Koszyk 0
Opis:
Potężna władczyni, pionierka feminizmu, święta. 4 kwietnia 527 roku Teodora, dwa lata wcześniej poślubiona Justynianowi, razem z mężem zasiada na tronie cesarskim. Władanie imperium nie jest jednak łatwym zadaniem. Wciąż ścierają się dwa odłamy chrześcijaństwa, granice państwa są zagrożone, jednak największy powód do troski pojawia się znacznie bliżej: dwa stronnictwa cyrkowe, Błękitni i Zieloni, w obliczu rosnących podatków wszczynają bunt. W powstaniu Nika połowa Konstantynopola płonie ... między innymi ukochany kościół Teodory, Hagia Sofia, ginie też jej przyjaciółka z czasów teatru, karlica Sofia. Jednak gdy cesarz chce uciekać z miasta, Teodora przypomina: „Purpura cesarska jest najwspanialszym całunem”. Wie, że sprawowanie władzy to kolejna rola, którą musi zagrać, choć stawka jest większa niż życie i nie można zejść za kulisy. Urodziła się, by zagrać tę rolę… Stella Duffy – powieściopisarka, dramaturg i performerka brytyjska. Wielokrotnie nagradzana, dwukrotnie wyróżniona Stonewall Writer of The Year, w tym w 2010 roku za Teodorę. Zajmuje się również aktorstwem i reżyserią teatralną. Czytaj dalej >> << Zwiń
  • Rebis
  • miękka
Mniej Więcej
  • Stella Duffy
  • 2013
  • 1
  • 380
  • 225
  • 150
  • 978-83-7510-974-0
  • 9788375109740
  • ZAWFX

Recenzje czytelników

"Purpura cesarska jest najwspanialszym całunem"

Ocena:
Autor:
Data:
Theou doron (darem od Boga) – tak nazywał Teodorę, jej mąż, cesarz bizantyjski Justynian I. Jeden z największych i najważniejszych władców w historii świata, zawdzięczający tę pozycję zarówno sobie i ogromnej wiedzy jaką posiadał, jak również Teodorze, cesarzowej z ludu, dla której pochodzenie było zarówno powodem do dumy jak i nieustannie wytykaną wadą.

„Purpurowy całun” to dalszy ciąg historii Teodory, cesarzowej Konstantynopola. Kobiety ... która przeszła trudną drogę od aktorki i kurtyzany do najważniejszej damy w państwie. Jest rok 527 Teodora i Justynian zasiadają na tronie cesarskim. Jednak ich rządy nie będą łatwe. Nadal walczą ze sobą dwa odłamy chrześcijaństwa, do tego powstanie Nika niszczy Konstantynopol, płonie ukochany kościół Teodory Hagia Sofia i giną jej przyjaciele. Ale Teodora zostaje, wie, że rola cesarzowej, którą przyszło jej grać to coś nieodwołanego, coś czego nie wolno porzucić i odrzucić. Kiedy Justynian podejmuje decyzję, by opuścić miasto, cesarzowa wypowiada znamienne słowa „Purpura cesarska jest najwspanialszym całunem”*. I kto wie, czy właśnie ten moment i te słowa nie zadecydowały o dalszych losach bizantyjskiego świata.

Stella Duffy opisuje Teodorę jako kobietę charyzmatyczną, mądrą, znającą swoje miejsce na dworze cesarskim. „Purpurowy całun” opisuje życie Teodory od momentu nałożenia purpury do śmierci. Przedstawia ją jako doskonałego polityka, żoną i kochankę oraz gorliwą chrześcijankę. Teodora, aktorka zagrała najtrudniejszą w swoim życiu rolę cesarzowej. Podejmowała trudne decyzje, kiedy Justynian nie mógł rządzić sam, nie bała się powstania, wojska, spiskowała, intrygowała i knuła. Zdarzało się, że w jej imieniu truto i zabijano, choć Teodora pozornie nie miała z tym nic wspólnego. Po prostu niektórzy ludzie odgadywali jej myśli i pragnienia pozbycia się tego czy innego przeciwnika. Wydaje mi się, że Duffy odmalowała portret Teodory bardzo realistycznie, pokazała jej wady i zalety, zwłaszcza te pierwsze przeważały, ale jeśli wziąć pod uwagę trudne czasy, w których żyła, decyzje, które przyszło jej podejmować i wszechobecne zagrożenia dla państwa, miasta i tronu, Teodora była najlepszą cesarzową, jaką mógł w tym ciężkim okresie mieć Rzym. Bardzo mi się podobał stosunek Justyniana do Teodory. Choć ich małżeństwo było tak naprawdę zaaranżowane, pokochali się miłością prawdziwą i trwałą, a sposób w jaki cesarz traktował swoją małżonkę, troskliwie, z szacunkiem urzekł mnie. Ich miłość widać zarówno w gestach jak i w słowach, czego dowodem może być nazywanie cesarzowej Theou doron.

Autorka świetnie uchwyciła problematykę tamtych czasów. Opisała powstanie Nika, które w dużym stopniu zniszczyło Konstantynopol, przedstawiła tzw. dżumę justyniańską, która szalała w mieście około 542 roku, widać, że przeprowadziła szczegółowe badania historyczne i przyłożyła się do pracy nad książką. Czytając zarówno „Teodorę” jak i „Purpurowy całun” czuć, że Duffy polubiła swoja bohaterkę. Emocje, które wyzierają z każdej kolejnej strony wdzierają się do naszej wyobraźni wraz z obrazami. Te kilka dni lektury sprawiły, że przenosiłam się do szóstowiecznego Konstantynopola i czułam się jakbym naprawdę tam była. Autorka pisze bardzo plastycznie, nie trudno więc sobie wyobrazić wszystkie detale od murów pałacu po szmaragdową Dziewicę – talizman Teodory.

Stella Duffy stworzyła piękną opowieść, napisaną lekkim, przyjemnym stylem, gdzie fakty historyczne i daty wtapiają się w opisy i nie sprawiają ani przez chwilę wrażenia nudnej powieści historycznej. „Purpurowy całun” czyta się jak beletrystykę, sprawnie, szybko i zachłannie, bo książka wciąga od pierwszych do ostatnich stron, a że zapewnia mnóstwo emocji (ja się na końcu wzruszyłam) stanowi doskonałą lekturę. Gorąco polecam, bo warto poznać historię Teodory w wykonaniu Stelli Duffy.

*cytat z okładki
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.