Koszyk 0
Opis:
Po raz kolejny Salla Simukka udowadnia, że skandynawska sensacja nie ma sobie równych. Lumikki, niczym Sara Lund ze słynnego filmowego „Dochodzenia”, tropi sektę w samym sercu zabytkowej Pragi. Tym razem bohaterka trylogii Salli Simukki próbuje uratować młodą kobietę ze szponów niebezpiecznej grupy. W scenerii starego miasta, wśród krętych uliczek, rozgrywa się dramat, którego stawką jest życie ... Czy Lumicce uda się ocalić dziewczynę, która twierdzi, że jest jej siostrą? Czy pokona szajkę planującą zbiorowe samobójstwo członków sekty? Czytaj dalej >> << Zwiń
Mniej Więcej
  • Praca zbiorowa
  • 2014
  • 1
  • 256
  • 210
  • 137
  • 97883-280-14268
  • 9788328014268
  • ZBOZW
  • 17-99 lat

Recenzje czytelników

Ciekawa, choć nie tak jak pierwsza

Ocena:
Autor:
Data:
Lumikki Andreson czyli współczesna fińska Śnieżka, jest dziewczyną, której kłopoty lubią się chwytać. Bohaterka co prawda specjalnie ich nie szuka, ale tak się już składa, że to one znajdują ją.
Po tragicznych wydarzeniach z części pierwszej, kiedy to zakrwawiony worek pieniędzy wpędził Lumikki i jej nowo poznanych kolegów w nie lada tarapaty (z udziałem mafii), minęło kilka miesięcy. Ranna wówczas Lumikki wróciła już do zdrowia i udało się jej na nowo zyskać zaufanie rodziców na tyle ... by móc żyć samodzielnie tak jak wcześniej.
By nieco ochłonąć i zobaczyć kawałek świata poza Finlandią, Lumikki wyjeżdża na wycieczkę do Pragi, gdzie rozkoszuje się pięknem zabytków i spokojem tego miejsca. Dni płyną leniwie, aż do momentu, gdy nieznajoma dziewczyna zaczepia Lumikki i oznajmia jej, że prawdopodobnie jest jej siostrą!
Lumikki nie jest tak zaskoczona, jak powinna, mało tego czuje się zaintrygowana. Pewne koszmarne sny i mgliste wspomnienia, które posiada, łudząco pasują do tego co opowiada jej Lenka. A może osamotniona i zawiedziona w miłości Lumikki chce tak myśleć?
Młoda Czeszka wygląda na zdenerwowaną i zalęknioną, opowiada o Rodzinie, która ją przygarnęła i dała dom.
W ten sposób równolegle z działaniami pewnego dziennikarza Lumikki trafia na ślad niebezpiecznej sekty, która zagraża nie tylko życiu Lenki oraz Lumikki, ale i innych ludzi.
Akcja drugiej części toczy się nieco wolniej i mniej się tu dzieje, co nie znaczy, że nie jest ciekawie.
Tęsknota Lenki za kimś bliskim, budzi w Lumikki podobne uczucia. Dzięki temu czytelnik poznaje historię wielkiej i nieszczęśliwej miłości Lumikki do młodzieńca imieniem Liekki. Losy ich związku, jak i sama osoba Liekkiego nieco zaskakują.
Kształtów nabiera także sytuacja domowa głównej bohaterki, o której od początku wiadomo, że skrywa jakieś bolesne tajemnice. Nadopiekuńczy rodzice, smutek matki i zamknięcie się ojca na sprawy rodziny. Co takiego wydarzyło się w przeszłości? Jestem zaciekawiona i liczę, że tom trzeci przyniesie wyjaśnienie w tym temacie.
Lumikki nadal wykazuje się sprytem, jednak nie ma tu tyle sytuacji popisowych co w pierwszej części. Mimo to powieść czyta się naprawdę przyjemnie. Upalna Praga, po mroźnej Finlandii, jest ciekawą odmianą, a odsłona prywatnych perypetii miłosnych Lumikki w retrospekcjach jest momentami wręcz mistrzowska.
Zdaję sobie sprawę, że przygody Lumikki, dziewczyny o bajkowym imieniu i sherlockowskim zacięciu, nie wszystkim mogą przypaść do gustu.
Dla mnie jest to jednak nie tylko miła odskocznia od literatury fantasy, ale i od codzienności, dlatego deklaruję się jako zdecydowana miłośniczka tego typu prozy. Nie ma tu niepotrzebnych dłużyzn, rzeczy nazywa się po imieniu, a nie owija w cukierkową bawełnę, a historia mimo prostoty jest pomysłowa i oryginalna. To dlatego niecierpliwie czekam na finałową część serii Czarne jak heban.
Polecam!
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

White as snow

Ocena:
Autor:
Data:
„Białe jak śnieg” to drugi tom trylogii pisanej przez Sallę Simukkę, której główną bohaterką jest siedemnastoletnia Lumikki Andersson. Nie ukrywam, że pierwszy tom, czyli „Czerwone jak krew” miał w sobie coś urzekającego. Co więcej, seria ta ma w sobie coś, co wyróżnia ją na tle innych powieści młodzieżowych. Dlatego z chęcią sięgnęłam po następny tom, ponownie dałam się porwać do świata Lumikki i przeżyłam wraz z nią kolejną niewyobrażalną przygodę.
Po tym, co ją ostatnio spotkało ... Lumikki postanawia odpocząć. Wyjeżdża na kilka dni do Pragi, aby zapomnieć o problemach i zregenerować siły. Pogoda jej sprzyja, rodzice nie protestują, a dodatkowo dziewczyna postanowiła, że już nie będzie się mieszać w sprawy innych ludzi. Zwłaszcza, jeżeli będą to sprawy nieklarowne i zwiastujące kłopoty. Ale wiecie jak to bywa z postanowieniami… Gdy Lumikki od nieznajomej dziewczyny słyszy słowa „Chyba jestem Twoją siostrą” wszystko się diametralnie zmienia. Spotkanie Lenki jest zaledwie iskrą, która inicjuje cały ciąg podejrzanych zdarzeń. A Lumikki naprawdę chciała tylko odpocząć…
Jaki element tej serii lubię najbardziej? Atmosferę. Nie wiem w jaki sposób autorka ją tworzy, ale udaje jej się to znakomicie. W moim przypadku naprawdę świetnie się to sprawdza, bowiem już od pierwszych stron czuję wypełzające z kart powieści macki, które oplatają mnie, biorą w swoje objęcia i nie wypuszczają aż do samego końca. Jak już zacznę czytać to czytam aż nie skończę – tym bardziej, że przychodzi mi to z taką lekkością, że ciężko postąpić inaczej. Bardzo przyjemny styl autorki i wciągająca fabuła robią swoje, prawda?
Ciekawą rzeczą jest to, że tytuł jest idealnie związany z treścią powieści. Stanowi meritum, a treść jest wyjaśnieniem i rozwinięciem. Lumikki ponownie wplątuje się w kłopoty, ale tym razem innego rodzaju. Dodatkowo poznajemy ją dużo bardziej niż w pierwszym tomie – mimo że nie pojawia się tutaj pierwszoosobowa narracja, to z łatwością można się zżyć z główną bohaterką. Doskonale poznajemy jej myśli, rozterki i targające nią emocje. Cieszy mnie fakt, że miałam okazję zaznajomić się z jej przeszłością w większym stopniu – choć nie jest ona kolorowa, to jednak czerpałam z tego swego rodzaju przyjemność.
Muszę stwierdzić, że jak na siedemnastolatkę, to Lumikki jest bardzo dojrzała, rozsądna i niezależna. Jest myślącą bohaterką, ale Salla Simukka nie robi z niej chodzącego ideału. To normalna dziewczyna, która skrywa w sobie wiele tajemnic i sekretów. Jest postacią intrygującą – gdybyście ją spotkali na ulicy, to gwarantuję Wam, że zwrócilibyście na nią uwagę. Roztacza wokół siebie charakterystyczną aurę i naprawdę da się ją lubić. Jest sobą i nikogo nie udaje. Życie rzuca jej kłody pod nogi, ale dzięki swojemu sprytowi i umysłowi Lumikki sprawnie przez nie przeskakuje.
Książka nie jest może zbyt obszerna, ale zawarta w niej historia jest interesująca. Fabuła naprawdę wciąga, a akcja toczy się w odpowiednim tempie. Nie ma czasu na nudę, jest chwila na sentymenty i rozterki, ale idealnie wpasowuje się w to klimat tej powieści. „Białe jak śnieg” to godna kontynuacja, którą czyta się szybko, lekko i przyjemnie, ale nie myślcie, że jest to kolejna banalna opowiastka. Nie jest to może literatura z najwyższej półki, ale myślę, że godna uwagi. Osobiście uważam, że warto zapoznać się z twórczością Salli Simmuki. Dajcie szansę tej trylogii, być może i Was oczaruje ta atmosfera i zapragniecie zaprzyjaźnić się z główną bohaterką.
bookeaterrelity.blogspot.com
Czytaj dalej >> << Zwiń
Czy ta recenzja była przydatna?

Dodaj recenzję

Dołącz do grona naszych recenzentów. Dziel się z innymi miłośnikami książek wrażeniami z lektury. Cenimy wszystkie opinie naszych czytelników, stąd też w podziękowaniu za każdą opublikowaną recenzję proponujemy rabat - 5% na kolejne zakupy ...

Jak to działa?

Wyszukujesz książkę, którą chcesz się podzielić z innymi czytelnikami.
Piszesz recenzję. Logujesz się.
Możesz napisać kilka słów o sobie i wgrać swoje zdjęcie albo wybrać ilustrację z bazy awatarów.
Twoja recenzja czeka na akceptacje i publikację.
Po jej zatwierdzeniu:
a) otrzymasz w ciągu 24 godzin 5% kod rabatowy na kolejne zakupy.
- Rabat nie obejmuje podręczników.
- Kod rabatowy jest ważny miesiąc. Należy użyć go w czasie składania zamówienia.
b) dołączasz do grona recenzentów.

Więcej Zwiń

Twoja ocena