Koszyk 0
Opis:
Jest takie miejsce, do którego trafiają niedoręczone listy, zawieruszone paczki, wiadomości, które rozpłynęły się w powietrzu. Istnieją oczy, które znają mowę wiatru i serca. „Co za głupota!” – powiedziałaby natychmiast Greta, trzynastolatka w glanach, która ucieka na swoim rowerze, gdy tylko ktoś zaczyna mówić o uczuciu. Nikt nie wie, że anielsko przystojny, szaleńczo tajemniczy Anselmo, przemierza Rzym na rowerze dostarczając dziwne przesyłki. Greta, chcąc odkryć jego sekret ... ląduje w niezwykłym warsztacie rowerowym. Im bardziej zbliża się do chłopca, tym bardziej oczywiste staje się, że ta dwójka ma ze sobą o wiele więcej wspólnego, niż tylko rowerowa pasja... Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Miriam Dubini
  • 2013
  • 190
  • 200
  • 150
  • 978-83-63579-16-6
  • 9788363579166
  • ZATOA
  • 10-13 lat

Recenzje czytelników

Wiatr

Ocena:
Autor:
Data:
Gdybym była w pracy, a z zawodu jestem księgareczką, postawiłabym tę książkę na półce z literaturą młodzieżową. Ale jestem w domu i „Wiatr” trafi na półkę książek ukochanych, oczywiście jak tylko nacieszy moje oczy swoją okładką.


Tak właśnie, zacznijmy od okładki: w błękicie i bieli tuż pod tytułem dziewczyna w glanach z przymkniętymi oczami opada na chmury, a wokół lśnią pióra. Sama okładka wystarczy, by zacząć marzyć ... A gdy dodamy do tego jeszcze treść…


Każda rzecz w naszym świecie ma swoje miejsce – jedne go szukają, inne wiedzą gdzie jest i podążają do niego, a jeszcze inne należy po prostu tam zanieść. Nawet te zagubione i zapomniane przedmioty mają swoją półeczkę we wszechświecie, a do nich należą niedoręczone wiadomości, listy i paczki. A gdyby tak te listy również miały swojego własnego listonosza? A może one już mają? I zdradzę wam, że nawet napisano o nim książkę – nazywa się „Wiatr”.
A Greta tylko kręci głową, wsiada na swój rower i jedzie spotkać się z wiatrem. Ma trzynaście lat i często patrzy w niebo, może tam znajduje odpowiedzi?


Tę książkę czyta się jednym tchem, a od stron wieje delikatny zefirek. Nie powiedziałabym, że „Wiatr” jest tylko dla młodzieży, bo sama nie potrafiłam się od tej historii oderwać. Napisana w lekki powietrzny sposób nie traktuje głównie o dojrzewaniu nastolatków i ich pierwszych miłościach. Owiewa te tematy jak delikatny wiatr, ukazując magię – tę prawdziwą i nieuchwytną.
Czytając o trzynastolatkach, miałam wrażenie, że czytam o kimś o wiele dojrzalszym. Ludzkie problemy młodzieńczego wieku zostały przedstawione jakoś inaczej, niebanalnie, nieprzyziemnie. A wszystko to zostało przekazane czytelnikowi pięknym językiem, przeplatanym z przemyśleniami, mądrymi myślami i nazwami wiatru.
Bo w tej książce każdy wiatr ma swoje znaczenie, rower ma imię, a niebo… Niebo jest cudem.


„Kto podniósł wzrok do nieba, szuka wśród chmur odpowiedzi, ponieważ na ziemi są same pytania…”

Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Zagubione wiadomości

Ocena:
Autor:
Data:
Zagubione wiadomości

„Powietrze przepełniają obrazy niewidoczne dla oczu. Jednak, jeśli znasz wiatr i umiesz słuchać jego głosu, może uda ci się dostrzec ślady słów przecinające niebo jak wstęgi świateł. To są zagubione wiadomości, nigdy nie wysłuchane zdania, myśli rzucone na wiatr. Powietrze utkane jest z cieniuteńkich nici, które czasem się zrywają. My potrafimy czytać z nieba, odnajdywać wiadomości, łączyć rozerwane nici i wytyczać nowe ścieżki przeznaczenia. My tworzymy idealne chwile ... ”*

Zastanawialiście się czasem co się dzieje z zagubionymi przesyłkami lub listami? Z tymi wiadomościami, które nie trafiły do adresata i przez to coś się w ich życiu zmieniło? Może przepadają bezpowrotnie, a może trafiają do pewnego miejsca i czekają na odpowiednią chwilę? Bo niektórych słów nie da się napisać po raz drugi, niektórych rzeczy nie da się podwoić, niektórych szans na zmiany nie da się powtórzyć… I tylko ten jeden list stworzy idealną chwilę w życiu.

