Czarna loteria Tess Gerritsen Książka

W tej książce nie znajdziemy Gerritsen, którą znamy z morderstw i sekcji zwłok opisanych ze szczegółami. Jednak to nie sprawia, że książka jest zła. Podobała mi się intryga, kłamstwa, zawiłości i rozwiązywanie tego wszystkiego przez główną bohaterkę. W tle znalazł się oczywiście przystojny mężczyzna, ale na szczęście romans nie przeważył kryminału.

Książka lekka i przyjemnie się ją czytało. Zawarte w powieści zabójstwa trzymają w napięciu przez wszystkie strony. Jak to w twórczości Tess Gerritsen nie mogło zabraknąć namiętnego romansu dwojga "wrogów" i końcowej sielanki. Mimo to, książka jest przede wszystkim kryminałem, a wątek romansu jest jedynie apetycznym dodatkiem :).Jest to kolejna powieść autorki, z którą mam do czynienia i muszę przyznać, że odstaje ona od wcześniejszych jej powieści, ale wciąż są w niej zachowane cechy charakterystyczne stylu Gerritsen.

Biorąc do ręki tą książkę Tess Gerritsen liczyłam na świetny kryminał. Jednak odrobinę się zawiodłam. Nie jest to książka pokrewna cyklowi Rizzoli/Isles. Jest ona raczej romanse z wątkiem kryminalnym. W sumie czyta się lekko i szybko, jednak wolę Gerritsen w tradycyjnym wydaniu. Fabuła ciekawa i co najważniejsze dla mnie - pozytywne zakończenie. Dla odprężenia po cięższych pozycjach w sam raz.

Biorąc do ręki tą książkę Tess Gerritsen liczyłam na świetny kryminał. Jednak odrobinę się zawiodłam. Nie jest to książka pokrewna cyklowi Rizzoli/Isles. Jest ona raczej romanse z wątkiem kryminalnym. W sumie czyta się lekko i szybko, jednak wolę Gerritsen w tradycyjnym wydaniu. Fabuła ciekawa i co najważniejsze dla mnie - pozytywne zakończenie. Dla odprężenia po cięższych pozycjach w sam raz.

Książka lekka i przyjemnie się ją czytało. Zawarte w powieści zabójstwa trzymają w napięciu przez wszystkie strony. Jak to w twórczości Tess Gerritsen nie mogło zabraknąć namiętnego romansu dwojga "wrogów" i końcowej sielanki. Mimo to, książka jest przede wszystkim kryminałem, a wątek romansu jest jedynie apetycznym dodatkiem :).Jest to kolejna powieść autorki, z którą mam do czynienia i muszę przyznać, że odstaje ona od wcześniejszych jej powieści, ale wciąż są w niej zachowane cechy charakterystyczne stylu Gerritsen.

W tej książce nie znajdziemy Gerritsen, którą znamy z morderstw i sekcji zwłok opisanych ze szczegółami. Jednak to nie sprawia, że książka jest zła. Podobała mi się intryga, kłamstwa, zawiłości i rozwiązywanie tego wszystkiego przez główną bohaterkę. W tle znalazł się oczywiście przystojny mężczyzna, ale na szczęście romans nie przeważył kryminału.