Koszyk 0
Opis:
Bohaterką Wytwórni Wód Gazowanych jest nestorka rodziny Eleonora Jarecka, de domo Pstrońska, którą czytelnik poznaje jako Babkę w chwili jej gwałtownej i tajemniczej śmierci. Potem narracja cofa się o sto lat do momentu narodzin, dzieciństwa, czasu pierwszych miłości, małżeństwa i walki – nie zawsze etycznymi środkami – o dobre życie w czasach realnego socjalizmu. Relacje Eleonory z innymi nigdy nie są letnie, zawsze pragmatyczne, jak w przypadku ocalałego z zagłady Żyda Bluma ... w którego domu zamieszkuje z rodziną, połączona więzią niechęci, poczucia winy, interesów i umiejętnością manipulowania ludźmi. To jego właśnie Eleonora namówi do reaktywacji zniszczonej wytwórni wód gazowanych. Ale okaże się, że wszystko ma swoją cenę. Czasem bardzo wysoką. Czytaj dalej >> << Zwiń
  • MG
  • miękka
Mniej Więcej
  • Dorota Combrzyńska-Nogala
  • 2012
  • 0
  • 496
  • 205
  • 145
  • *, 97883-7779-0663
  • 9788377790663
  • ZAKBD

Recenzje czytelników

Ciekawa pozycja

Ocena:
Autor:
Data:
Bohaterką opowieści jest Eleonora, Lenka, Lenorka… ale zawsze ta sama osoba, młoda, przedsiębiorcza, zawsze wiedząca, czego chce. Poznajemy ją właściwie od początku, narodziny, chrzest (z przygodami) dzieciństwo naznaczone wojną, potem chwila oddechu i kolejna wojna, którą Eleonora przeżywa już jako młoda kobieta. I w końcu – czas po wojnie, kiedy zawsze pragmatyczna Lenorka usiłuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości i… jakoś jej się to udaje, choć kombinacje stosuje iście alpejskie ...

Trzeba przyznać, że sama Eleonora budzi tylko częściową sympatię. Pragmatyzm w jej wykonaniu oznacza czasem zbyt wielką ugodowość wobec włądzy i wobec życia…, ale zaznaczam, że to tylko w moim mniemaniu. Podziwu godne jest (choć wzbudza też trochę litości) jej pożycie z mężem, nijak nie mogącym przystosować się do nowego świata, żyć jednak jakoś trzeba, więc rolę różowych okularów przejmuje u niego alkohol i tak do samego końca… Choć miewa przebłyski rozsądku, zwłaszcza dzięki wnuczce, Sarze. Od pewnego momentu opowieść ma dwie bohaterki, Eleonorę i Sarę. Na początku Eleonorę (jeszcze wciąż młodą, umówmy się) i całkiem małą Sarę, potem Sara jest już dorosłą kobietą, a Eleonora – zupełnie starą kobietą, prawie 100-letnią apodyktyczną Babką. Mimo ogromnej miłości wnuczki do dziadka, to, jak się okazuje, z Babką łączą ją szczególne więzy. I do końca pod jednym dachem, ta „trudna” wnuczka, sprawiająca zawsze problemy i Babka, wiecznie panująca, coraz grubsza królowa kuchni. Jakże różne, a jak bardzo podobne i jak bardzo znajdujące wspólny język i… zamiłowanie do opowieści…
Druga część historii, kiedy Eleonora wspomina swoje życie, rozpamiętuje, opowiada i usiłuje je poprzez te opowieści prowadzone z Sarą uporządkować, jest nieco chaotyczna. Trochę mniej wciągająca, choć też ma swój urok. Chwytają za serce, a także i bawią szczególnie modlitwy Babki…
A jednak czegoś mi tu brakowało… Czego?
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.