Koszyk 0
Opis:
Po latach oczekiwań w życiu Janki i Leszka pojawia się wymarzona córka, Kasia. Dorosła Katarzyna po latach spisze koleje rodzin Borengów i Zajewiczów. Będą dramatyczne i pełne niespodzianek jak cała powojenna historia Polski, barwne i rozkochane jak nadnarwiańskie Stokowo. Życie płynie, uciekają lata, pojawiają się nowi przyjaciele, niektóre stare przyjaźnie się kończą ... w rodzinie Zajewiczów dorasta kolejne pokolenie. Zmienia się także Polska. Janka śledzi z zapartym tchem politykę, zawsze zaangażowana, krytyczna i niekryjąca swoich opinii. Niezmienna pozostaje tylko jej miłość do Stokowa. Pokolenia. Powrót do domu to opowieść inspirowana losami rodziny autorki. Wielka historia przeplata się z małymi ludzkimi sprawami, przekazy rodzinne obrastają w legendę... Dynamiczne pełne życia postaci, barwny język, dramaty i radości codziennego dnia, namiętności i zdrady tworzą sagę rodzinną, w której czytelnik odnajdzie bliskie swemu sercu emocje i historie. Czytając "Pokolenia" możemy zanurzyć się w czasach i miejscach, przez które prowadzi nas autorka. Zawitać do lat PRL-u, do miejsc, o których zapomniano sporządzając mapy i tych, które są na nich wyraźnie zaznaczone. Bohaterki i bohaterowie pochodzą z różnych kultur, żyją, ścierają się, kochają, słyszymy ich głosy. Książka, którą oddaje w ręce czytelników Katarzyna Droga, jest kolejną częścią sagi "Pokolenia. Wiek deszczu, wiek słońca". Można czytać ją jako kontynuację, można też oddzielnie. Sądzę, że autorce udało się przykuć uwagę czytelnika. Ta powieść spełnia podstawowy warunek dobrej sagi — ma klimat, żyje, wciąga i nie nudzi! Krystyna Kofta "Pokolenia" wciągają już od pierwszej strony. Znajdujemy tu wnikliwy, ale i nakreślony z wyrozumiałością portret rodzinny, pełen wyrazistych postaci na tle powojennego Podlasia. Sporo nostalgii, a może wręcz tęsknoty do świata, w którym ludzie byli sobie bliżsi, niż to ma miejsce teraz. Wartką akcję i ogromną dawkę ciepła. Ten serdeczny stosunek autorki do świata uwiódł mnie najbardziej w obu częściach „ Pokoleń” . Do czytania i ogrzania serca w chłodne wieczory, pod kocem, koniecznie z filiżanką dobrej herbaty! Paulina Młynarska Jeśli chcesz, żeby powieść otuliła Cię szczegółami jak najcieplejszy pled, nie wypuszczaj tej książki z ręki! Katarzyna Droga po raz kolejny, niczym najżyczliwszy przyjaciel, dzieli się z nami pięknymi wspomnieniami i fascynującą historią rodzinną. Serdecznie polecam! Joanna Brodzik Dla mnie świat Katarzyny Drogiej, choć bardzo prawdziwy, jest zaczarowany. Bo to także świat dzieciństwa i młodości mojej mamy, która mieszkała w Białymstoku, w starym, drewnianym domu z werandą. Gorąco polecam!  Beata Sadowska                                                                                    Katarzyna Droga - polonistka, redaktorka, dziennikarka, autorka sagi rodzinnej Pokolenia. Wiek deszczu, wiek słońca. Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. W przeszłości nauczycielka, wydawca i twórczyni czasopism dla młodzieży, obecnie redaktor naczelna magazynu "SENS", Wydawnictwa Zwierciadło. Podlasianka, mieszka i pracuje w Warszawie, odpoczywa i pisze w rodzinnym domu nad Narwią. Opisuje swojskie piękno Podlasia, ludzi i zdarzenia minionego stulecia. Lubi podróże w  przeszłość, w czas dzieciństwa, młodości i dorastania kolejnych pokoleń. Jeszcze bardziej niż podróże lubi powroty. Ta książka jest podróżą w przeszłość, i jest też jej powrotem - do domu. Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Katarzyna Droga
  • 2016
  • 512
  • 210
  • 150
  • *, 97883283-1259-3
  • 9788328312593
  • ZCXYJ

