Koszyk 0
Opis:
„Niezależnie od tego, jak często go przeklinam, snooker jest grą, którą kocham nad życie”.Uzależnienie od alkoholu i narkotyków. Ojciec skazany za zabójstwo. Bolesne rozstanie z kobietą życia poznaną na spotkaniu anonimowych narkomanów... Bieganie, które okazało się ucieczką i szansą na lepsze jutro.Szczera spowiedź legendy snookera Ronniego O’Sullivana. Książ ... ka o smutkach i radościach życia – wielkich sukcesach, jak pięć tytułów mistrza świata czy maksymalny brejk wbity w rekordowym czasie, ale też spektakularnych klęskach. Nie tylko tych ponoszonych przy snookerowym stole.Bezkompromisowa opowieść nietuzinkowego sportowca. Autobiografia człowieka, który zrozumiał, że kiedy dzieje się źle, trzeba znaleźć coś, co nada życiu sens. Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Ronnie O'Sullivan, Simon Hattenstone
  • 2015
  • 1
  • 304
  • 205
  • 142
  • 9788379243297
  • 9788379243297
  • ZCL5G
  • niego

Recenzje czytelników

Nie tylko dla mołośników snookera

Ocena:
Autor:
Data:
Obowiązkowa pozycja nie tylko dla miłośników snookera. Pomijając fakt ,że Ronnie O'Sulivan to pięciokrotny mistrz Świata, pięciokrotny zwycięzca Masters, zawodnik który został wpisany do księgi Guinnessa za najszybciej wbitego maksa (maksymalna ilość punktów możliwa do zdobycia w jednym podejściu - 147) - wiele można by jeszcze wymieniać, to jest to przede wszystkim książka o życiu , o walce nie tylko przy zielonym stole ale o walce z samym sobą , ze swoimi słabościami , demonami przeszłości ...
Jedno jest pewne - po jej przeczytaniu inaczej spojrzymy na życie i ciągły running.. Na pewno bardziej optymistycznie
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Bieganie a snooker

Ocena:
Autor:
Data:
Nie będę udawać, że znam się na snookerze. Nie mam w sumie o nim pojęcia. Bilard to bilard, czyż nie? Zwykła rozrywka. Nigdy nie traktowałam go w kategoriach sportu i choć czasem natrafiłam na transmisję w TV nie ciągnęło mnie by zacząć oglądać. Zrządzenie losu sprawiło, że w moje ręce trafiła książka, dzięki której poznałam szalenie ciekawą postać nieśledzonej przeze mnie dyscypliny. Dlatego warto czytać książki sportowe ...

„W moim stosunku do snookera miłość zawsze się przeplatała z nienawiścią. Raz ten sport kocham, a raz go nienawidzę. Czasem kocham go i nienawidzę równocześnie.”

„Running” to książka zaskakująca. Człowiek znany ze snookera, rozpoczyna swą autobiografię pisząc w zasadzie tylko o bieganiu. Już w prologu wyjaśnia, dlaczego tytuł jego książki brzmi – „Biegnąc”. Przed każdym kolejnym rozdziałem O'Sullivan zamieścił także krótkie wzmianki dotyczące treningów i biegania, pokonanych dystansów, czy osiągniętych rezultatów. Można się zastanawiać, czy to, aby na pewno autobiografia snookerzysty, a może jednak biegacza? Dopiero zagłębiając się w lekturę czytelnik zaczyna w pełni rozumieć jak wielką rolę odegrało bieganie w życiu autora. Oprócz tytułowego biegania w książce głównymi tematami są – jakżeby inaczej – snooker, ale i rodzina.

„Czułem się, jakbym miał się zesrać, a obecność 2500 ludzi pod tym samym dachem wcale mnie nie odprężała.”

Książkę charakteryzuje również brak chronologii, jednak o dziwo wcale nie przeszkadza to podczas czytania. Lektura jest bardzo ciekawa, kolejne strony mijają błyskawicznie, a jedyne, czego mi brakowało to otrzymanie pełnej historii życia O'Sullivana. „Running” dotyczy bowiem przede wszystkim drugiej fazy jego kariery, gdyż wcześniej, - co zaznacza na początku - napisał już jedną książkę.

