Koszyk 0
Opis:
Ciepła opowieść o prawdziwej miłości, którą niektórzy mylą z przyjaźnią. Romantyczna jak Pamiętnik Nicholasa Sparksa Zabawna jak Dziennik Bridget Jones Urocza jak Notting Hill Co byś zrobiła, gdyby nagle w drzwiach pojawiła się twoja niespełniona miłość sprzed lat? Mężczyzna, o którym bardzo chciałaś zapomnieć… Manchester. Miasto na tyle duże, żeby się w nim nie nudzić, ale i wystarczająco małe, by natknąć się za rogiem na ducha z przeszłości. Rachel. Trzydziestolatka na rozdrożu ... Świeżo upieczona singielka. Ben. Początkujący prawnik. Właśnie przeprowadził się z żoną do miasta. Rachel i Ben. Kiedyś najlepsi przyjaciele, nierozłączni na studiach. On był jej rycerzem, ona jego głosem rozsądku. A potem coś poszło nie tak... Dziesięć lat później wpadają na siebie w bibliotece. Odżywają stare wspomnienia i ciepłe uczucia. Ich znajomość dostaje drugą szansę. Ale czy można przyjaźnić się z kimś, kto był miłością twojego życia? Oboje zadają sobie to samo pytanie. Mhairi McFarlane urodziła się w Szkocji w 1976 roku i do tej pory wyjaśnia, jak należy wymawiać jej imię (zaczyna się od „V”, nie od „M”. Tak, to my, walnięci Celtowie…). Pracowała jako dziennikarka. Jest blogerką, co, jak wiadomo, jest kodem oznaczającym, że tak naprawdę obija się na Twitterze. Lubi pić wino, jeść i kupować ubrania; same imponujące hobby… Mieszka w Nottingham z mężczyzną i kotem. Nie mów nic, kocham cię to jej pierwsza książka. Okladka: Nie mów nic, kocham Cię Czytaj dalej >> << Zwiń
  • Pascal
  • miękka
Mniej Więcej
  • Mhairi McFarlane
  • 2013
  • 1
  • 454
  • 200
  • 130
  • 978-83-7642-216-9
  • 9788376422169
  • ZB339

Recenzje czytelników

Stara przyjaźń nie rdzewieje

Ocena:
Autor:
Data:
Czy istnieje przyjaźń między mężczyzną a kobietą? A może to zwykłe samooszukiwanie i wcześniej czy później ockniemy się w stanie zaawansowanego uczucia? Rachel i Ben, główni bohaterowie „Nie mów nic, kocham cię” Mhairi McFarlane kiedyś na studiach byli najlepszymi kompanami. Razem przeżywali wszelkie radości, kłopoty, niepowodzenia czy sukcesy. Wprawdzie Rachel była w szczęśliwym związku, ale nigdy nie stanowiło to żadnej przeszkody dla ich przyjaźni. Coś jednak poszło nie tak ... Oboje definitywnie zrywają ze sobą kontakt.

Mija dziesięć lat. Trzydziestoletnia Rachel właśnie rozstała się z narzeczonym. Tymczasem nieoczekiwanie do miasta powraca Ben. Przypadkowe spotkanie w bibliotece sprawa, że odżywają stare wspomnienia i ciepłe uczucia. Mężczyzna ponownie chce zaistnieć w życiu swojej byłej przyjaciółki, mimo iż ma śliczną, uroczą, inteligentną żonę. Czy to na pewno dobry pomysł? Wszak w ich serach nadal tkwi bolesna zadra z przeszłości. Jak dalej potoczą się losy głównych bohaterów? Jedno jest pewne-emocji nie zabraknie.

