Korsarze nacierali z furią ludzi pozbawionych odwrotu, gdyż nie mieli już okrętu na którym mogliby się schronić.

Sabatini Rafael, Kapitan Blood, Warszawa 1994, str. 230

Sebastian siedział na bocianim gnieździe i obserwował horyzont. To już druga godzina od kiedy Katarzyna, fregata dowodzona przez kapitana Włodzimierza wypatrywała płynącego z północy okrętu francuskiego. Morze było dzisiaj wyjątkowo spokojne, większość fal tylko lekko przechylała okręt. W stosunku do tego, jak nami ostatnio rzucało, morze nam dzisiaj odpuszcza – pomyślał Sebastian i jeszcze raz spojrzał w stronę otwartego morza. Z południa na horyzoncie widać było kontury lądu i wiedział, że z tamtej strony nie ma co wyglądać wrogiego okrętu. Spojrzał w dół i z dumą zatrzymał wzrok na dwudziestu ośmiu działach, jakie miała fregata. Następnie popatrzył na mostek, gdzie kapitan, jego wujek, jedyny Polak dowodzący angielską jednostką, rozmawiał z pierwszym oficerem Collinsem. To już drugi tydzień, od kiedy byli na morzu i ciągle nie mieli kontaktu z wrogiem. Ale dzisiaj miał do nich dotrzeć, tak przynajmniej mówił kapitan. A Sebastian mu wierzył.
Podniósł z powrotem oczy na horyzont. Ciągle nic. Daleko od nich majaczyła tylko jakaś biała góra. Lodowiec tutaj – zastanawiał się?
– Żagle na północy! – krzyknął Sebastian. Po pierwszym błędnym skojarzeniu od razu zorientował się, co widzi.
Na okręcie zaczął się ruch. Cała wolna załoga podbiegła do prawej burty, kapitan wyciągnął lunetę i z uwagą zaczął wpatrywać się w piramidę białych żagli, które teraz już doskonale były widoczne. Minęła chwila i po pokładzie potoczył się głos kapitana.
– Ster prawo, opuścić wszystkie żagle! Strzelcy na mars. Zawołać do mnie pana Maya.
Sebastian oglądał wszystko z góry z wielkim zaciekawieniem. To miała być jego pierwsza bitwa i wiedział, że prawdopodobnie jego wuj zaraz będzie kazał mu zejść i pójść do doktora Richarda, który razem z nim zajmie się opieką nad rannymi. Nie czekając na polecenie kapitana zaczął szybko zbiegać na dół. Będąc na pokładzie usłyszał jak wujek mówi do pana Maya:
– Pierwszą salwę ładujemy podwójnie, celujemy w burtę, drugą i trzecią kartaczami. Co będzie dalej, pozostawiam już panu. Jak będę miał jakieś uwagi, prześlę je panu przez gońca.
– Tak jest, kapitanie!
Sebastian podszedł do burty. Francuska fregata Bellatrix właśnie podniosła banderę. Widać było ludzi krzątających się na jej pokładzie. Sebastian wiedział, że zaraz musi zejść pod pokład, ale najpierw postanowił popatrzeć. Wszystko było gotowe. Przy każdym dziale stały cztery osoby, ma marsie widać było strzelców. Kapitan ubrany już był w galowy strój. Oba okręty pędziły prawie wprost na siebie. Za jakieś dwie minuty powinny się minąć burtami. Sebastian wiedział, że już musi zejść na dół, że to nie jego miejsce. Podszedł do zejścia…
– Sebastian, synu, zostaw klocki lego, idziemy już do wujka Ryszarda – powiedziała jego mama Izabela.
Sebastian niechętnie odłożył dwa zbudowane z klocków okręty, nową książki z rysunkami i zdjęciami starych statków, którą dostał na komunię. Wstał, otrzepał spodnie i powiedział do mamy:
– Idę, mamo, ale jak wrócimy to dopiero zacznie się bitwa!

Marynistyka w literaturze istniała właściwie od początku historii istnienia książki. Już w starożytności pisano o bitwie pod Salaminą czy pod Akcjum. Na początku oczywiście były to książki historyczne. Z czasem jednak zaczęły się pojawiać również powieści, często bazujące na historii, ale będące głównie fikcją literacką.
Dzisiaj wśród książek marynistycznych dominują przede wszystkim książki historyczne. Prym wiedzie tematyka II wojny światowej, gdzie do najlepszych pozycji możemy zaliczyć takie tytuły jak Hitlera wojna U-bootów, Burza nad Pacyfikiem czy napisana barwnym językiem Wahoo, opowiadająca dzieje jednego z najlepszych amerykańskich okrętów podwodnych. Dobrze udokumentowana jest historia polskiej floty, m.in. takimi tytułami jak Flota spod biało-czerwonej czy Flota Białego Orła. Warto również wspomnieć o wspaniałej encyklopedii Statki, w której w piękny ilustrowany sposób przedstawiono historią rozwoju statków.
Osobną część książek marynistycznych stanowią powieści. Ich tematyka nie tylko skupia się na XX wieku, ale często skupia się na czasach dawniejszych, XVII czy XVIII wieku. Wyróżnić należy klasykę gatunku: Kapitan Blood czy Piętnastoletni Kapitan. Są to niewątpliwie książki ponadczasowe, które doskonale czyta się również dzisiaj. Koniecznie należy przeczytać Dowódca Sophie, która opowiada o początku XIX wieku i przygodach angielskiego kapitana Aubreya, czy Drapieżne ptaki, gdzie główny bohater, młody chłopak, staje się kapitanem wspaniałego brygu. Wśród literatury współczesnej warto wspomnieć powieść Polowanie na Czerwony Październik, która została zekranizowana, a główną rolę grał Sean Connery.

Wszystkich więc, którzy podczas wakacji zatęsknią za odrobiną morskiej bryzy, zapraszam do lektury!

Ahoj!
Sebastian Borkowski
Poznań

Polecane książki:
Blair Clay, Hitlera wojna U-bootów, Magnum, 2003, t. 1 i 2
Clancy Tom, Polowanie na Czerwony Październik, Amber, 2003
Gibbons Tony, Statki. Encyklopedia, Muza, 2006
O’Brian Patrick, Dowódca Sophie, Zysk, 1997
O’Kane Richard, Wahoo, Finna, 2008