Koszyk 0
Opis:
Nowe spojrzenie na życie Romana Polańskiego, które było równie dramatyczne jak jego filmy. Urodził się jako Raymond Thierry Liebling w rodzinie polskich Żydów w Paryżu w 1933 roku. Trzy lata później jego rodzice z powodu trudnej sytuacji finansowej i z obawy przed narastającym w Europie antysemityzmem przeprowadzili się do Krakowa. Podczas wojny zostali wywiezieni do obozów koncentracyjnych (matkę Polańskiego zagazowano w Auschwitz), a Roman od dziewiątego roku życia był zdany tylko na siebie ... Ukrywał się przed Niemcami, przenosząc się od jednej polskiej rodziny do drugiej. Od wczesnego dzieciństwa zafascynowany kinem, w 1955 roku zaczął studiować reżyserię w szkole filmowej w Łodzi. Po sukcesie debiutanckiego Noża w wodzie (nominacja do Oscara) wyjechał na Zachód, gdzie w błyskawicznym tempie nakręcił wiele głośnych, obsypanych nagrodami filmów: Wstręt, Matnię, Dziecko Rosemary czy Chinatown. Wciąż jednak prześladowały go dramatyczne wydarzenia. W 1969 roku w Los Angeles członkowie komuny Mansona zamordowali jego żonę Sharon Tate, a w 1977 roku w tym samym mieście Polański został oskarżony o gwałt na nieletniej. Uciekł do Paryża, gdzie francuskie obywatelstwo chroni go do dziś przed ekstradycją do USA. Po długim kryzysie twórczym wrócił do najwyższej formy - w 2002 roku nakręcił Pianistę, który został nagrodzony Złotą Palmą w Cannes i trzema Oscarami. Także następne filmy Polańskiego - Autor widmo, Rzeź i Wenus w futrze - dowiodły jego mistrzostwa. Paul Werner jest pisarzem, krytykiem filmowym i scenarzystą. Już od studenckich lat pasjonuje się Romanem Polańskim i w 1981 roku napisał pierwszą niemieckojęzyczną monografię poświęconą reżyserowi. Czytaj dalej >> << Zwiń
  • Rebis
  • twarda
Mniej Więcej
  • Paul Werner
  • 2014
  • 1
  • 336
  • 233
  • 160
  • 978-83-7818-533-8
  • 9788378185338
  • ZBF2J

Recenzje czytelników

Polański. Biografia

Ocena:
Autor:
Data:
Polański to fenomen, bezsprzecznie. Nie trzeba go lubić, nie jest konieczne nawet zapoznanie się z jego twórczością, by znać to nazwisko. I chociaż wydaje mi się, że to niekoniecznie dobre podejście, biorąc pod uwagę to, z czego ja kojarzyłam Polańskiego od dzieciństwa, jeśli ktoś przyjmuje zasadę "nie ważne co, ważne by mówili" za skuteczną-pan Roman wychodzi obronną ręką.

Przeżył. A to nie lada wyczyn, biorąc pod uwagę okoliczności. Dzieciństwo Raymonda ... jak brzmiało pierwotne imię reżysera, było istną szkołą przetrwania. Niesprzyjające okoliczności to zdecydowanie za mało powiedziane. Już sama ucieczka z getta jawi mi się jako cud, a przecież Polański miał w swym ponad 80-letnim dziś już życiu więcej sytuacji będących bezpośrednim zagrożeniem. Nie wiem, czy można nazwać to po prostu wyjątkowym szczęściem, czy raczej te cudowne ocalenia świadczą o czymś więcej.

Po trudnym dzieciństwie następuje życie dość szalone. No risk, no fun, mówią, lecz Polański na tym etapie parę razy nieco przesadził, a jego czyny ciągnąć się będą za nim już do końca. Sama historia gwałtu, procesów sądowych i wszelkich spraw z tym związanych jest w biografii autorstwa Wernera ukazana skrupulatnie i jawnie, tak, że każdy może zachować własną opinię na temat reżysera. Dowiadujemy się również o paru innych narkotykowych bądź seksualnych ciągotach Romana.

Trauma dzieciństwa nie opuszczała go na krok, w większości swych filmów zawarł przynajmniej odrobinę tego, co było mu dane przeżyć, a życie, niestety, w dalszym ciągu mu nie szczędziło. Przyszło mi na myśl takie porównanie, Polański kontra codzienność, co rusz któreś z nich zadaje cios drugiemu.

Paul Werner poświęcił samym filmom sporą część życiorysu reżysera-poddał je wnikliwej analizie, zarówno pod kątem biograficznym jak i technicznym. Dla kogoś, kto zapoznał się już z większością dzieł Polańskiego, będzie to świetnym usystematyzowaniem wiedzy, dla mnie większość była nowością, pomijając posłyszane w mediach drobne fakty na temat poszczególnych produkcji. Zaintrygowała mnie znaczna większość, dlatego, z nabytą już wiedzą, mam zamiar nadrobić filmowe zaległości w niedługim czasie. A fanom reżysera polecam to samo uczynić z przedstawionym przeze mnie tytułem.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Reżyseria: Roman Polański

Ocena:
Autor:
Data:
Polański to postać kontrowersyjna; on sam budzi tyle samo emocji co jego filmy. Paull Werner, pisarz, krytyk filmowy, scenarzysta od lat studenckich pasjonuje się postacią i twórczością polskiego reżysera. Swą pierwszą monografię o nim pisze już na studiach w 1981 roku. Z tego powodu bałam się, że nowo wydana w Rebisie biografia Polańskiego jego autorstwa będzie troszkę hagiograficzna. Chciałam przeczytać pracę jak najbardziej obiektywną na temat Polańskiego ... a nie kolejny zbiór spekulacji i pikantnych relacji z sex afer. Okazało się jednak, że praca Paulla jest bardzo rzeczowa oraz nie pozbawiona krytyki.

Można powiedzieć, że jest to biografia filmowa. Postać Polańskiego ukazana została z perspektywy jego filmów, w których autor doszukuje się wpływu perypetii życiowych reżysera.
Paull Werner śledzi kolejne etapy życia Polańskiego z jednoczesnym opisem filmów, które w danym okresie stworzył. Opisuje dokładnie lata wczesnej młodości Romana, jego szybkie dorastanie w okupowanej Polsce, utratę matki, słabe relacje z ojcem. Na ten okres przypadają narodziny jego zainteresowania filmem. Potem przypada okres etiud filmowych i pierwszych prób aktorskich, nieukończonych studiów na łódzkiej „filmówce” i wielkich sukcesów filmowych za granicą.

Autor nie stroni od krytycznych komentarzy na temat Polańskiego. Już w pierwszym okresie życia dostrzega moment kształtowanie się cech Polańskiego jako reżysera i aktora; jego podejście do aktorek, sposób dobierania sobie znajomych i przyjaciół. Roman lubił błyszczeć, rządzić, być w centrum uwagi - w taki sposób dobierał znajomych; musieli uznać go za dowodzącego i musieli być przydatni np. poprzez koneksje. W tym między innymi autor upatruje powód rozpadu pierwszego małżeństwa Polańskiego z Barbarą Kwiatkowską, późniejszą Barbarą Lass. Aktorka zaczęła szybko odnosić sukcesy za granicą, a Polański mógł jedynie pełnić wtedy rolę jej anonimowego bezrobotnego wówczas męża; stać w jej cieniu.

Jednocześnie autor opisuje i analizuję filmy Polańskiego. Przywołuje kolejne jego dzieła zgodnie z chronologią powstawania i odnosi je do przeżyć życiowych reżysera. Poznajemy kulisy powstawania kolejnych etiud i filmów pełnometrażowych. Autor wskazuje tu na jedną z wad Polańskiego, która często przyczynia się do sukcesu jego filmów, a jednocześnie nadwyręża ustalony na wstępie budżet. Mianowicie on nigdy nie kończy zdjęć przed terminem; często go znacznie przekracza. Poznajemy ponadto sposób, w jaki Polański zdobywa fundusze na kolejne filmy, poznaje nowych producentów, ustala plan zdjęciowy i wybiera aktorów. Dla wielbicieli filmów Polańskiego i wszystkich kinomanów najciekawsze będą zapewne analizy filmów polskiego reżysera; tu ujawnia się Werner jako krytyk filmowy. Są to bardzo wnikliwe, obiektywne opisy; dotyczące środków wyrazu, motywów, odniesień do jego ulubionych pisarzy (Beckett), czy twórców filmowych; technik, które stosuje Polański, zwany mistrzem początku i końca. Przytacza ponadto sposób, w jaki każdey z filmów odbierany był przez krytyków w momencie premiery. Nie zawsze były to trafne osądy, często dokonywane przez pryzmat skandali i traumatycznych wydarzeń w życiu Polańskiego (brutalne morderstwo jego drugiej żony i znajomych; seks afery).

Autor nie unika istotnych wydarzeń z życia Polańskiego np. morderstwa jego drugiej żony czy późniejszego pozwu o gwałt na trzynastolatce, ale relacjonuje je bez emocji i sensacji; zauważa wpływ jaki wywarły one na twórczości Polańskiego i jego zachowanie.

Sporo jest też krytycznych odniesień do autobiografii Polańskiego, wytyka mu, że wyjaśnione przez reżysera motywacje niektórych decyzji i działań nie zawsze są prawdziwe. Werner postrzega autobiografię Polańskiego jako swego rodzaju element auto kreacjonizmu, którego pierwsze ślady dostrzega już w początkowej fazie kariery reżysera. Był jednym z najbardziej rozpoznawanych twórców filmowych tego okresu; jego zdjęcia zamieszczano w różnych magazynach, a on sam szokował i prowokował podczas wywiadów. Dziś byśmy powiedzieli, że był pierwszym reżyserem celebrytą; w tamtych jednak czasach trzeba była jednak czymś zasłynąć, nie wystarczyło, jak dziś tylko gwiazdorzyć.

Myślę, że biografia ta przypadnie wszystkim wielbicielom filmów Polańskiego, a ci co znają go tylko z powodu licznych afer, będą mogli poznać go jako twórcę filmów na wysokim poziomie; na poziomie na którym współcześnie już ciężko znaleźć dobry film.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena