Koszyk 0
Opis:
Poznaj niszczycielską siłę zakazanej miłości Mroczne wrzosowiska Yorkshire są świadkiem miłości Cathy i Heathcliffa. Jednak uczucie, które wybucha między nimi, przynosi im tylko ból i cierpienie. Namiętność przegrywa z rozsądkiem - Catherine wychodzi za innego mężczyznę. Oszalały z bólu i upokorzenia Heathcliff nie zamierza się poddać, a chęć zemsty staje się sensem jego życia. Czy nad Wichrowymi wzgórzami ciąży fatum niespełnionej rozpaczliwej miłości? Namiętność ... zdrada i groza - Emily Bront- była pierwszą kobietą, która ośmieliła się pisać w tak odważny sposób. Wielokrotnie ekranizowana powieść wciąż porusza miliony czytelników i wzbudza ogromne emocje. "Wichrowe wzgórza" - obok "Przeminęło z wiatrem" i "Anny Kareniny" - okrzyknięto jedną z największych historii miłosnych wszech czasów. Czytaj dalej >> << Zwiń
  • Znak
  • miękka
Mniej Więcej
  • Emily Bronte
  • 2013
  • 1
  • 384
  • 197
  • 127
  • 978-83-240-2076-8
  • 9788324020768
  • ZAYBE

Recenzje czytelników

Wichrowe wzgórza

Ocena:
Autor:
Data:
Nie będę pisała, że ,,Wichrowe Wzgórza” to pozycja, którą chciałam przeczytać już od dawna, gdyż wcale tak nie było. Zainteresowana nią po części przez blogową koleżankę postanowiłam się z nią zapoznać i dowiedzieć, czym interesują się miliony ludzi na całym świecie. Początek niespecjalnie mnie zachwycił, jednak brnęłam dalej i zrozumiałam ten zachwyt!

Historia nieszczęśliwej miłości i zemsty została opowiedziana przez gospodynię, Ellen ... która doskonale znała wszystkich członków zajścia i opowiedziała je przybyszowi, który wynajmował posiadłość. Dawno temu Cathy i Heathcliff spędzali razem dzieciństwo, byli sobie bardzo bliscy. Z czasem jednak się poróżnili i bohaterka, chcąc zrobić na złość przyjacielowi wyszła za mąż za Edgara Lintona. Miłość ta nie była szczęśliwa, lecz nie było już odwrotu. Czy decyzje przez nich podjęte były słuszne? Do czego zdolny był Heathcliff, aby zemścić się za zdradę ukochanej?

Początek książki nie specjalnie mnie zainteresował. Był on wprowadzeniem do losów głównych bohaterów. Zostały w nim zawarte liczne przemyślenia i przeżycia pana Lockwooda, który dzierżawił Drozdowe Gniazdo. Następnie przez większość książki zostały opisane losy głównych bohaterów opowiadane przez gospodynię. Były one czasem przerywane, jednak nie za często, co bardzo mi odpowiadało.

Książka z pewnością napisana jest językiem starodawnym, problemy i sytuacje w niej zawarte różnią się od teraźniejszych. Ludzie wtedy również byli przebiegli, bez skrupułów i zdolni do zemsty lub głębokiej i niepowtarzalnej miłości. Bohaterowie na naszych oczach przechodzili metamorfozy pod wpływem swoich krewnych i otoczenia, w którym żyli. Młody Linton przez ojca zmienił się nie do poznania, martwił się tylko o siebie, co może być zrozumiałe, biorąc pod uwagę warunki, w których przyszło mu żyć.

Po niezbyt zachęcającym początku postanowiłam dać pozycji szansę. Z czasem fabuła zaczęła toczyć się swoim, dość powolnym rytmem, który mi w zupełności odpowiadał. Całość napisana w sposób prosty, niektóre śmieszne momenty przeplatały się z tymi, gdy miałam ochotę odłożyć ze względu na opisywane w niej okrucieństwo. Nie jest to powieść, którą przeczyta się szybko i jednym tchem. Mi jej lektura zajęła kilka dni, choć specjalnie długo nie czytałam każdego dnia. Nie jest szczególnie wciągająca, jednak ma w sobie to ,,coś”, co sprawia, że czytelnik chce poznać dalsze losy bohaterów.

