Koszyk 0
Opis:
Dzieje burzliwego związku w niezwykłych czasach. Kontynuacja powieści Ja, Klaudiusz. Przez pół wieku Klaudiusz, kulawy jąkała uważany za półgłówka, ale człowiek uczciwy, prawy i lojalny, pozostawał w cieniu, aż przypadek zrządził, że został cesarzem. Jego żoną była wówczas Messalina - kobieta, o której temperamencie i nienasyconym głodzie seksualnym krążyły legendy. Klaudiusz długo pozostawał pod jej wpływem, przymykając oczy na niektóre jej nieprawości, nieświadom innych ... W końcu jej postępki zaczęły zagrażać życiu cesarza i stabilności imperium. Klaudiusz musiał dokonać tragicznego wyboru... Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Robert Graves
  • 2012
  • 366
  • 230
  • 155
  • 978-83-245-8009-5
  • 9788324580095
  • ZAJT6

Recenzje czytelników

Klaudiusz i Messalina

Ocena:
Autor:
Data:
Klaudiusz i Messalina, to kontynuacja historii o losie rodu Klaudiuszów. Tym razem jednak mamy do czynienia z bardziej osobistą i indywidualną historią, która nie uogólnia informacji o owej rodzinie. Ta część rozpoczyna się w momencie, kiedy Tyberiusz Klaudiusz Druzus Neron Germanik obejmuje władze nad Rzymem. Ten jednak boi się objąć to stanowisko, bowiem jest kulawym jąkałą, odludkiem i niekoniecznie ważnym członkiem swojego klanu. Ma wielu wrogów i są także ludzie ... którzy nie życzą mu wcale powodzenia.

Główny bohater, którego fikcyjną autobiografię czytamy, ma wiele problemów ze swoją żoną, która popada w afery obyczajowe. Messalina, szczerze powiedziawszy, w tej części, tak jak w poprzedniej Liwia, jest dość charakterną i konkretną kobietą, która wie, czegoś w życiu chce. Jednak, nie do końca oby dwie panie, są tymi pozytywnymi postaciami w tej dylogii. Szczerze powiedziawszy, ciężko jest przybliżyć konkretnie, o czym jest powieść Klaudiusz i Messalina, ponieważ nie wiadomo, co jest mniej a co bardziej ważne. Na pewno z innego punktu widzenia obserwujemy problem władzy. O ile w Ja, Klaudiusz była ona komentowana całkowicie obiektywnie, przez naszego narratora, o tyle tutaj, jest ona przedstawiona w sposób bezpośredni, bo ma on poważną funkcję w Rzymie.

Nie chciałabym porównywać tych dwóch książek, ponieważ jedna jak i druga, przedstawiają nieco inaczej historie rodu Klaudiuszów. Główny bohater ma już za sobą wiele doświadczeń życiowych, różni się jego spojrzenie na wszystkie wydarzenia. Jeśli chodzi o styl pisania, to jest on utrzymany w tej samej tonacji. Dalej ma się wrażenie, że biografia jest autentyczna, że pisze ją sam Tyberiusz Klaudiusz Druzus Neron Germanik. Widać dopracowanie autora, a także zamiłowanie w tematyce. Oczywiście niektóre wątki są ciekawsze od drugich, a jedne rozdziały bardziej się dłużyły od pozostałych. Ale chyba taka jest już rola każdej powieści, która ma w sobie mniejsze lub większe tło historyczne. Interesująco została tutaj ukazana sama epoka, dla wszystkich fanów starożytności będzie to wielka zaleta.

Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Doskonała opowieść o życiu i rządach rzymskiego cesarza.

Ocena:
Autor:
Data:
Klaudiusz i Messalina to kontynuacja powieści Roberta Greavesa, Ja, Klaudiusz.
Klaudiusz i Messalina opowiada historię cesarza Klaudiusza od przejęcia przezeń władzy w Rzymie i koncentruje się wokół kilku głównych wątków, m.in. afery obyczajowej związanej z jego żoną Messaliną i przygód Heroda Agryppy, króla Judei oraz perypetii z chrześcijanami.
Klaudiusz zupełnie niespodziewanie (także dla niego samego) zostaje cesarzem. Szok, niedowierzanie i lekka panika – co ma dalej robić ... Klaudiusz budzi śmiech zarówno rodziny, jak i poddanych, nikt w zasadzie nie traktuje go poważnie, bo jak to – niedojda, jąkała i głupek cesarzem? Na dodatek po ekscesach Kaliguli ( który wg mnie był jednym z większych wariatów na rzymskim tronie) skarbiec cesarstwa jest w zasadzie pusty. Co ten biedny Klaudiusz ma robić? Jak sobie poradzi z tym całym dobrodziejstwem, które nagle odziedziczył?
Jak się z biegiem czasu okazało, nieżle mu poszło, a w porównaniu z niektórymi poprzednikami i następcami – nawet doskonale.
Książka Greavesa opisuje rządy cesarza, który okazał się sprytniejszy, mądrzejszy i zdolniejszy niż wszyscy wkoło podejrzewali. Sporo miejsca w tej części zajmuje Messalina (najbardziej znana z żon Klaudiusza), niby kobieta fatalna, podstępna, wyrachowana, ale gdzie jej tam do Liwii (której niestety w tej części już nie spotkamy).
Za co najbardziej cenię obie części opowiadające o losach Klaudiusza? Przede wszystkim za wierne oddanie ówczesnych realiów oraz za fakt, iż (jak pisze sam autor) żadna z postaci występujących w obu książkach nie jest fikcyjna, a źródłoznawstwo to przede wszystkim dzieła takich antycznych sław, jak Swetoniusz, Tacyt, Cezar. Autor korzystał także obszernie z listów samego Klaudiusza.
Daje to w efekcie wiernie i niezwykle ciekawie odmalowany obraz epoki.
Historycznie książka dopracowana jest prawie w 100%, jeżeli chodzi o kwestię literacką, no cóż, nadal jest to doskonała proza, ale odrobinkę gorsza niż Ja, Klaudiusz. Nie mniej obie części są wspaniałymi na pewno wartymi lektury pozycjami. Doskonała lekcja historii, także dla osób, które jej nie lubią.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.