Koszyk 0
Opis:
Jakobina zostaje żoną księcia Bedfordu, angielskiego regenta Francji, który wprowadza ją w tajniki nauki i alchemii. Gdy się okazuje, że książę interesuje się żoną tylko ze względu na jej zdolność przepowiadania przyszłości, Jakobina znajduje pociechę w młodym giermku, Ryszardzie Woodville'u. Gdy Jakobina zostaje młodą zamożną wdową, kochankowie pobierają się w sekrecie, po czym udają się na dwór młodego Henryka VI ... gdzie Jakobina stanie się najbliższą i najbardziej zaufaną przyjaciółką królowej Małgorzaty Andegaweńskiej. Wkrótce Woodville'owie zyskują prominentną pozycję na dworze Lancasterów, jednakże Jakobina przeczuwa narastające zagrożenie ze strony poddanych szykujących się do buntu. Kiedy król popada w stan tajemniczego snu, w królestwie następuje podział na dwa rywalizujące obozy: królowej Małgorzaty i jej niegodnych zaufania faworytów oraz Ryszarda, księcia Yorku grożącego zawłaszczeniem korony. Jakobina wkracza na zdradziecką ścieżkę wiodącą za linie wroga, gdy bezpieczeństwo jej rodziny i rządów Domu Lancasterów wisi na włosku. Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Philippa Gregory
  • 2012
  • 1
  • 544
  • 230
  • 155
  • 978-83-245-7976-1
  • 9788324579761
  • ZAJTM

Recenzje czytelników

Książka, od której nie można się oderwać!

Ocena:
Autor:
Data:
Małżeństwo z przymusu musi być rzeczą straszną. Trudno bowiem jest wieść życie u boku osoby całkowicie obcej i być może dla nas okrutnej. Niestety w przeszłości aranżowane przez rodziców związki były codziennością, szczególnie wśród królewskich rodów dla których były one formą zawiązania pokoju pomiędzy dwoma skłóconymi państwami bądź po prostu szansą na polepszenie swego dotychczasowego materialnego statusu.

Jakobina Luksemburska, jak twierdzi legenda ... wywodzi się z pradawnego rodu wodnej bogini Meluzyny. W związku z tym dziedzictwem dziewczyna posiada nadnaturalne umiejętności, do których zaliczyć można przepowiadanie przyszłości czy wyczuwanie śmierci. To właśnie jej nadzwyczajne zdolności sprawiły, że owdowiały i zafascynowany alchemią Jan Lancaster postanawia wziąć ją za drugą żonę. Biorąc pod uwagę jego wysoką społeczną pozycje i niewątpliwe korzyści, jakie niesie za sobą przyszły związek, rodzice dziewczyny od razu zgadzają się na oddanie ręki szesnastoletniej córki księciu Bedfordu. Jednak wspólne pożycie pary nie trwa długo. Dwa lata po ślubie Jan umiera, a Jakobina jako młoda wdowa popełnia mezalians i w sekrecie poślubia giermka swego zmarłego męża, którego od pierwszej chwili pokochała prawdziwą miłością.

Trudno jest choć pokrótce opisać zdarzenia mające miejsce w powieści. Życie Jakobiny to bowiem pasmo przygód. Ponad pięćset stron książki jest przepełnionych stałą akcją, wśród której nie ma ani chwili czasu na nudę. Bardzo podobało mi się włączenie do fabuły wątku fantastycznego, nadał on powieści zupełnie nowego, ciekawszego wymiaru. Ważnym atutem powieści są niezwykle sympatyczni bohaterowie. Mimo upływu akcji, która obejmuje okres ponad dwudziestu lat, bohaterowie wciąż pozostają w wyobrażeniach czytelnika tak samo młodzi jak na samym początku. Nie spodobał mi się jedynie fakt, że po małżeństwie z Ryszardem Woodvillem Jakobina stała się maszynką do rodzenia dzieci. Zadziwił mnie też sposób ich wychowywania, a raczej jego brak. Powiem w owych czasach wysoko urodzone kobiety takie jak księżna Luksemburska po narodzinach potomka oddawały go w ręce doświadczonej mamki, a same wracały na królewski dwór, aby służyć królowej.

