Koszyk 0
Opis:
„Gdyby Mahfuz został stosownie ukarany za Dzieci naszej dzielnicy, Rushdie nie odważyłby się nigdy opublikować Szatańskich wersetów”. Szejk Umar Abd ar-Rahman (skazany za zaangażowanie na pierwszy atak World Trade Center) Posiadłość Dżabalawiego wyrasta pośrodku pustkowia niczym oaza na pustyni. Zamieszkać w niej mogą tylko wybrani. Dżabalawi, potężny i bezwzględny patriarcha rodu, poddaje próbie kolejnych swoich potomków ... Rozgoryczony ułomnością ich charakterów izoluje się ostatecznie w Posiadłości, skazując swoje dzieci na wieczne marzenie o raju na ziemi znajdującym się na wyciągnięcie ręki. Czy któreś z nich zda kiedyś egzamin? W swojej najważniejszej powieści Nadżib Mahfuz opowiada duchową historię ludzkości. Pod postaciami potomków Dżabalawiego kryją się prorocy islamu i innych tradycji monoteistycznych: Adam, Mojżesz, Jezus i Mahomet. Ta alegoryczna opowieść o mieszkańcach fikcyjnej kairskiej dzielnicy mówi o uniwersalności i powtarzalności ludzkich losów, a motyw ponadczasowej walki z uciskiem i tyranią sprawia, że „Dzieci naszej dzielnicy” to książka która, zawsze pozostanie aktualna. Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Nadżib Mahfuz
  • 2013
  • 558
  • 214
  • 150
  • 978-83-62122-55-4
  • 9788362122554
  • ZB8FZ

Recenzje czytelników

Gorąco polecam.

Ocena:
Autor:
Data:
To kolejna książka egipskiego noblisty, którą miałam okazję przeczytać. Jest to także najtrudniejsze z jego dzieł. Nic więc dziwnego, że czytałam ją przez ostatnie kilka tygodni na raty, fragmentami.
Akcja powieści rozgrywa się (tak jak w przypadku innych dzieł Mahfuza) w Kairze. Chociaż przyznam się, iż niezwykle ciężko jest mi jednoznacznie zaklasyfikować tę książkę, nie jestem pewna, czy można ją określić mianem powieści, czy np. uznanie jej za alegoryczną sagę nie będzie właściwszym ... Akcja rozgrywa się bowiem na przestrzeni kilku stuleci, a opowiadane są losy ludzi i całych rodzin.
Treścią są dzieje trzech najważniejszych religii świata i ich proroków, Bogów (chrześcijaństwo, judaizm, islam). Ale nie tylko. To także opowieść o chęci głoszenia prawdy, ukazania właściwej drogi i o tym jak za tę chęć wskazujący drogę są karani. To także historia ludzkiej naiwności, głupoty, okrucieństwa, ale i nadziei, mądrości i dobra. Pretekstem do ukazania w/w treści są alegoryczne dzieje rodu niezwykle bogatego, mieszkającego w baśniowej posiadłości Al-Dżabalawiego, który podejmując taką, a nie inną decyzję zmienia odwieczny porządek rzeczy. Dowiadujemy się jakie były przyczyny takiego czynu i co z tego wynikło.
Strasznie trudno napisać cokolwiek o tej książce. Raz, że tematyka jest niezwykle trudna, a dwa Mahfuz używa tylu metafor, sięga do korzeni religii, do arabskich baśni, że treści nie da się streścić, bez opowiedzenia praktycznie całej książki.
Opowieść, którą snuje Mahfuz nie zawiera żadnego morału. Brak także zakończenia, do jakiego my w większości książek jesteśmy przyzwyczajeni. Co jest zatem końcem opowieści? Tylko i wyłącznie ogólny wniosek jak ważna jest religia w życiu każdego człowieka (choćby twierdził inaczej) i, że powodem większości nieszczęść na całym świecie jest totalitaryzm, obojętnie w jakiej postaci. Ten ostatni wniosek odbieram, jako analogię do ówczesnej sytuacji politycznej Egiptu. Czyli kolejny raz pod płaszczykiem zdawałoby się zwyczajnej historii, Mahfuz snuje opowieść skierowaną do rodaków i całego świata. Nic dziwnego, iz w latach 50. XX wieku, gdy książka ukazała się po raz pierwszy, wywołała tak wielki zamęt w Egipcie. Sytuacja w tym kraju była i nadal jest niezwykle trudna. Możemy ją obecnie śledzić chociażby w tv. Od wydania książki minęło ponad pół wieku, sytuacja na świecie uległa wielu zmianom, ale Egipt nadal walczy o wolność i godne życie. Nic dziwnego, że Dzieci naszej dzielnicy dla większości Egipcjan nadal są najważniejszą książką.
Powieść jest wspaniale napisana, niesamowitym językiem, bardzo ciekawie potraktowana została tematyka. Jest to także powieść trudna, momentami bardzo trudna, wymagająca od czytelnika dużo czasu, uwagi i nie ukrywam- samozaparcia. Jest to powieść dla wytrwałych, ale jeżeli ją przeczytacie, gwarantuję, że będziecie pod wielkim wrażeniem zarówno pióra jak i geniuszu Nadżiba Mahfuza, który wielkim pisarzem bez wątpienia był. .
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena

Zostaną nagrodzone najciekawsze wypowiedzi świąteczne w formie polecenia książki na prezent połączonego ze wspomnieniem świąt dzieciństwa, refleksją, dedykacją.