Koszyk 0
Opis:
Troje młodych ludzi – Rosomak, Pantera i Żuraw – spędza lato w leśnej głuszy. Zamieszkują w drewnianej chacie nad jeziorem. Gospodarują, uprawiają ogród, chodzą na wędrówki i pomagając zwierzętom. Żyją zgodnie z rytmem natury i jej prawami.  Rodziewiczówna snuje opowieść niespiesznie, niekiedy dość napuszonym stylem, jednak szybko okazuje się, że jej przesł ... anie jest na wskroś nowoczesne. Widać w nim dogłębną znajomość lasu, zwierząt, tradycji wiejskich i puszczańskich. Sama Rodziewiczówna spędzała tak letnie miesiące, tylko, że jej towarzyszyły dwie inne kobiety. Tego nie odważyła się powiedzieć wprost w swojej książce. Czytaj dalej >> << Zwiń
  • MG
  • twarda
Mniej Więcej
  • Maria Rodziewiczówna
  • 2016
  • 256
  • 145
  • 205
  • 978837779-346-6
  • 9788377793466
  • ZD9BG

Recenzje czytelników

obcowanie z tą książką to prawdziwy relax

Ocena:
Autor:
Data:
To był piękny weekend majowy. Bo to wtedy zaczęłam czytać „Lato leśnych ludzi”. Od pewnego czasu marzyłam o wyprawie na łono natury, gdzie ciszę wypełnia świergot ptaków, szum liści, a zieleń i zapach drzew kołysze do snu. To wszystko zapewniła mi tym razem Maria Radziewiczówna w swojej powieści.

To historia trojga ludzi, którzy wczesnym latem wyruszają w głusze leśną. Tam wnikają, niczym nie przeszkadzając naturze w odmęty dzikiego terenu. Nie ma tu zgiełku cywilizacji, hałasu ... a wszystko to zastąpione jest barwą, smakiem i muzyką natury. Bohaterowie, jak wynika z treści nie pierwszy już raz pozwalają sobie na takie wytchnienie od wielkiego świata. Teraz ich światem pozostaje chata, rój pszczeli i gniazda, które trzeba odszukać, a później rozpoznać. ”Bo leśni ludzie znali zasady obcowania z naturą. Unikali gwałtownych ruchów, hałasu, płoszenia, gonienia, trwogi. [...] i wiedział bór cały, że od tych trzech ludzi nie przyjdzie napaść i krzywda”. Ale aby zostać leśnym człowiekiem nie wystarczy żywić się zdobyczą, śnić pod gołym niebem. Do tego potrzeba cierpliwości i wytrwałości. Bo ” leśni ludzie zwykle trzymają się samotnie, dusze swe kryją, o swoim wnętrzu z nikim nie mówią, wiedząc, że to innych nie zajmuje”. To tutaj problemy przybierają inny wymiar.

Ale to sobie zapamiętaj: jeśli chcesz być leśnym „ludziem”, musisz w sobie zatracić lęk, gniew, wychować zaś w sobie, aż cię zupełnie ogarnie, miłowanie wszystkiego i wszystkich, co tu z tobą żyją i bywają pod bożym słońcem.

Każdy z bohaterów zajmuje się inną dziedziną wiedzy. Jeden z nich obserwuje ptaki, by móc poznać nowe, osiadłe gatunki, policzyć zniesione jaja oraz pomóc w razie potrzeby. Inny z nich zna się doskonale na roślinach. To on poszukuje nowych gatunków, o czym chętnie rozmawia z pozostałymi towarzyszami. Ich największym problemem staje się fakt, iż rój pszczół w tym sezonie nie posiada królowej matki. Nie ma tu innych zmartwień. Nie boją się oni boru, bo go dobrze znają. Wiedzą, że skoro oni osiedli się, aby wspomóc swą wiedzą i pomocną dłonią naturę, ona odwdzięczy się tym samym. Z czasem ich gromada powiększa się o nowego rekruta. To bliska rodzina jednego z głównych bohaterów, a przez to, że jego ciekawość nie zna granic dostaje przydomek Coto. Wraz z leśnymi ludźmi, zaczyna żyć w lesie i poznawać go. To wspaniała przygoda, zarówno dla bohatera, jak i dla czytelnika. Coto z czasem zaczyna pragną zostać jednym z leśnych ludzi. Co okazuje się niełatwe. Czy mu się to uda? Czy wystarczy poznać nazwy roślin i zwyczaje zamieszkujących niedaleko kaczek?