Grata jest trzynastolatką, która wyróżnia się wśród swoich rówieśniczek. Inne dziewczyny ubierają się tak aby wyeksponować swoje piękno, ona ubiera glany, zwykłe spodnie i jakieś koszulki. Inne uśmiechają się ładnie i są miłe nawet gdy nie chcą, ona ma wiecznie niezadowoloną minę i zawsze mówi co myśli. Inne interesują się modą, makijażem i tym kto jest numerem jeden wśród chłopaków, ona zapina wokół kostki blokadę do roweru i ucieka na nim za każdym razem gdy odczuwa jakieś emocje lub ktoś o nich wspomina. Wszystko zmienia się jednak gdy poznaje Anselma, chłopaka, który tak jak ona kocha jazdę na rowerze. Od początku ją intryguje i wbrew samej sobie zbliża się do niego, gdy wraz z koleżankami próbuje odkryć jego tajemnicę.

Po powieść, która początkuję serię Wiatr sięgnęłam z czystej ciekawości. Wydawała się być inna pośród tych wszystkich książek o magicznych stworzeniach i podróżach w czasie. Choć nie wydaje się jest nietypowa i można nawet rzec, że oryginalna.

Miriam Dubini miała niewątpliwie dobry pomysł tworząc taką historię. Fabuła powieści jest ciekawie skonstruowana, a co ważniejsze jest czymś nowym na rynku wydawniczym. Wiele tematów już omawiano, ale nie przypominam sobie żebym czytała o czymś takim. Autorka pomiędzy niesamowite wydarzenia, które są wielką tajemnicą i bardzo ciekawią, wplotła szarą rzeczywistość dwóch nastolatków, których połączy coś więcej niż miłość do jazdy rowerem. Historia osadzona we Włoszech i opisana pięknym językiem. Opisy miejsc i wydarzeń pobudzają wyobraźnię i pozwalają wszystko zobaczyć. Autorka oprócz tajemnicy Anselma porusza takie tematy jak problem rozbitej rodziny, pierwszej miłości, próby odnalezienia się w świecie. Dubini zadbała o spójność fabuły, szczegółowe opisy oraz nutkę tajemnicy. Również postacie, które stworzyła są dopracowane, każda jest inna, posiada wady i zalety, jest realna.

Książkę czyta się szybko i przyjemnie, ale oprócz motywów zagubionych listów niczym innym mnie nie zaskoczyła. Cały czas są omawiane te same tematy i tylko sposób ich opisywania ratuje czytelnika przed znużeniem. Brakowało mi większego zaskoczenia i przeszkadzał fakt lekkiego „liźnięcia” tajemnicy Anselma, spokojnie można było rozbudować ten wątek. Nie wczułam się zbytnio w powieść, nie zżyłam się za specjalnie z bohaterami, ale nie mogę też powiedzieć, że książka była do niczego. Była naprawdę dobra, tylko, że zabrakło mi akcji, czegoś co by na dłużej przykuło moją uwagę do tej pozycji. Dużym plusem książki jest poetycki styl, jakim posługuje się autorka. Choć książka nie zaskoczyła mnie za specjalnie chętnie sięgnęłam po kontynuację i tak samo zrobię z kolejnymi – w jakimś stopniu jestem ciekawa ciągu dalszego.

Książkę tę mogę polecić zarówno młodszym jak i starszym czytelnikom. Ci pierwsi przeczytają o dobrze im znanych problemach, takich jaj pierwsza miłość czy próba dostosowania się do otoczenia. Z kolei ta druga grupa zostanie z pewnością oczarowana językiem jakim posługuje się autorka. Tajemnice, miłość i szlaki wytyczone w niebie.

*str. 103

http://zapatrzonawksiazki.blogspot.com/2013/08/zagubione-wiadomosci.html
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.