Koszyk 0
Opis:
Wdowa Couderc. Pracowita, energiczna, wyrachowana, mściwa. Gotowa na wszystko, byle tylko znienawidzona przez nią rodzina zmarłego męża nie odebrała jej domu. Beznadziejną miłością kocha syna, który bezustannie śle do niej z więzienia prośby o pieniądze. Jean Passerat-Monnoyeur. Pociągający, tajemniczy, niebezpieczny, nieobliczalny. Nieprzygotowany do życia na własny rachunek, po pobycie w więzieniu nie chce mieć nic wspólnego ze swoją bogatą i wpływową rodziną. Jeśli kogoś nienawidzi ... to przede wszystkim siebie. Nigdy nie nauczył się kochać. Nie spuszczała z niego uważnego spojrzenia, nic nie uszło jej uwagi, nieogolone policzki, jasne, niewidzące oczy, szary garnitur, zniszczony, ze śladami dawnej elegancji, lekkie pantofle. Pewnie poruszał się bezszelestnie, zwinny jak kot. I pewnie, poza siedmioma frankami pięćdziesiąt, które dał kierowcy w zamian za niebieski bilet, nie miał grosza w kieszeni. On też ją obserwował, mrużył oczy, jakby chciał się jej dokładniej przyjrzeć, a w pewnej chwili lekko skrzywił usta w uśmiechu. Przypadkowe spotkanie tych dwojga wydaje się dla nich początkiem lepszej przyszłości. Czy zdołają - wspólnie lub każde z osobna - rozpocząć życie od nowa? Czytaj dalej >> << Zwiń
  • WAB
  • twarda
Mniej Więcej
  • Georges Simenon
  • 2010
  • 1
  • 168
  • 202
  • 135
  • 97883-7414-8351
  • 9788374148351
  • Z7661

Recenzje czytelników

Nieczysta i znakomita książka

Ocena:
Autor:
Data:
Georges Simenon (1903 – 1989), francuskojęzyczny Belg to jeden z najpłodniejszych pisarzy w dziejach literatury. Napisał około czterystu pięćdziesięciu powieści i opowiadań, a jego książki wydano łącznie w nakładzie przeszło pięciuset milionów egzemplarzy! Pisał głównie kryminały, a popularność przyniósł mu cykl powieści o komisarzu Maigrecie. Jego twórczość chętnie wykorzystywana była przez twórców filmowych, dzięki czemu doczekał się aż dwudziestu pięciu ekranizacji ... Wśród nich była również „Wdowa Couderc”.
Wydawnictwo W.A.B. w swoim cyklu „Nowy kanon” postanowiło przybliżyć polskiemu czytelnikowi właśnie tę pozycję. Simenon napisał ją w 1940 roku, ale dopiero dwa lata później ukazała się drukiem, zaś w 1971 roku Pierre Granier-Deferre przeniósł ją na ekran. W rolę Jeana wcielił się as francuskiego kina Alain Delon.
Niemłoda już wdowa Tati mieszka z teściem w domku na wsi. Prowadzi wzorowe gospodarstwo, które zamierza przejąć po śmierci wbrew zakusom reszty rodziny zmarłego męża. Starzec wykonuje drobne prace za które otrzymuje wyżywienie i od czasu do czasu możliwość miłosnych igraszek z synową.
Pewnego dnia Tati spotyka Jeana, tajemniczego młodego mężczyznę jadącego autobusem bez jakiegokolwiek celu i bez grosza przy duszy. Zabiera go do siebie, daje mu pracę za dokładnie taką samą zapłatę, jaka należała się teściowi. Jean okazuje się zwolnionym z więzienia zabójcą, który uniknął kary śmierci wyłącznie dzięki kłamstwu. Wdowa z czasem ufa Jeanowi coraz bardziej, sympatia powoli przekształca się w miłość.. Zdaje sobie jednak sprawę, że wiekiem i urodą przewyższa ją Felicie, jej szesnastoletnia bratanica. Tati staje się zazdrosna, zresztą ma ku temu powody…
Książka toczy się w nieco sennym rytmie wiejskiego życia. Niewiele w niej akcji, dużo zaś przemyśleń bohaterów, a wszystko razem daje niesamowicie przytłaczający efekt. Pierwszy chyba raz spotkałem się z postaciami, które bez wyjątku były odrażające. Czytając czułem się wręcz zbrukany ich moralnością. Jednak samą powieść chłonąłem, nie mogąc się od niej oderwać.
Simenon w genialny sposób przedstawił ciepłą, spokojną wieś. Nie silił się na szczegółowe opisy, a jednak odnosiłem wrażenie, jakbym znajdował się w przedstawianych miejscach. Przy minimalnym wysiłku uzyskał wyjątkowo plastyczny obraz. O ile otoczenie było niezwykle kojące, to już bohaterowie stanowili kontrast. Każdy miał w sobie coś odpychającego i w zasadzie u nikogo nie znalazłem choćby jednej pozytywnej cechy. Mam nawet wrażenie, że książkę czytałem z takim napięciem, bo chciałem zobaczyć małe światełko w tunelu, jakiś ciepły odruch kogokolwiek. Jednak do samego końca niczego takiego się nie doczekałem. Zakończenie zaś, choć przewidywalne, wprowadziło mnie w nastrój przygnębienia.
Simenon stworzył prostą powieść o prostych ludziach. O ich pragnieniach i próbach osiągnięcia celu. Złe wybory i wulgarne metody prowadzą, przede wszystkim głównych bohaterów, do tragicznego finału. Każdy dostaje to na co sobie zasłużył i czego chyba tak naprawdę podświadomie oczekiwał. Ja byłem pod wielkim wrażeniem przede wszystkim niezwykłego kunsztu literackiego autora. Zaś stworzenie niezwykle realistycznych postaci było fenomenalne.
Książkę polecam wszystkim, którzy chcą zmierzyć się z trudną, psychologiczną powieścią podaną w przystępnej formie. Mimo ciężaru gatunkowego przechodzi się przez nią z niesamowitą łatwością. Jednak nie powinny jej czytać osoby o rozchwianej psychice. Wierzcie lub nie, ale po skończonej lekturze wszedłem pod prysznic, żeby zmyć z siebie nieistniejący brud, jaki pozostawili po sobie Tati, Jean i inni bohaterowie „Wdowy Couderc”!
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.