W związku z powyższym o niektórych aspektach życia O'Sullivana możemy przeczytać niestety tylko w skróconej formie. Ronnie wspomina o dzieciństwie, rodzinie i początkach przygody ze snookerem. Pisze o swoich problemach z alkoholem i narkotykami oraz że zmagał się z depresją. Wyznaje, że oboje rodzice byli w więzieniu, ojciec spędził za kratami 18 lat za morderstwo, matkę zaś skazano za finansowe malwersacje. Jednak nie opowiada w książce już o tym jak wpadł w nałogi (patrząc na sytuację rodzinną można się tego jedynie domyśleć) i jaką drogę przeszedł podczas odwyku. Nieco miejsca poświęcił walce o możliwość widzenia dwójki swoich dzieci i rozstaniu z ich matką, jednak o tym, że poznał ją na spotkaniu anonimowych narkomanów przeczytałam w zapowiedzi na okładce książki.

Fani O'Sullivana z pewnością znają te wątki jego historii. Nie jest to dla nich nowością. Jeśli jednak ktoś liczy na obszerną relację z „mrocznej” części życia snookerzysty, ta książka niestety nie zaspokoi w pełni jego oczekiwań.

„Wpadłem w depresję, ponieważ rzuciłem picie i ćpanie, ale przecież piłem i ćpałem właśnie dlatego, że zmagałem się z depresją. Ostatecznie stwierdziłem, że wolę depresję na trzeźwo niż depresję na bani i haju.”

Czytając tę lekturę dowiecie się, co było pierwszą rzeczą, jaką powiedział mu ojciec, gdy wyszedł za kaucją z aresztu, czy więzienie jego ojca zepsuło ich relacje oraz czy kiedykolwiek proponowano mu łapówkę za przegranie meczu. Przeczytacie, w jaki sposób bieganie wpłynęło na jego grę w snookera, jaka książka sprawiła, że sezon 2007/08 był jednym z najlepszych w jego karierze, co było największa motywacją by kontynuować karierę oraz jaki był główny powód jego powrotu do gry w 2013 roku.

O'Sullivan wyjaśni Wam, dlaczego snooker to okropna gra, w jaki sposób „hoduje odludków, roboty” oraz dla kogo jest przeznaczona. Dowiecie się, dlaczego był zdenerwowany (delikatnie mówiąc), gdy wprowadzono rewolucyjne zmiany w snookerze zmieniając system z 8 do 27 turniejów, jak również, który turniej snookera to odpowiednik triatlonowych zawodów Ironman.

„Wiedziałem, że choć bardzo chcę się nachlać, nie mogę.”

„Nigdy nie wychodziłem do stołu z przeświadczeniem, że nie mam z rywalem żadnych szans.”

Ronnie w swojej autobiografii tłumaczy, dlaczego wyszedł w połowie pojedynku ze Stephenem Hendrym, przyznaje, na których turniejach odpuścił mecze i zdradza, kiedy docenił wszystkie swoje sukcesy. Opowiada także jak pomogły mu sesje z psychiatrą sportowym, który pracował m.in. z Luisem Suárezem, czy Bradleyem Wigginsem.

Odkryjecie, dlaczego zawsze pił wyłącznie wódkę (z alkoholi rzecz jasna), które zwycięstwo było pierwszym, jakie odniósł po odwyku, kiedy zaczął cierpieć na bezsenność, czy też, po co poszedł na spotkania Anonimowych Seksoholików, choć w tym względzie nie był uzależniony. Dowiecie się, za co podziwia Rogera Federera, którego zawodnika gracze nazywają „Katem”, a o kim i dlaczego mówią „Pan Psychoza”.

„[…] wolałbym już dostać w ryj, niż zostać stłamszony przy stole.”

Na snookerze faktycznie się nie znam, ale na książkach trochę już tak. Zwłaszcza na tych sportowych. „Running” nie jest, co prawda najlepszą autobiografią, którą przeczytałam w życiu, jednak jest to książka warta polecenia. Szczerza, prawdziwa, bezkompromisowa. Dla fanów snookera i wielbicieli samego Ronniego z pewnością lektura obowiązkowa.

„Co jest lepsze – przegrać, ale czerpać radość z gry, czy wygrać, będąc nieszczęśliwym? PRZEGRAĆ I BYĆ RADOSNYM!”
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.