Recenzje czytelników

Pokolenia. Powrót do domu

Ocena:
Autor:
Data:
Piękna rodzinna historia, która zachwyca i inspiruje….
Pokolenia. Powrót do domu, to druga część rodzinnej sagi Katarzyny Drogiej. Już na samym początku pragnę Wam powiedzieć, że czytać każdą z części możecie śmiało nie po kolei.
W tej części poznajemy Janinę i Leszka Borengów. Janina jest nieco starsza od męża, nie pracuje lecz zajmuje się domem i dba o męża, a także o swoją córeczkę, którą urodziła w wieku czterdziestu lat. Leszek jest lekarzem. Na początku mieszkają w malutkim miasteczku ... w Łębkach, gdzie każdy o każdym wie wszystko i niczym innym nie zajmuje się jak tylko plotkami. Janka na początku robi tam furorę, jako doktorowa, kobieta, która zadziwia stylem i urodą. Niestety długo tam nie mieszkają, bo Jasia tęskni do swojej rodzinnej wsi, do Stokowa. Tam pragnie wybudować swój wymarzony domek i wieść spokojne życie.
Oczywiście po drodze, jak i w późniejszym czasie rodzinę Borengów spotka jeszcze wiele miłych, a także nieprzewidywalnych perypetii życiowych. Ale o tym przekonajcie się sami.
Książka przepiękna, czyta się niesamowicie lekko, szybko, a nade wszystko, kiedy dacie się już porwać tej wspaniałej historii, to nie będziecie mogli się od niej oderwać. To opowieść o polskich rodzinach i o tym jak żyło się w trudnych i ciężkich czasach, a jak żyje się teraz. Znajdziecie tutaj zwykłe problemy dnia codziennego, radości i smutki, a także to co przychodzi niespodziewanie, czyli śmierć.
Postać Janki ubarwia całą książkę. Jej ognisty polski temperament dodaje smaku i często bawi czytelnika. Właśnie ten jej charakter chyba najbardziej potrafi przyciągnąć do siebie czytelnika, niemalże się z nią zaprzyjaźniamy. Szczera, twarda, ale często też delikatna niesamowicie wiąże nas z sobą. Przy jej boku zawsze miły i pomocny Leszek, ponad życie kochający swoją żonę i córeczkę Katarzynę.
Cała historia jest tak wspaniała, że aż nie sposób chociaż trochę ją Wam przybliżyć. To po prostu trzeba przeczytać, dać się wciągnąć i odpłynąć w przepiękne miejsce nad rzeką Narwią.
Niektórzy z Was pewnie pomyślą, że to aż 500 stron i że to zbyt wiele jak dla nich. Jeżeli tak pomyślicie, to jesteście w wielkim błędzie. Nawet się nie obejrzycie jak będziecie już na końcu książki i będziecie czuli ogromny żal, bo musicie żegnać się z bohaterami.
Na końcu kilka zdjęć abyśmy zobaczyli jak bardzo nasze wyobrażenia bohaterów różnią się od rzeczywistości.
Natomiast na początku drzewo genealogiczne całej rodziny.
Okładka zachęca do refleksji, bo czyżby na zdjęciu to właśnie była Janka, a obok niej, jej i Leszka pierwszy pies Wigor? Zapewne tak.
To opowieść o cieple i rodzinnym domu do którego zawsze tęsknimy.
Komu polecam: myślę, że nie ma rozgraniczenia na wiek, książka typowo kobieca, jest tyle wzruszających momentów, że nieraz będziecie płakać. Ponadto może to być wspaniały prezent.
Moja ocena: 10/10
Polecamy, zespół dobrerecenzje.pl
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

pokolenia. powrót do domu

Ocena:
Autor:
Data:
Przepiękna saga rodzinna



Fabuła: Janka i Leszek marzyli o dziecku. Nieoczekiwanie po latach w ich życiu pojawia się Kasia. Gdy kobieta dorasta postanawia spisać dzieje swojej rodziny. Lata 70te i 80te w Polsce obfitują w wiele ważnych wydarzeń takich jak wybór Jana Pawła II czy lot na Księżyc. Wszystkie te wydarzenia przeplatają się z losami rodziny. Wszystko się zmienia. Kolejne pokolenia dorastają. Ustrój w Polsce się zmienia. Niezmienna jest tylko miłość Janki do Stokowa ... Jej rodzinnej wioski. Janka jest niezwykle silną kobietą, która po wielu przejściach wreszcie może żyć spokojnie. Rodzinne historie najlepiej opowiada się przy nalewce. Jeżeli chcecie usłyszeć te historie to zapraszam do stołu.


Moja opinia: Przyznaje się na dzień dobry, że nie czytałam pierwszego tomu tej sagi. Jednakże nie przeszkadało mi to w zrozumieniu historii tej rodziny. Rodziny niezwykłej i zwykłej jednocześnie. Rodziny, która musi odnaleść się w nowym świecie jak każda inna w Polsce. Jednak jest również niezwykła ze względu na swoją historie i miłość. Podziwiam autorke, że odważyła się spisać sage rodzinną inspirowaną własną historią. Opisy przyrody sprawiają, że człowiek przenosi się na polską wieś. Bohaterowi są zwyczajni, nie przerysowani. Można się z nimi zżyć. Po przeczytaniu ogarneła mnie refleksja "Ile ja wiem o mojej rodzinie?" "Dlaczego teraz domy nie są tak otwarte dla przyjaciół?". Przez całe życie wpajano mi "Gość w dom, Bóg w dom" i tak właśnie staram się żyć. Taka ideologia panowała również w rodzinie opisanej przez Katarzyne Droge. Myśle, że dlatego też stała mi się taka bliska. Rozmiary książki mogą niektórych przerazić. Jednak nie ma czego się bać. Książke czyta się świetnie i szybko.


Moja ocena: ******

Skala ocen: * nie polecam ** nie moja bajka *** daje radę **** dobra ***** bardzo dobra ****** lotta poleca

www.lottaczyta.blox.pl
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena