Koszyk 0
Opis:
Audiobook CD mp3. Czyta Krystyna Czubówna. Czas nagrania 14 godzin 28 minut. Wojna nie ma w sobie nic z kobiety była gotowa już w 1983 roku. Dwa lata przeleżała w wydawnictwie. Autorkę oskarżono o "pacyfizm, naturalizm oraz podważanie heroicznego obrazu kobiety radzieckiej" ... W okresie pieriestrojki książka prawie jednocześnie ukazywała się w odcinkach w dwóch rosyjskich czasopismach: "Oktiabr" i "Roman-gazieta" i została opublikowana w dwóch wydawnictwach: mińskim Mastackaja Litaratura oraz moskiewskim Sowietskij Pisatiel. Łączny nakład wyniósł prawie dwa miliony egzemplarzy. Na podstawie książki powstał cykl filmów dokumentalnych, wyróżniony m.in. Srebrnym Gołębiem na Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Animowanych w Lipsku. Jegor Letow, założyciel i wokalista legendarnego rosyjskiego zespołu punkrockowego Grażdanskaja Oborona, napisał piosenkę zainspirowaną książką Aleksijewicz. Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Swietłana Aleksijewicz
  • 0
  • 186
  • 136
  • 9788375363944
  • ZAK0C

Recenzje czytelników

Kobieta na wojnie

Ocena:
Autor:
Data:
Wspaniała, mocna książka wybitnej białoruskiej dziennikarki Swietłany Aleksijewicz to bardzo dobrze napisany reportaż składający się z kilkudziesięciu wywiadów z kobietami, które przeżyły II wojnę światową.
Osoby wypowiadające się na łamach książki to postacie autentyczne, które kiedyś walczyły jako snajperzy, pilotki, sanitariuszki, łączniczki, strzelały jak mężczyźni, a nawet prowadziły czołgi. Wszystkie bohaterki opowiadają o swoich przeżyciach z okresu II wojny światowej ... a zwłaszcza ataku Niemiec na Rosję w 1941 roku.
Opowiadają w jaki sposób trafiły do armii, jakich bohaterskich czynów dokonały, jak to odbyło się na ich psychice i przede wszystkim zdrowiu, jak były traktowane przez żołnierzy, jak radziły sobie w trudnych warunkach bojowych. Każde wspomnienie - bardzo poruszające.
Najbardziej mnie, jako psychologa zaciekawiło to jak sobie poradziły już po zakończeniu wojny: jak wyglądały ich małżeństwa, wychowanie dzieci, dalsze życie - mając na koncie niejednokrotnie kilka morderstw.
Kobiety teraz już 70-80 latki opowiadają m.in. o swojej nienawiści do koloru czerwonego, o wstręcie do mięsa kurzego (które jest podobne do ludzkiego), o wstręcie również do zapachu ziemi, i zachodu słońca przypominającego pożar.
W książce znajdziecie wiele poruszających zdań, a także z pewnością niejedno wspomnienie bohaterek zapadnie wam w pamięć. Nie ma mowy tu o upiększaniu zjawiska śmierci.
Szczerze polecam również ze względu na niezwykle obrazowy styl pisania autorki.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Opowieść, która wstrząsa do głębi

Ocena:
Autor:
Data:
Trudno mi dzielić się wrażeniami po poznaniu tej książki, gdyż wstrząsnęła ona mną do głębi. To z całą pewnością jeden z najlepszych dokumentów o okrucieństwie i absurdzie drugiej wojny światowej.

Relacje kobiet, które walczyły, pracowały jako sanitariuszki i lekarki, żołnierskie praczki, szwaczki i pomocnice do wszystkiego, są tak poruszające, że nieraz musiałam przerwać słuchanie audiobooka, bo w takiej formie poznałam tę książkę.

Autorce udało się dotrzeć do kobiet ... które po latach z bólem i wzruszeniem wspominały wojenne przeżycia. Jedne mówiły o wojennym koszmarze z opanowaniem i rezygnacją, inne z wciąż żywym żalem, niepokojem, strachem...
Niemal każda podkreślała, jak trudno znaleźć słowa na opisanie piekła, które przeszły. A jednak udało im się w prosty, a jednocześnie porażający sposób opowiedzieć o tym piekle na ziemi.

W tych wspomnieniach wojna jawi się jako największe zło na świecie, w którym nie ma miejsca na sentymenty i uczucia. A jednak niemal każda z bohaterek nosi w swoim sercu jakieś ciepłe wspomnienie miłości, przyjaźni, poświęcenia, krótkiej radości, czyjegoś uśmiechu, ciepłego gestu...

W opisywanym przez kobiety świecie wojenne okrucieństwa przeplatają się z sytuacjami zupełnie do wojny niepasującymi. Jak bowiem pogodzić frontową codzienność z chęcią umalowania sobie ust, zakręcenia loków czy założenia czystej i pachnącej bielizny? Jak mają się do śmierci myśli o zwiewnych sukienkach, które nosiło się przed wojną?

Kobiety z książki Swietłany Aleksijewicz pochodzą z różnych środowisk społecznych i zawodowych. Łączą je wojenne przeżycia, z których nie potrafią otrząsnąć się nawet po wielu latach. Wciąż prześladują je koszmary, zapach krwi nawet na jawie, podświadomy lęk przed czerwonym kolorem, który nadal kojarzy im się tylko z krwią.
Wspólne są też najczęściej jakże tragiczne powojenne losy tych kobiet - odstawionych na boczny tor, bo już niepotrzebnych, niedocenionych, zapomnianych... Zwykle lekceważonych przez frontowych kolegów, którzy po powrocie z wojny zachowywali się tak, jakby zapomnieli, jak wiele zawdzięczali swoim towarzyszkom niedoli. Pogardzanych przez tych, którzy przypinali im łatkę frontowych dziwek...
Zmuszonych do milczenia, bo problemy, o jakich opowiedziały autorce książki, przez wiele lat były (i często są do dziś) tematami tabu.
To dlatego kobiety mówią o sobie, iż po drugiej wojnie światowej musiały stoczyć kolejny bój - o swoje dobre imię, o pamięć i prawdę. Wiele nie miało na to sił. Odnalazły ją w sobie dopiero po spotkaniu z S. Aleksijewicz. Sporo bohaterek zachowało anonimowość, nie chcąc narażać siebie i swoich bliskich na społeczny ostracyzm, gdyż w ich kraju wciąż pokutuje mit wielkiego zwycięstwa Armii Czerwonej, w którym nie ma miejsca na słabości, strach, ból i niewygodne tematy. A tych ostatnich nie brakuje. Niektóre z kobiet mówią szczerze o gwałtach, jakie Rosjanie popełniali nie tylko na Niemkach, ale i na swoich frontowych koleżankach.

W książce wstrząsa także obraz komunistycznej indoktrynacji - wiele kobiet poszło na wojnę jako ochotniczki, by "walczyć za ojczyznę i Stalina". To było ich największe młodzieńcze patriotyczne marzenie. Dopiero w okopach, na polu walki, w polowych szpitalach zaczynały pojmować, że były tylko armatnim mięsem i pionkami na wojennej szachownicy.
Dla niektórych kobiet wojna pozostaje jednak ...najcenniejszym wspomnieniem z młodości, którym wciąż się karmią. Nawet te z kobiet, które były po wojnie represjonowane, których bliscy padli ofiarami polityki stalinowskiej, po latach mówią o wojnie jako o czasach, w których potrafiły się odnaleźć, gdyż wykonywały rozkazy i czuły się potrzebne. Potem nie umiały zaakceptować pokojowej rzeczywistości, odrzucenia, piętna frontowych łatwych dziewczyn.

W książce poraża nie tylko treść. Wstrząsające jest to, że kobiety mówią o najstraszniejszych przeżyciach prostym językiem. Nie ma w nim emocjonalnych ozdobników, metafor, rozbudowanych opisów. Jest język surowy i zimny, niemal ascetyczny. Nie brak w nim jednak sformułowań, które zapadają w pamięć i przerażają swoją obrazowością.

Chylę nisko czoło przed Swietłaną Aleksijewicz - za to, że udało jej dotrzeć do setek ofiar, że umiała skłonić je do jakże trudnych zwierzeń, że stworzyła arcydzieło literatury faktu, które zapada głęboko w pamięć.

Na zakończenie dodam jeszcze, iż był to mój pierwszy audiobook. Trochę obawiałam się, jak odbiorę czytanie takiej książki przez Krystynę Czubówną, której głos dotychczas kojarzył mi się z filmami przyrodniczymi. Teraz kojarzy mi się już jednak z poznanym dokumentem - odczytanym z wyczuciem, w sposób przekonujący i emocjonalny.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.