Nienawiść może czasem zrujnować życie nie tylko nasze, lecz także naszych krewnych i bliskich osób z naszego otoczenia. Wyznając to uczucie należy pamiętać, że nie cierpimy przez to tylko my, lecz także nasi najbliżsi. Nienawiść głównego bohatera doprowadziła do tego, że wszyscy go znienawidzili, obawiali się go, lecz prawie nikt nie darzył go szczerą miłością i zaufaniem. Jedynie kilka osób było do niego tak przywiązanych, że nie chciało słuchać na jego temat żadnych niepochlebnych opinii.

Pozycja Emily Jane Brontë nie od razu stała się sławna, przygniotły ją sukcesy siostry, która także pisywała. Obecnie przystaje obok takich dzieł, jak ,,Anna Karenina” Lwa Tołstoja, która także zasługuje na swoją uwagę. Temat nieszczęśliwej miłości poruszany był nie raz i uważam, że wyżej wymienione pozycje można uznać za ponadczasowe i wieczne.

,,Wichrowe Wzgórza” to z pewnością niełatwa powieść, jednak moim zdaniem warto ją przeczytać. Całość utrzymana została w XIX-wiecznym stylu, więc miłośnicy tego okresu będą tą powieścią zachwyceni. Ja także z pewnością nie raz jeszcze wrócę do niej, gdyż na zawsze zostawiła ślad w mojej czytelniczej przygodzie.

Moja ocena: 8,5/10
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Rozczarowanie

Ocena:
Autor:
Data:
Do tej lektury podeszłam z dużym sercem. Gdzieś wyczytałam, że jest to pozycja obowiązkowa dla każdej kobiety. Ponadto przedstawia życie ludzi z przełomu XVIII i XIX wieku, które leżą w kręgu moich zainteresowań. Wzięłam więc ,,Wichrowe Wzgórza", przysiadłam i przeczytałam. Niestety, po lekturze nastąpiło ogromne rozczarowanie.
,,Wichrowe Wzgórza" to historia nieszczęśliwej miłość Heathcliffa i Cathy, którzy znają się i lubią od dziecka ... Dziewczyna dorasta i podejmuje decyzję o wzięciu ślubu z mieszkającym nieopodal Edgarem Lintonem, mimo że jej serce należy do Heathcliffa. Cathy nie może sobie jednak wyobrazić życia z nieokrzesanym i niewykształconym przyjacielem. Bierze ślub, a Heathcliff na parę lat znika z życia młodych małżonków. Kiedy wraca, życie państwa Lintonów zostaje wywrócone do góry nogami, rozpoczyna się tragiczny okres w historii rodziny...
Przebrnęłam przez tę lekturę, ale bez zachwytów. W tej książce zawarte zostały wszystkie tragiczne momenty w życiu rodziny: choroby, śmierć, alkoholizm, znęcanie się psychiczne i fizyczne... Dużo, naprawdę dużo tego. Co mnie najbardziej denerwowało to zachowanie kobiet w tej książce: najpierw Cathy, a później jej córki, również Catherine. Bohaterki wiecznie były niezdecydowane, manipulowały mężczyznami, nie potrafiły wykazać pokory, a w konsekwencji swojego zachowania, same pakowały się w nieustanne kłopoty. Jedynie mężczyźni: mściwy Heathcliff i dobry Edgar pozostawali niezmienni i podążali tą samą ścieżką.
Spodziewałam się miłosnej historii, a tymczasem ,,Wichrowe Wzgórza" to seria tragedii, w których miłości jest jak najmniej. Książka przepełniona jest momentami pełnymi okrucieństwa, ale w czasach nam współczesnych nie są one aż tak brutalne.
W tej lekturze nie podoba mi się również zakończenie. Zupełnie niekonsekwentne. Nagle dzieje się coś, co wszystko totalnie zmienia. Dla mnie to było zupełnie pozbawione realizmu. Jak zresztą połowa książki.
Na plus ,,Wichrowych Wzgórz" działa fakt, że czyta się ją bardzo szybko. Na szczęście.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.