Koszyk 0
Opis:
Poemat Adama Mickiewicza powstały w latach 1832-1834 w Paryżu. Dwa lata po publikacji pojawiła się entuzjastyczna recenzja Wilhelma H?ringa który jako pierwszy określił Pana Tadeusza mianem epopei: To najnowsze dzieło Mickiewicza jest doskonałym poematem epickim, dziełem, którego forma jest nam obca, ale istota odpowiada najsurowszym wymogom stawianym przez naszą krytykę estetyczną eposowi, a mianowicie jego najwyższej, a według innych jedynej odmianie ... Pan Tadeusz przynosi bowiem pełny zamknięty obraz określonego narodu i jego specyficznych cech w określonej epoce; ciągłą interesującą akcję z bogatymi epizodami, z równie ciekawym, jak i pouczającym spojrzeniem wstecz na historyczną przeszłość; mistrzowskie soczyste i pełne opisy miejsc, stosunków; zwyczajów; plastyczny obraz martwej, jak i żywej natury i do tego charakterystykę tak odważną, trafną, uzależnioną od nastroju (...). Nie brak temu bohaterskiemu poematowi, a takim on jest, pięknych, idyllicznych rysów; a narodowej tej epopei, w której poeta wytyczył sobie piękny cel uchwycenia w poetyckich obrazach pewnej właściwości narodowej, tam, gdzie nawet najbardziej płomienny duch twórcy nie zostanie poetą. W poemacie tym znajduję całkiem oryginalną samorodną formę, która stary epos splata z powieścią; wreszcie w istnieniu tego poematu znajduję dowód, że można jeszcze dziś tworzyć epopeje. Status arcydzieła literatury polskiej oraz eposu narodowego Pan Tadeusz uzyskał po 1863 roku. Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Adam Mickiewicz
  • 2014
  • 3
  • 432
  • 203
  • 130
  • *, 9788307033419
  • 9788307033419
  • ZCAK1
  • Szkoła ponadgimnazjalna - technikum, Szkoła ponadgimnazjalna - liceum
  • Klasa 1 technikum, Klasa 2 technikum, Klasa 3 technikum, Klasa 4 technikum, Klasa 1 liceum, Klasa 2 liceum, Klasa 3 liceum

Recenzje czytelników

Ideał

Ocena:
Autor:
Data:
„Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie. Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.” Chyba każdy z nas musiał się kiedyś nauczyć recytować początek „Pana Tadeusza”. Inwokacja rozpoczyna największe dzieło Adama Mickiewicza, a w moim prywatnym rankingu jedną z najlepszych przeczytanych książek.
Adam Mickiewicz urodził się w 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka. Polski poeta, działacz i publicysta polityczny ... Ukończył studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego; stypendium odpracowywał potem jako nauczyciel w Kownie. Był współzałożycielem tajnego samokształceniowego Towarzystwa Filomatów za co został w 1823 r. aresztowany i skazany na osiedlenie w głębi Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, Moskwie i na Krymie; następnie na emigracji w Paryżu. Wykładał literaturę łacińską na Akademii w Lozannie, a od 1840 r. literaturę słowiańską w College de France w Paryżu. W 1841 r. związał się z ruchem religijnym A. Towiańskiego. W okresie Wiosny Ludów był redaktorem naczelnym francuskiego dziennika „Trybuna Ludów”. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów). Zmarł 26 listopada 1855 r. w Konstantynopolu (dziś: Stambuł). Ciało Mickiewicza zostało przewiezione do Paryża i w 1855 pochowane na cmentarzu Les Champeaux w Montmorency, a w roku 1890 przeniesione na Wawel.
Po zakończeniu edukacji w mieście, 18-letni Tadeusz Soplica wraca do rodzinnego majątku. Jego stryj pragnie wyswatać go z Zosią Horeszkówna, by w ten sposób zażegnać trwający od wielu lat konflikt między rodzinami i odkupić winy swojego brata, hulaki i zdrajcy narodowego, Jacka Soplicy. Tadeusz wpada jednak w sidła podstarzałej Telimeny. Tymczasem okoliczna szlachta, podburzona przez Gerwazego, szykuje się do zajazdu na Sopliców….
„Pan Tadeusz” składa się z dwunastu ksiąg poprzedzonych inwokacją, w której Mickiewicz prosi Matkę Boską Ostrobramską o cud powrotu do ojczyzny. Całość jest napisana trzynastozgłoskowym wierszem.
Książka ma tak samo wielu zwolenników jak i przeciwników. Zauważyłem jednak, że do tej drugiej grupy należą osoby, które przeczytały ją wyłącznie jako zło konieczne, bo była omawianą szkolną lekturą i najzwyczajniej w świecie jej nie zrozumiały. Jak czytam opinię, że poemat się komuś nie podobał, ponieważ jest napisany staropolskim językiem, to mi ręce opadają. Czego taki czytelnik oczekiwał? Że będzie napisany slangiem? Dla mnie czytanie „Pana Tadeusza” jest za każdym razem ogromną przyjemnością. Pomimo tego, że jest on napisany wierszem, to zupełnie tego nie odczuwam. Największą ozdobą tej książkę są przepiękne opisy przyrody, przyrządzania kawy, robienia bigosu, grzybobrania:
„Na zielonym obrusie łąk jako szeregi
Naczyń stołowych sterczą: tu z krągłymi brzegi
Surojadki srebrzyste, żółte i czerwone,
Niby czareczki rożnem winem napełnione;
Koźlak, jak przewrócone kubka dno wypukłe,
Lejki, jako szampańskie kieliszki wysmukłe,
Bielaki krągłe, białe, szerokie i płaskie,
Jakby mlekiem nalane filiżanki saskie,
I kulista, czarniawym pyłkiem napełniona
Purchawka, jak pieprzniczka – zaś innych imiona
Znane tylko w zajęczym lub wilczym języku,
Od ludzi nie ochrzczone; a jest ich bez liku.”
Natomiast za najpiękniejszy uważam końcowy fragment VIII Księgi, a zwłaszcza jego ostatni wers:
„Nakładają sto ognisk, warzą, skwarzą, pieką,
Gną się stoły pod mięsem, trunek płynie rzeką;
Chce szlachta noc tę przepić, przejeść i prześpiewać.
Lecz powoli zaczęli drzemać i poziewać;
Oko gaśnie za okiem, i cała gromada
Kiwa głowami, każdy, gdzie siedział, tam pada:
Ten z misą, ten nad kuflem, ten przy wołu ćwierci.
Tak zwycięzców zwyciężył w końcu sen, brat śmierci.”
Mickiewiczowi udało się stworzyć doskonałych bohaterów. Do moich ulubieńców należą Gerwazy i Ksiądz Robak. Natomiast za najmniej interesującą postać uważam Tadeusza. Młody Soplica w moich oczach jest zupełnie bezbarwny i nijaki, w czym bardzo przypomina Skrzetuskiego w „Ogniem i mieczem”. Warto natomiast zwrócić uwagę na będący gdzieś z boku, ale dający całości koloru konflikt pomiędzy Gerwazym a Protazym, a także na rywalizację Asesora i Rejenta i ich chartów.
W 1999 roku epopeja doczekał się doskonałej filmowej adaptacji w reżyserii Andrzeja Wajdy, w której główne role zagrali najlepsi polscy aktorzy z Bogusławem Lindą, Andrzejem Sewerynem, Markiem Kondratem, Jerzym Trelą i Danielem Olbrychskim na czele.
„Pana Tadeusza” powinien przeczytać każdy Polak, a najlepiej kilka razy. Jest to jedna z tych książek, w których za każdym razem gdy je czytamy, to odkrywamy nowe, wcześniej niezauważone smaczki. Delektujcie się cudownymi opisami i zabawnymi dialogami, a za kilka lat wróćcie do tego poematu, bo znów spojrzycie na nią inaczej, ponieważ parafrazując Gombrowicza: Mickiewicz wielkim poetą był!