„Lato leśnych ludzi” to przepięknie napisana opowieść, wzbogacona pięknymi opisami, bogatymi zarówno w odgłosy jak i barwy natury. Czytając książkę, czytelnik równocześnie odczuwa obcowanie z naturą. Książka niezwykle delikatna, napawająca spokojem, dzięki której można poczuć i doznać prawdziwego relaxu.

www.lubieczytac.blogujaca.pl
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Leśni ludzie

Ocena:
Autor:
Data:
Trzech przyjaciół spędza lato w puszczy. Najstarszy z nich-Rosomak-przemyślny, szybki w działaniu, dążący do wyznaczonego celu, obeznany i zżyty z przyrodą posiadał ziemię z bagnami, lasami i małymi rzeczułkami, na której postawił samotną chatę. ,,Dzikie wino i róże pokryły ściany, chata się stopiła, wrosła w okalający ją szczelnie las" i dawała schronienie mężczyznom.
Pantera-szybki, silny, zwinny, drapieżny i dziki też miał leśną duszę, rozumiał bór, wodę i pole. Żuraw-łagodny, dobry ... marzycielski, pracowity cieszył się leśnym życiem i nie mógł się doczekać końca zimy, by zrzucić miejskie ubranie i udać się do chatki w lesie. Towarzyszy im młody siostrzeniec Rosomaka, który ma się uleczyć w głuszy z miłości do starszej od siebie kobiety.

Mężczyźni żyją w symbiozie z naturą. Uprawiają warzywa na wykarczowanym poletku, łowią ryby na jeziorze, łapią raki, chodzą po lesie, zajmują się zwierzętami, obserwują ptaki, ssaki i pszczoły. Doskonale znają otoczenie, leśne ścieżki, drzewom nadają imiona, rozpoznają głosy ptaków i kolekcjonują ich jaja. Leśni ludzie obcują z przyrodą w ciszy, bez gwałtownych ruchów, hałasu i płoszenia zwierzyny. Stronią od życia w mieście i wiadomości ze świata. Ciekawsze jest dla nich to, czy pszczoły wychowają matkę z czerwiu, czy dudek zajmie skrzynkę, czy znajdą gniazdo bąka lub remiza. Wolą podpatrywać wilgi, cieciorkę wysiadującą jaja, cyrankę w gnieździe lub czeczotę na brzozie.

Maria Rodziewiczówna pokazała nie tylko piękno przyrody w swojej powieści, ale także jej wpływ na psychikę człowieka. Młody Coto początkowo przerażony życiem w puszczy, nieporadny, dziwiący się wszystkiemu pod wpływem opieki i edukacji starszych towarzyszy zdobywa leśne doświadczenie, otwierają mu się oczy, uszy i zaczyna czuć w sobie leśną duszę.

Powieść ,,Lato leśnych ludzi" została wydana w 1920 roku i język momentami jest niezrozumiały, na szczęście dotyczy to tylko pojedynczych wyrazów. Początkowo styl jest nieco napuszony, ale szybko przyzwyczaiłam się do niego i doceniłam przy pięknych opisach przyrody, których w tekście jest dużo. Akcja toczy się wolno, sennie, jakbyśmy leżeli na trawie i obserwowali wolno przesuwające się obłoki na niebie, ale bezruch jest złudzeniem, bo pomimo ciszy wokół toczy się życie maleńkich stworzeń.

,,Lato leśnych ludzi" to klimatyczna powieść wypełniona piękną przyrodą, zapachem puszczy, trelem ptaków, rechotem żab, a także tradycjami puszczańskimi i życiem zgodnie z rytmem natury. Kto czuje w sobie ducha leśnych ludzi powinien tę książkę jak najszybciej przeczytać:)
http://magiawkazdymdniu.blogspot.com/
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.