„Nie mów nic, kocham cię” to debiutancka powieść Mhairi McFarlane byłej dziennikarki, obecnie blogerki (http://www.mhairimcfarlane.com/). Zaintrygowana iście filmową okładką oraz interesującym opisem postanowiłam bliżej poznać historię tej książki. To był celny strzał w dziesiątkę, gdyż nie mogłam oderwać się od lektury, niesamowicie mnie wciągnęła. W trakcie czytania czułam się jakbym stała na minie, która za chwilę może wybuchnąć. Czy rzeczywiście możliwa jest przyjaźń między ludźmi odmiennej płci? Wydaje się, że tak. Rachel i Ben darzyli siebie wzajemną sympatią. Wspólnie chodzili na imprezy, uczyli się lub komentowali swoje bezowocne randki. Przez cały okres studiów między nimi nigdy nie doszło do czegoś więcej. Coś jednak się wydarzyło. Nastąpiły pewne niedomówienia, które na zawsze przecięły symboliczną pępowinę ich przyjaźni. Od teraz osobno układają swoje życie. Ben ma wspaniałą żonę, duży dom i dobrą pracę. Z kolei Rachel jest dziennikarką sądową, mieszka w wynajętym lokum i właśnie rozpoczęła status singielki. Nagle po latach ich losy wzajemnie się krzyżują. Okazuje się, że oboje nie potrafią o sobie zapomnieć. Czy dalej będą sami siebie oszukiwać, że im na sobie nie zależy? A może wreszcie nie bacząc na konsekwencje dopuszczą do głosu swoje serce? Z wielkim napięciem śledziłam losy głównych bohaterów mając nadzieję na szczęśliwy happy end. Na szczęście nie doświadczymy słodkiej, ckliwej fabuły ani żaru patetycznych uczuć. Autorka postawiła całą historię na fundamencie czystego naturalizmu, w którym liczą się przede wszystkim szczerze, spontaniczne emocje. Uwagę przykuwają również złożone, barwne, całkiem przyzwoicie dopracowane postacie, z którymi łatwo można się utożsamić. Język powieści jest lekki, prosty, pełen humoru, energii i ikry. Główny wątek przeplatany jest retrospekcją z czasów studenckich Rachel i Bena, dzięki czemu stopniowo poznajemy ich serdeczne relacje oraz kulminacyjny moment rozstania. Żywiołowa akcja przenika licznymi anegdotami i żartami obfitując w wiele zabawnych sytuacji. Krótko mówiąc nie będziemy narzekać na nudę. Jedynie mała czcionka może (zwłaszcza nocą) odrobinę psuć przyjemność czytania.

Szczerze polecam tę niezwykłą, uroczą, zabawną i szalenie romantyczną powieść. Bez dwóch zdań- niesamowita. Zawiera czysty truizm mówiący o tym, że pewne rzeczy doceniamy wtedy, kiedy je tracimy. Często żyjemy w świecie ułudy i kłamstwa bojąc się otwarcie mówić o swoich uczuciach i pragnieniach. Odczuwamy lęk przez zmianą lub kompromitacją, przez co tak po prostu niezmiernie w mgnieniu oka nasza egzystencja ucieka nam przez palce. A wystarczy przecież tylko trochę wiary w siebie i odrobina odwagi, by wziąć sprawy w swoje ręce. Mam nadzieję, że dzięki tej lekturze uświadomicie sobie tę niezwykle cenną lekcje. Zapraszam do czytania.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Czy sama przyjaźń z miłością swojego życia jest możliwa?

Ocena:
Autor:
Data:
„Nadzieja wyciekła ze mnie, tworząc u moich stóp kałużę, po czym wyparowała przez dach biblioteki, stając się częścią chmury ludzkiego cierpienia w ziemskiej atmosferze.”*

Zaczynasz nowy etap w swoim życiu, skończyłaś szkołę średnią i idziesz na studia. Nowe miasto i nowi ludzie. Przed tobą samodzielne życie, codzienne wykłady, nauka po nocach, imprezy do białego rana, przyjaźnie i związki. Już pierwszego dnia spotykasz chłopaka, z którym czujesz się wspaniale, wiele tych samych poglądów ... zachowań, między wami jest jakby telepatyczna więź, rozumiecie się bez słów. Uważasz, że to przyjaźń na wieki… Tylko czy to jest sama przyjaźń? Czy może coś więcej.

Rachel jedzie na studia do Manchesteru. Tam zdobywa nowe przyjaźnie, a jedną z nich jest Ben. Przez cały okres nauki są nierozłączni, zawsze mogą na siebie liczyć i chyba nigdy się nie pokłócili. Ona miała chłopaka, a on korzystał z życia. W przede dzień pożegnalnego balu Rachel zrywa ze swoim partnerem i spotyka się z Benem, ten pod wpływem chwili wyznaje jej, że kocha ją prawie od samego początku. Po tym wyznaniu ich noc staje się magiczna, ale wkrada się do niej niepewność i Ben wychodzi. Gdy spotykają się na drugi dzień na balu chcą sobie wszystko wyjaśnić, ale niespodziewanie pojawia się były chłopak Rachel i Ben znika z jej życia na dziesięć lat. Kobieta jest teraz na rozdrożu, zerwała właśnie zaręczyny i musi nauczyć się żyć sama. Niespodziewanie na jej drodze staje Ben, a ona stwierdza, że nadal go kocha. Niestety, jest on żonaty i za nic nie zdradzi partnerki. Czy przyjaźń między nimi jest możliwa? Jak potoczą się ich losy?

Fragment noty wydawcy mówi tak: „Romantyczna jak Pamiętnik Nicholasa Sparksa/Zabawna jak Dziennik Bridget Jones/Urocza jak Notting Hill”. Ktoś kto lubi te filmy z miejsca zwróci uwagę na tą pozycję. Wszystko co lubi w jednej powieści, jak tu się na nią nie skusić? Mi osobiście nie udało się jej oprzeć, fakt, że jest to debiut jeszcze bardziej działał na jej korzyść, bo ja bardzo lubię debiuty. Jakie wrażenia po przeczytaniu?

Jeśli sądzicie, że jest to kolejna ckliwa opowiastka o miłości możecie odetchnąć z ulgą. Mhairi McFarlane w swojej powieści postawiła na realizm i nie spotka się w niej nagłego wybuchu namiętności, błahej kłótni i szybkiego szczęśliwego zakończenia. Tutaj wszystko dzieje się powoli, ma swój czas oraz miejsce. Autorka skupia się na emocjach, ale nie wysuwa ich na pierwszy plan, pomiędzy nimi jest życie prywatne bohaterów, ich przyjaciół. Książka opowiada o spotkaniu dawnych przyjaciół, ich wspomnieniach i uczuciach, ale również teraźniejszym życiu. Pomiędzy bieżące wydarzenia są wplątane retrospekcje, które umożliwiają poznanie wydarzeń z przeszłości i dowiedzenia się co spowodowało rozłąkę przyjaciół na tyle lat. Jest to opisanie bardzo realistycznie i widać, że włożono w to mnóstwo pracy. Fabuła jest dopracowana i logiczna, akcja toczy się miarowo, nie nuży, a ciekawi. Powieść jest spokojna, pełna emocji, pięknych słów.

Do gustu przypadły mi bardzo kreacje bohaterów. Autorka stworzyła je bardzo realistycznie i dzięki temu można zaobserwować przeróżny wachlarz osobowości. Każda jest inna, posiada wady, jak i zalety. Rachel ma trójkę przyjaciół, którzy różnią się od siebie diametralnie, ale razem tworzą zgraną paczkę, która zawsze może na sobie polegać. Ich różnorodność charakterów uzupełnia się wzajemnie. Wyczuwa się, że są ze sobą zżyci i darzą się wielką sympatią. Z ciekawością obserwowałam relacje Rachel z Benem i muszę przyznać, że były one naprawdę intrygujące. Mimo wieloletniej rozłąki ich przyjaźń nie wygasła, i mimo zmian jakie w nich zaszły nadal potrafią się zrozumieć i wyczuć w pewnych sytuacjach. Sprawy między nimi komplikuje małżeństwo Bena, ale i tak próbują odbudować relacje ich łączące przed tym co ich rozłączyło. Podoba mi się stanowczość mężczyzny w jednej sprawie i tym bardzo u mnie zapulsował. Można by powiedzieć, że to facet ideał.

Ta książka rzeczywiście jest romantyczna, zabawna oraz urocza. Pochłonęła mnie bez reszty i nic nie było w stanie mnie od niej oderwać. Przeczytałam ją zaledwie w kilka godzin, a po za kończeniu czułam niedosyt, jak dla mnie książka mogłaby być o wiele grubsza. Lubię książki, które od samego początku mnie zaciekawią, i ta taka jest. Już po pierwszych stronach się uśmiałam i byłam pewna, że czeka mnie lektura pełna wrażeń. Zżyłam się z bohaterami, wczułam w akcję i przeżywałam tak samo mocno jak oni. Pośmiałam się, wzruszyłam, powzdychałam, a nawet poirytowałam odrobinę i podumałam. Zachwycił mnie styl pisania McFarlane, (którego fragment widać w powyższym cytacie) pomiędzy proste słowa są wplecione prawie, że poetyckie określenia. Jeśli taki jest jej debiut to już drżę z niecierpliwości na kolejną jej powieść, bo liczę na to, że powstanie i to jak najszybciej.

Zdecydowanie jest to jedna z najlepszych powieść tego roku, którą czytałam. Pochłania się ją ekspresowo i nie zauważa umykającego czasu. Mówi ona o emocjach znanych nam z naszego życia, mówi o tym, że czas nieubłaganie przemija i niewolno go marnować. Piękna, romantyczna i urocza historia, która wybija się ponad te wszystkie niczym nie różniące się od siebie. Ma ona w sobie coś magicznego, mimo tego, że żadnej magii tu nie uświadczy.

*str. 53

http://zapatrzonawksiazki.blogspot.com/2013/10/czy-sama-przyjazn-z-mioscia-swojego.html
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.