Opinia pochodzi z mojego bloga: www.oczytany.eu
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Polecam koniecznie!

Ocena:
Data:
"Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza jest epopeją narodową wydaną po raz pierwszy w 1834 roku w Paryżu. Do powstania dzieła przyczyniła się nostalgia za ojczyzną i chęć ucieczki od emigracyjnych sporów.

Akcja zaczyna się od przyjazdu tytułowego bohatera do Soplicowa latem 1811 roku, kończy się natomiast w roku 1812. Wydarzenia rozgrywają się na Litwie. Głównym bohaterem jest szlachta czyli bohater zbiorowy. Występuje tu także: ród Horeszków, Hrabia, Sędzia, Soplicowie - ród ... Gerwazy i inni.

Książka jest obrazem kilku dni z życia polskiej szlachty, opowiada ona o obyczajach, obrzędach i wydarzeniach historycznych. Bohaterowie wspominają m.in. uchwalenie Konstytucji 3 maja, powstanie kościuszkowskie, a także drugi i trzeci rozbiór Polski. Tło historyczne w epopei stanowi wyprawa wojsk napoleońskich na Litwę. W poemacie można wyróżnić trzy wątki główne, które wyraźnie splatają się ze sobą. Zostały opisane staropolskie obyczaje takie jak: gościnność, strój szlachecki, zasady dobrego wychowania oraz modlitwa przed posiłkiem. Mocną stroną "Pana Tadeusza" jest historia Jacka Soplicy, pokazuje ona, iż swoim dalszym postępowaniem zbrodniarz, żałujący tego, co zrobił, ma szansę po części oczyścić się z win. Książkę napisano językiem staropolskim, jest w niej wiele archaizmów, dlatego nie jest łatwa w odbiorze. Utwór ten zawiera także dużo metafor, apostrof, porównań, przerzutni, peryfraz i innych, to właśnie dzięki nim utwór jest bardzo urozmaicony.

Uważam, że książką warto przeczytać. Najbardziej podobały mi się akty, w których opisane były sceny z polowania. Akcja jest interesująca, trzymała mnie od początku do końca w napięciu. Są nieoczekiwane zwroty akcji, które stwarzają tajemniczą atmosferę. Każdy Polak powinien przeczytać tę epopeję, na pewno jest warta uwagi i poświęconego czasu.
Ola, lat 16
źródło: osemkowyklubrecenzenta.blogspot.com
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena