Koszyk 0
Opis:
Przejmująca, magiczna i niezwykle poruszająca historia pewnej rodziny. DOM NAD JEZIOREM SMUTKU, najlepszą powieścią 1982 roku! Znakomita książka! Doskonała lektura! Pełna niesamowitych emocji opowieść! Koniecznie musisz ją przeczytać! Marilynne Robinson jest laureatką nagrody Fundacji Hemingwaya za książkę Dom nad jeziorem smutku. Teraz ta, budząca emocje książka, trafia do rąk Czytelników. Historia Ruth i jej młodszej siostry Lucille stanowi fabułę powieści ... Ich wychowanie przebiega w sposób przypadkowy: najpierw trafiają pod opiekę troszczącej się o nie babci, następnie dwóch komicznie nieudolnych sióstr dziadka i wreszcie Sylvie, ekscentrycznej, nieprzystosowanej społecznie ciotki. Ruth i Lucille mieszkają w domu rodzinnym w Fingerbone, prowincjonalnym mieście leżącym nad jeziorem, w którym – w wyniku spektakularnej katastrofy kolejowej – zginął dziadek bohaterek. Kolejną ofiarą, którą pochłonęło jezioro jest matka dziewczynek. Zjechawszy samochodem z urwiska, ginie także w otchłani wody. Miasto, będące tłem akcji jest miejscem zarówno magicznym, jak i typowym: „zna swoje miejsce w szeregu za sprawą dominującego okolicznego krajobrazu, nieprzewidywalnej pogody i świadomości, że cała historia ludzkości rozegrała się gdzie indziej”. Trudy dorastania sióstr idealnie obrazują cenę straty i przetrwania, a także niebezpieczeństwo samotności. DOM NAD JEZIOREM SMUTKU to niezwykle poruszająca historia rodziny, którą mimo przeciwności losu łączy ogromna więź. Czytaj dalej >> << Zwiń
  • M
  • miękka
Mniej Więcej
  • Marilynne Robinson
  • 2014
  • 212
  • 203
  • 141
  • 978-83-7595-712-9
  • 9788375957129
  • ZBDHW

Recenzje czytelników

Owiana tajemnicą...

Ocena:
Data:
Istnieją takie książki, które pozostawiają ślad w naszej duszy, zagnieżdżają się i zostają w świadomości czytelnika na długo. Czasami historia, którą czytamy pochłania nas, wciąga do swojego kartkowego świata i swobodnie z wdziękiem oraz spokojem prowadzi przez fabułę. Często brakuje słów, aby wyrazić zachwyt i podziw nad daną powieścią. Tak było w przypadku "Domu nad jeziorem smutku".
Czy już sam ten tytuł nie brzmi zachęcająco? Skrywa w sobie tajemnicę, ukryty cień.. ... Jezioro smutku napawa czytelnika pewną obawą. Z resztą nie tylko czytelnika. Katastrofa, jaka miała miejsce nad tym jeziorem spędza sen z powiek ludziom mieszkającym w Fingerbone. Poznajemy babcię oraz jej trzy córki, które po wejściu w dorosłość znikają z miasteczka. Poznajemy rodzinę bardzo specyficzną, która mieszka na uboczu miasteczka.
Historię opowiada nam Ruth, jedna z wnuczek, którą matka Hellen zostawiła na ganku domu i wyjechała. Ruthie i Lucille jej siostra, zostają sierotami i trafiają pod opiekę babci. Da się wyczuć między nimi siostrzaną więź oraz miłość, jaką się obdarzają. A jednak w przyszłości coś w tej relacji się łamie, ich drogi się rozchodzą. Czy jest to spowodowane pojawieniem się w ich życiu Sylvie - specyficznej i do bólu przypominającej Hellen?
W powieści mamy dosłownie plejadę świetnie wykreowanych postaci począwszy od władczej babci do roztargnionej, podróżniczki i tułaczki po świecie Sylvie. Autorka wykonała doskonałą pracę nad swoimi bohaterami. Dopracowała ich portret psychologiczny, sprawiła, iż każdy z nich zachwyca swoim specyficznym charakterem. Wokół Sylvie stworzyła aurę tajemniczości, Lucille nacechowała buntowniczością, Ruthie objęła ramieniem tęsknoty. Te postaci naprawdę wspólnie stworzyły niepowtarzalny klimat tej książki.
Moja wyobraźnia, kiedy myślę o tej książce, podsuwa mi obraz Sylvie i Ruthie siedzącej w ciemnościach w kuchni, milczących postaciach dumających nad życiem. Pamiętam ich wyprawę łodzią przez smutne jezioro. Pamiętam też ich walkę o bycie razem; bo los, a raczej nic nie rozumiejący ludzie zechcą je rozdzielić. Tylko one najlepiej zdawały sobie sprawę, że rodzina powinna trzymać się razem i tylko we dwie mogą zdobywać góry.
Nadal nie mogę przestać zadziwiać się językiem "Domu nad jeziorem smutku". Nie potrafię wytłumaczyć, jak pięknie ta książka została napisana. Słowa tu naprawdę nie oddają jego przekazu. Już od pierwszego zdania można było zauważyć, iż język będzie charakterystyczny, tajemniczy, wykwintny, piękny. Mam wrażenie, że autorka bardzo starannie dobierała słowa z najgłębszych zakamarków swojej duszy. Starała się w nim oddać wszystko to, co pielęgnowała przez całe życie wewnątrz siebie.
"Dom nad jeziorem smutku" to nie pełna wartkiej akcji książka, która sprawi, że pochłoniecie ją w ciągu jednego wieczora. To książka, która przyniesie Wam momenty refleksji, zadumy; zaczniecie ją czytać coraz wolniej po to, aby jeszcze dłużej zachwycać się owianym w tajemnicę światem oraz klimatycznym językiem. Ta piękna opowieść dostarczy Wam wiele emocji oraz powodów do rozmyśleń. Barwne opisy krajobrazu sprawią, iż z łatwością odmalujecie w swojej głowie obraz miasteczka Fingerbone.
"Dom nad jeziorem smutku" to nostalgiczna, refleksyjna, prosta opowieść napisana z pasją, od serca. Znajdziecie w niej rozterki dwójki porzuconych i odrzuconych przez matkę dzieci, będziecie mogli obserwować, jak ta trauma wpłynie na życie sióstr. Przez książkę ciągle przewija się motyw mostu, jeziora, pociągu oraz torów; których tajemnicy i historii nie będę zdradzać - poznajcie ją sami oddając się przyjemności czytania tej lektury.
Jeśli szukacie pięknej opowieści o życiu, rozstaniu, utracie, tęsknocie, sile uczuć między bliskimi oraz skutkach tragedii, to "Dom nad jeziorem smutku" będzie idealną książką dla Was. Ponadto zachwyci Was językiem oraz swoim przekazem.
Warto pielęgnować miłość, dbać o rodzinę i nie rozstawać się z nią, bo tylko wśród niej czujemy się swobodnie, bo nigdy nie wiemy, kiedy możemy stracić ukochane osoby. Wystarczy chwila, aby zniknęły i nie powróciły. To zaledwie jedna z myśli, które towarzyszyły mi podczas czytania. Zdaję sobie sprawę, że w tych kilkunastu zdaniach nie oddałam uroku "Domu nad jeziorem smutku". Jeśli przeczytacie, to zrozumiecie, co mam na myśli. Dlatego gorąco Was zachęcam do zapoznania się z tą książką, bo naprawdę warto, zwłaszcza, jeśli lubicie nostalgiczne, tajemnicze i pełne emocji opowieści.
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dom nad jeziorem smutku

Ocena:
Autor:
Data:
Istnieją książki, po które sięgamy skuszeni interesującymi zapowiedziami wydawców. I są książki, które powinniśmy przeczytać, nawet jeśli nikt nas do tego nie namawia. Mądre książki. Wybitne książki, Książki, które niosą ze sobą prawdę o istnieniu człowieka w jego życiowym i duchowym wymiarze. I właśnie do tego drugiego gatunku zaliczyłabym Dom nad jeziorem smutku...

Tytułowe jezioro smutku kładzie się cieniem na życiu dwóch sióstr: Ruth i Lucille ... To w nim przed laty podczas katastrofy kolejowej zginął ich dziadek. W jego falach spoczęła matka, która targnęła się na swoje życie. Dziewczynki dorastają najpierw pod okiem babci, po jej śmierci przechodząc pod opiekę nieco zdziwaczałych sióstr dziadka. Kiedy do domu wraca Sylvie, siostra ich matki, dziewczynki zostają powierzone jej trosce. Sylvie okazuje się być mocno ekscentryczną osobą, którą pociąga wędrowny tryb życia. Jej metody wychowawcze z pewnością odbiegają od ogólnie przyjętych, podobnie jak i styl bycia. Dziewczynki będą zmuszone wybrać, czy odpowiada im życie, jakie wiedzie ciotka, czy wolą upodobnić się do statecznych, uporządkowanych mieszkańców miasteczka.

Jak często szufladkujemy innych ludzi, przypisując im łatki i klasyfikując jako podobnych sobie lub nie. Jak łatwo nam forować wyroki i decydować, co mieści się w normach, a co od nich odbiega. I wreszcie: jak często staramy się narzucić innym nasz model życia, uznając go za jedyny właściwy? Myślę, że często. Zbyt często, mimo że mamy dwudziesty pierwszy wiek i większość z nas jest na tyle dojrzała, by zrozumieć, że każdy ma prawo żyć jak chce i mieć takie zdanie, jakie chce. Nie potrafię sobie wyobrazić, co czuły bohaterki powieści Marilynne Robinson, kiedy wokół zaciskały się okowy ludzkiej życzliwości. Kiedy pojęły, że nie mieszczą się w przyjętych normach i nie zaznają spokoju...

Autorka Domu nad jeziorem smutku stworzyła interesującą paletę bohaterek, najwięcej uwagi poświęcając Ruthie - która jest narratorem powieści - oraz jej ciotce Sylvie. Te dwie osoby zdają się być ulepione z tej samej gliny, łączy je jakby tajemne porozumienie. Sylvie jest niespokojnym ptakiem, przez wiele lat podróżowała po całych Stanach, nie zagrzewając nigdzie dłużej miejsca. Zdjęta poczuciem obowiązku wobec córek swojej nieżyjącej siostry wraca w miejsce, z którego pochodzi i usiłuje stworzyć dzieciom domowe ognisko. Robi, co może, jednak czy jest w stanie pokonać własną naturę i zadowolić wścibskie spojrzenia? Ruth przypomina ciotkę, a z każdym kolejnym dniem przyjmuje od niej coraz więcej zachowań, które uchodzą za dziwaczne. Oddala się od siostry, która potrzebuje stabilizacji i uznania innych ludzi. Marilynne Robinson w subtelny sposób zaznaczyła rozdźwięk między siostrami, dwiema różnymi osobowościami...

Powieść Marilynne Robinson to spokojna, wręcz dostojna opowieść. Nie zaskoczy was nagłymi zwrotami akcji i dramatycznym przebiegiem wydarzeń. Historia snuje się powoli i otacza czytelnika swoim pięknem i głębią. Chociaż lekturze towarzyszyło wiele emocji, poczułam się dziwnie wyciszona. Tak jakby jezioro smutku oblewało mnie swoimi wodami i koiło. Żałuję, że nie miałam wcześniej okazji poznać twórczości autorki i być może nie będzie mi to dane, gdyż znalazłam informację tylko o jednym przekładzie innej powieści autorki. Jej powieści cechuje wysoka dojrzałość, zmysł obserwacji, być może także znajomość ludzkiej psychiki. Choć od chwili gdy M.Robinson napisała Dom nad jeziorem smutku minęło niemal ćwierć wieku, mam wrażenie, że to książka ponadczasowa...
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena