Koszyk 0
Opis:
Nagrodzony prestiżową Prix Renaudot błyskotliwy debiut tegorocznego noblisty J.M.G. Le Clézio. „...to historia człowieka, który nie wie, czy wyszedł z wojska, czy z zakładu dla obłąkanych”. Adam Pollo zerwał związki ze światem, teraz pragnie za wszelką cenę ów świat odtworzyć. Z braku miłości wymyśla (?) Michele. Z braku namiętności utożsamia się z psem i odbywa pogoń za suką. Z braku wroga mianuje nim białego szczura i toczy morderczą walkę. Adam zaprzestał żyć ... ale nie chce umierać, kataloguje więc przejawy istnienia. Oddalił się od ludzi, ale wciąż wokół nich krąży. Chce rozstrzygnąć wszystko i wszystko ustalić. Dwudziestotrzyletni autor we wstępie do Protokołu wyznaje: „nie tracę nadziei, że uda mi się kiedyś napisać prawdziwą powieść”. Do polskich Czytelników Wydanie mojej książki w Polsce – to dla mnie zarazem zaszczyt i przyjemność. Zaszczyt, gdyż miejsce zajmowane przez Polską w historii i w kulturze Europy ze wszelkich względów zasługuje na podziw. Pisarze polscy, za przykładem Mickiewicza, potrafili być ludźmi czynu, oddając swe myśli i słowa w służbę kraju, artyści zaś – jak reżyser Munk – mają ową bezcenną zaletę, zasadniczą pokorę, która skłania ich do pełnienia służby i oddawania hoł­du. Wśród prób i cierpień Polacy umieli zachować i uszanować owo pojęcie ojczyzny, jedyne może, które nie dopuszcza, aby człowiek stał się „obcym”. I także przyjemność, bo w Warszawie w przededniu wojny urodziła się moja żona1, a jej to, podobnie jak wszystkim moim polskim przyjaciołom, szczególnie poświęcam ten przekład mojej książki. Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Jean-Marie G. Le Clezio
  • 2008
  • 240
  • 201
  • 128
  • Bibl.Babel
  • 978-83-060-3194-2
  • 9788306031942
  • W6369

Recenzje czytelników

Istny chaos

Ocena:
Autor:
Data:
Po wczorajszym, moim pierwszym spotkaniu z prozą tegoż autora postanowiłam dać mu jeszcze jedną szansę. Liczyłam na to, że tym razem dojrzę to co powinnam. Toż to przecież laureat Nagrody Nobla. A dodatkowo powyższa książka, jego debiutancka, została dostrzeżona przez jury prestiżowej, francuskiej nagrody literackiej - Prix Renaudot. A napisał ją mając jedynie 23 lata. Zatem czy wreszcie zostałam usatysfakcjonowana?

"Protokół" ... to opowieść o bardzo samotnym człowieku imieniem Adam Pollo, który walczy z tym co widzi a jego niepokojące pomysły prowadzą go do absurdu i pustki. Dodatkowo nasz bohater cierpi na amnezję. Boi się świata zewnętrznego. Brak kontaktu z ludźmi dotyka go wreszcie jak głód narkotyczny i to prowadzi do odkrywania nowych sposobów bycia, widzenia, które odwołują się do przerażającego świata halucynacji. Jego niepokojąca retoryka kończy się aresztowaniem i przesłuchaniem. Jednak czym tu jest to przesłuchanie? Najprawdopodobniej mitem.

Historia to spis losów młodego człowieka, który stopniowo wymyka się życiu angażując się w coś w rodzaju relacji międzyludzkich, poprzez coraz bardziej dziwaczne działania. Utwór ukazuje jego walkę i relacje pomiędzy różnorodnością i jednością w najszerszym tego słowa znaczeniu. Nasz bohater jest bardzo dobrze wykształcony, jednak wydaje się oderwany od norm społecznych, pozbawiony korzeni. Jego umysł skupia się na drobiazgach. Zaczyna tworzyć różne rzeczy w miejsce niedoborów rzeczywistości. To sprawia, że lektura daje wrażenie serii nieostrych, niespójnych zdjęć.

Początkowo książka sprawia wrażenie jakby odurzającej, przepełnionej wizjami balansującymi na krawędzi szaleństwa. Jednak później wydaje się tylko nieuporządkowanym spisem oderwanych od siebie myśli autora. Istnieją pewne fragmenty, w których pisarz wyobraża sobie coś z jednego punktu widzenia, ale ciągle przerywa to przypadkowymi pojęciami, nazwiskami, miejscami i pomysłami. Wydaje mi się, że to może być czynione nieprzypadkowo. Może jego celem było podkreślenie bardzo niestabilnych stanów mentalnych głównego bohatera?

Styl często odzwierciedla pewien rodzaj elastyczności przekazu. Pisarz skutecznie "kreśli" przyrodę, stany psychiczne, zwierzęta. Opisy są bardzo szczegółowe i konkretne, ale całkowicie fenomenologiczne, żeby nie powiedzieć dziwaczne. Część powieści jest w formie listów. Tempo jest powolne, z niewielką ilością dialogów w stylu lat 50-tych. Powieść jest przedstawiona w rozdziałach o kolejności alfabetycznej, a nie numerycznej - co doprowadziło do mojego nieznacznego zawahania. Pierwsze 2/3 książki nie ma fabuły. Bohater bierze udział jakby w losowych epizodach. Autor skacze od myśli do myśli, używając często żargonu. To pozostawia lekkie zdezorientowanie. Z pewnością można ją nazwać powieścią eksperymentalną.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.