rósa, młoda kobietka decduje się na bardzo odważny krok. Po śmierci jej ojca postanawia opuścić rodzinny dom i ukochanego Palla, po to by zamieszkać ze swoim mężem, w jego rodzinnej wiosce. I może nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że Jón Eiríksson, o którym mowa, to starszy, zimny i bardzo skąpy w uczuciach mężczyzna. Biedna kobieta w zasadzie pełni funkcję jego gosposi aniżeli żony. To słodko-gorzka historia, która choć ma zabarwienie fantastyczne, jest bardzo życiowa. Zachęcam do jej przeczytania.

Polecam tę książkę, każdemu kto ma ochotę zagłębić się w dosyć niecodzienny klimat. Islandia niewyobrażalnie mroźna, otulona wiatrem, loddem i mrocznymi intrygami, które sprawiają, że czytelnik sam kostnieje wgryzając się w tę opowieść coraz bardziej. 

Spodobała mi się ta nieczywista, magiczna aura towarzysząca całej opowieści. Niezbyt przepadam za taką literaturą, natomiast ta ksiażka zdecydowanie do mnie przemówiła. Czytanie jej to sama przyjeność.

Książka zapowiada się bardzo ciekawie i tajemniczo ! Jest na początku mojej listy książek do przeczytania

Uwielbiam książki, których akcja osadzona jest w dalszej przeszłości. Tym bardziej jeśli są to powieści o tematyce kryminalnej. Czekam na premierę książki z niecierpliwością. Będzie to idealna lektura na zimne wieczory przed kominkiem 

Przeczytałem pierwszą powieść pisarki, ktora bardzo przypadła mi do gustu. Znalazłem w niej wszystko czego mi potrzeba: bohaterowie, których da się lubić, wartka akcja, piękny język. Dlatego oczekuję teraz na jej kolejne pozycje. Myślę, że ta książka będzie rownie dobra jak nie lepsza.

Świetna książka, jakich mam wrażenie teraz niewiele się pisze. Fantastyczna, inspirująca i przeszywająca chłodem Islandia, piękna młoda kobieta i tajemniczy mężczyzna, który z rozsądku staje się jej mężem. Do tego masa tajemnic i nieoczywistych zwrotów akcji, czego chcieć więcej? Dla mnie rewelacyjna, wciągająca i niesamowicie skonstruowana fabuła, do tego barwni i intrygujący bohaterowie. Serdecznie polecam :)

Dawno nie czytałam książki, której akcja działaby się przed tyloma laty, co była dla mnie ciekawa odmianą, do tego Islandia, gdzie nigdy niebyłam, a bardzo zawse chciałam, no cóż, urzekło mnie to wszystko i dałam się porwać fabule, losom głównej bohateriki Rósy i wszelkim zawirowaniom w jej życiu.Bardzo dobra, interesująca i wciągająca powieść.  

Rósa nie ma łatwego życia, niespodziewanie umiera jej ojciec i musi jakoś utrzymac siebie i chorującą matkę. Choć uczucia do jej przyjaciela nie umierają, to rozsądek podpowiada jej, aby poślubiła w zasadzie nieznajomego starszego meżczyznę, z którym nic ją nie łączy. Tak zaczy sie ciąg na nowo odkrywanych tajemnic, spisków, trupów w szafach, a mroźna i odległa Islandia wciąga nas coraz to bardziej z każdą kolejną stroną. Jest coś magicznego w tej opowieści, która niedość, że właśnie na odległej wypie to jeszcze pod koniec XVII wieku. Autorce rewelacyjnie udało sie oddać ten klimat, opisy zachwycają, a cała opowieść jest niczym baśń o pięknej, szklanej i kruchej kobiecie wciągniętej w macki tajemnic i mroku. 

Opowieść jest bardzo nieoczywista. Dużo się dzieje przez co jest ona bardzo ciekawa. Zakończenie jak dla mnie bardzo zaskakujące i niespotykane. Ale niestety nie zgradze Wam tego. Musicie sami o tym przeczytać :)