„Władczyni rzek” niesamowicie mnie pochłonęła. Z racji tego, że zaczęłam ją czytać w okresie matur, wręcz bałam się po nią sięgać! Wszystko spowodowane było tym, że gdy tylko rozpoczynałam lekturę, całkowicie się w niej zatracałam, a cały otaczający świat jakby przestawał istnieć, ja tymczasem przenosiłam się daleko wstecz do XVwiecznej Anglii, ogarniętej wewnętrznym chaosem. Dlatego też, gdy przyszedł weekend zamiast uczyć się prezentacji na ustny egzamin z języka polskiego, ja siedziałam nosem w książce pani Gregory.

Zaciekawiona historią Jakobiny Luksemburskiej, ukazaną przez Philippę Gregory, postanowiłam poszperać trochę w Internecie w poszukiwaniu prawdziwych faktów z życia owej księżnej. Jak się okazało, pochodząca z Kenii pisarka, w dużej mierze skrupulatnie oddała w swojej książce rzeczywiste fakty z życiorysu wdowy po Janie Bedfordzie. Nie obyło się jednak bez paru zmian. Przede wszystkim nie zgadza się kolejność przychodzenia na świat poszczególnych dzieci Jakobiny i ich ilość. Aczkolwiek wydaje mi się, że nie są to informacje nadto istotne, które w jakikolwiek sposób wpłynęłyby na bieg akcji. Co więcej wyżej wspominałam, że zirytował mnie fakt posiadania przez księżnę aż tak licznego potomstwa, tymczasem wikipedia informuje jakoby Jakobina miała jeszcze więcej dzieci niż pisała o tym Philippa Gregory!

Z twórczością Philippy Gregory zetknęłam się po raz pierwszy, jednak jestem nią całkowicie oczarowana! Z serią o Wojnie Dwu Róż z całą pewnością postaram się jak najszybciej zapoznać. Co więcej nie mam najmniejszych wątpliwości, co do tego czyje książki znajdą się na mojej czytelniczej liście powieści koniecznych do przeczytania.
www.public-reading.blogspot.com
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Intrygująca historia Jakobiny Luksemburskiej

Ocena:
Autor:
Data:
Bohaterka trzeciej książki z cyklu Wojny Kuzynów – Jakobina Luksemburska była na dworze króla jedynie dworką, obserwatorką. Ale jej historia okazała się nadzwyczaj interesująca, godna osobnej, opasłej powieści.
Władczyni rzek opowiada nieznaną historię Jakobiny Luksemburskiej, angielskiej księżnej, a później także królowej matki. Była kobietą, która sama kierowała swoim losem, nie bacząc na przeciwności. Żyła w świecie mężczyzn, a jednak udało jej się ukształtować losy swojego rodu tak ... aby wynieść go na wysokości.
Tytułem wstępu: Jakobina poślubia księcia Bedforda, jako piętnastoletnia dziewuszka, stając się tym samym najpotężniejszą kobietą Francji i drugą w Anglii. Ale jej przeszło dwa razy starszego męża interesują wyłącznie magiczne zdolności Jakobiny, które podobno odziedziczyła po Meluzynie, legendarnej założycielce rodu. Księżna zostaje zapoznana przez męża z tajnikami alchemii oraz rozległą wiedzą ze świata nauki, który chłonie jak gąbka. Po krótkim małżeństwie Jakobina wraca do Anglii, gdzie zakochuje się w giermku swojego zmarłego męża. Pobierają się w tajemnicy, a dzięki przychylności króla winy są im wybaczone i zaczynają życie od nowa. Tym samym Jakobina trafia na dwór królewski pod skrzydła królowej Małgorzaty, a jej mąż staje się narzędziem w ręku króla Henryka VI. Oboje, choć wykonujący zupełnie inne zadania, pracują na rzecz Lancasterów. Jednak gdy zaostrza się konflikt pomiędzy królową a inną gałęzią królewskiego rodu, Jakobina zaczyna dostrzegać zło, jakie niesie ze sobą wojna i zniszczenie. Potajemnie wkracza na zdradziecką ścieżkę, aby uchronić swoich bliskich przed nadciągającą burzą.
Władczyni rzek, to trzeci tom w cyklu Wojny Kuzynów, znanej pisarki Philippy Gregory. Powieść stanowi ciekawy prequel do historii opisanej we wcześniejszych tomach Biała królowa oraz Czerwona królowa. Autorka przyznała, że historię Jakobiny wzięła na tapetę dopiero podczas pisania Białej królowej, czyli historii życia córki Jakobiny. Dlatego też powieść nie przedstawia całego życia księżnej, a jedynie historię do czasu spotkania Elżbiety z królem Edwardem IV.
Powieść jest bardzo rozległa, liczy sobie ponad 550 stron, ale nie jest to szokująca grubość, jeśli chodzi o biografię. Życie Jakobiny jest niezwykłą przygodą i pomimo opisaniu tylko jej części (do roku 1464), do tego okrojonej, to nadal jest to historia pełna akcji, spisków, wciągających opisów wydarzeń, a całość lekko doprawiona magią.
Autorka bardzo skrupulatnie przedstawia kolejne wydarzenia zgodnie z ich chronologią. Umiejętnie wplata swoje dobrze narysowane postacie w konkretne wydarzenia. Bardzo wiarygodnie i czytelnie oddaje panujące wówczas obyczaje oraz społeczne więzy i zależności pomiędzy konkretnymi warstwami społeczeństwa. Jak nikt potrafi połączyć wartką fabułę z faktami historycznymi, a bohaterów wpleść w wiecznie knute intrygi. Jakobina osobiście odczuwa na własnej skórze wszelkie efekty błędnej polityki dworu względem poddanych, co ostatecznie prowadzi do niemałego problemu, którego rozwijaniem zajmie się w innych tomach cyklu. Władczyni rzek bezbłędnie ukazuje genezę i zarzewie tego tragicznego konfliktu zwanego Wojną Dwóch Róż.
Jakobina jest również pewnym symbolem emancypacji kobiet, idealnym wzorem do naśladowania dla wielu niewiast, które niestety o jej pozycji mogły tylko marzyć. Aby w pełni zrozumieć złożoność ówczesnych dziejów należy pamiętać, że były to czasy bardzo surowe i niesprzyjające odmienności, czy też podążaniu za wiedzą. Nawet posiadanie grządek z ziołami w ogródku mogło być poczytane, jako czarnowidztwo i uprawianie magii, za co można było szybko trafić na stos. W tym przypadku autentyczna historia Eleonory Cobham powinna być traktowana, jako przykład ciemnoty i zabobonu w ówczesnych czasach. Jakobina była jakby pionierką i przedstawicielką tych, które postawiły się dominacji mężczyzn i odniosła sukces.
Powieść poprowadzona mistrzowsko. Jednak w błędzie jest ten, kto myśli, że jest to kolejne ckliwe romansidło. Gregory rezygnuje z wszelkich typowych dla literatury kobiecej elementów, choć to książka napisana przez kobietę, z punktu widzenia kobiety i ku pokrzepieniu kobiet. Jest to powieść pełna prawd o ludziach, nienasyconej żądzy władzy, współczucia, namiętności i miłości do rodziny.
Powieść cieszy oko również wizualnie. Książkę miło się czyta ze względu na czytelną czcionkę i duże odstępy pomiędzy linijkami. Dodatkowo treść wzbogacona jest mapami i drzewem genealogicznym Jakobiny oraz rodów Lancasterów i Yorków. Dla nieznających tajników historii Wojny Dwóch Róż zamieszczono dwie mapki – Anglii oraz posiadłości angielskich we Francji. Także okładka robi odpowiednie wrażenie i sprawia, że seria ciekawie prezentuje się na półce.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena